คำเตือน : โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
เนื่องจากต้องอธิบายสถานการณ์ค่อนข้างละเอียด
ทำให้เนื้อหาอาจจะยาวนิดหนึ่ง ขอโทษนะครับผม
เนื่องจากวันนี้เวลาประมาณ 17.30 น. ที่สถานีรถไฟฟ้า BTS สยาม
เหตุเกิดที่ช่องแลกเหรียญเพื่อไปหยอดตู้ ผมกำลังยืนแลกเหรียญอยู่
มีคุณน้าท่านหนึ่ง (จากอายุน่าจะรุ่นลุงแล้ว) มาสะกิดข้างหลังผม
แล้วถามสรุปประมาณว่า ถ้าจะขึ้นรถไฟฟ้านี่ต้องทำอย่างไรบ้าง?
ผมก็อธิบายไปทีละขั้น เพราะยังไม่ถึงคิวผมแลกเหรียญ โดยเริ่มจาก
อธิบายการแลกเหรียญก่อน พออธิบายจบเรื่องก็ได้เกิดขึ้น...
คุณน้าท่านอารามตื่นอกตกใจด้วยความที่ไม่เคยนั่งมาก่อน
แล้วหันไปขอแทรกคิวกับผู้หญิงสองสาวที่ต่อคิวข้างหลังผมนั้น
แล้วก็แทรกตัวมาต่อข้างหลังผมทันที ต่อหน้าประชาชนนับร้อย
ที่ยังยืนต่อคิวแลกเหรียญข้างหลังผม แว้บนั้นสิ่งเดียวที่เข้ามา
ในหัวตอนนั้นคือ "งานเข้าแล้วกู..." ผมทำอะไรไม่ถูกเลยจนกระทั่ง
ถึงคิวแลกเหรียญของผมพอดี จึงเดินไปแลกเหรียญและไปต่อคิว
เพื่อซื้อบัตรทันที พร้อมกับสายตาของบางท่านที่มองมาที่ผมด้วย
อารมณ์ประมาณว่า ทำไมทำนิสัยแบบนี้ เหมือนกับผมเป็นญาติกับ
คุณน้าท่านนั้นแล้วอนุญาตให้แทรกคิวได้...
ผมอยากฝากขอโทษทุกท่านที่ต่อคิวข้างหลังผมจริงๆครับ...
ที่ทำให้คุณเสียเวลาเพิ่ม 1 คิวจากบุคคลที่มาจากไหนไม่ทราบ
ผมไม่รู้จักคุณน้าท่านนั้น และที่ไม่ได้บอกคุณน้าท่านนั้นให้ไปต่อคิว
เพราะผมยังคงสงสัยพฤติกรรมอยู่ว่าทำไมคุณน้าแกดูตื่นเต้นผิดปกติ
(ตอนแรกคิดว่าคุณน้าแกไฮเปอร์รึเปล่า) ประจวบกับไม่มีเวลาพูดด้วย
เพราะถึงคิวแลกเหรียญผมพอดี...
หลังจากที่สอนและช่วยคุณน้าเขามาถึงบนชานชาลาได้แล้ว
เนื่องจากคุณน้าตามติดชนิดไม่ให้คลาดสายตา เลยชวนคุณน้าแกคุย
จนสืบได้ความประมาณว่า...
คุณน้าแกจะไปเอกมัย ไปทำงาน เข้างานตอน 6 โมงเย็น
ตอนนี้ฝนตก รถติด ปกติแกนั่งรถเมล์ตลอด และคราวนี้กลัวไปไม่ทัน
จึงจำเป็นต้องขึ้น BTS ที่ไม่เคยขึ้นมาก่อน แกกลัวไม่ทันจริงๆ...
ผมไม่ทราบว่ากระทู้นี้คนที่ต่อคิวข้างหลังผมจะได้เข้ามาอ่านหรือเปล่า
อย่างน้อยได้เข้ามาอ่าน 1 คนก็ยังดี หรือถ้าไม่มีก็นึกซะว่าเป็นพื้นที่
ขอให้ผมได้ระบายความไม่สบายใจออกมาหน่อยละกันครับ...
แต่อยากฝากขอโทษทุกคนจริงๆครับ และก็ขอขอบคุณด้วยนะครับผม
เพราะการที่ทุกท่านเสียเวลาเพิ่มคนละ 1 นาทีกับ 1 คิวที่แทรกมานั้น
แม้จะเต็มใจหรือไม่เต็มใจ (ซึ่งตอนแรกผมก็ไม่เต็มใจ) แต่บัดนี้การเสียสละ
ครั้งนั้นทำให้คุณน้าท่านนั้นไปทำงานไม่สายแล้ว (แต่คนอื่นอาจสายแทน)
ไมไ่ด้ตั้งกระทู้ว่าผมเป็นคนดีช่วยเหลือคนหรืออวยตัวเองนะครับ
เพราะผมกล้าพูดว่า "ผมไม่ใช่คนดี" เพราะรู้ทั้งรู้ว่าการแซงคิวมันไม่ดี
ตอนแรกผมก็คิดว่ามันไม่ดี แต่หลังจากที่ผมลงสถานีอโศกและได้รับรอยยิ้ม
จากคุณน้าท่านนั้นเป็นการขอบคุณ ผมกลับเห็นด้วยกับการแซงคิวของคุณน้าทันที
คงเพราะอยากเอาใจช่วยให้คุณน้าแกไปทำงานทันนั่นละ...
สุดท้ายนี้ผมขอโทษทุกท่านอีกครั้งที่ต่อคิวข้างหลังผม
ขอโทษทุกท่านที่อาจจะไปธุระสาย...
ขอโทษนักท่องเที่ยวทุกท่านที่กำลังรีบไปสักที่...
ขอโทษทุกท่านที่กำลังหิว...
ขอโทษทุกท่านที่กำลังรีบกลับบ้านเพื่อไปเจอคนที่คุณรัก...
ขอโทษคุณน้าที่ตอนแรกแอบคิดว่าคุณน้าเสียมารยาทมากๆ
(แต่ก็เสียจริงๆแหละ แต่เหตุผลของคุณน้าที่แกเล่าระหว่างนั่งรถไฟ มันทำให้ใจอ่อนอ่ะ)
และสุดท้ายขอโทษที่ไปดันกระทู้อื่นๆที่อาจจะมีสาระมากกว่านี้ลงไปนะครับ....
...ขอโทษนะครับ...
ฝากขอโทษทุกท่านที่ต่อแถวแลกเหรียญ BTS สถานีสยามข้างหลังผม...
เนื่องจากต้องอธิบายสถานการณ์ค่อนข้างละเอียด
ทำให้เนื้อหาอาจจะยาวนิดหนึ่ง ขอโทษนะครับผม
เนื่องจากวันนี้เวลาประมาณ 17.30 น. ที่สถานีรถไฟฟ้า BTS สยาม
เหตุเกิดที่ช่องแลกเหรียญเพื่อไปหยอดตู้ ผมกำลังยืนแลกเหรียญอยู่
มีคุณน้าท่านหนึ่ง (จากอายุน่าจะรุ่นลุงแล้ว) มาสะกิดข้างหลังผม
แล้วถามสรุปประมาณว่า ถ้าจะขึ้นรถไฟฟ้านี่ต้องทำอย่างไรบ้าง?
ผมก็อธิบายไปทีละขั้น เพราะยังไม่ถึงคิวผมแลกเหรียญ โดยเริ่มจาก
อธิบายการแลกเหรียญก่อน พออธิบายจบเรื่องก็ได้เกิดขึ้น...
คุณน้าท่านอารามตื่นอกตกใจด้วยความที่ไม่เคยนั่งมาก่อน
แล้วหันไปขอแทรกคิวกับผู้หญิงสองสาวที่ต่อคิวข้างหลังผมนั้น
แล้วก็แทรกตัวมาต่อข้างหลังผมทันที ต่อหน้าประชาชนนับร้อย
ที่ยังยืนต่อคิวแลกเหรียญข้างหลังผม แว้บนั้นสิ่งเดียวที่เข้ามา
ในหัวตอนนั้นคือ "งานเข้าแล้วกู..." ผมทำอะไรไม่ถูกเลยจนกระทั่ง
ถึงคิวแลกเหรียญของผมพอดี จึงเดินไปแลกเหรียญและไปต่อคิว
เพื่อซื้อบัตรทันที พร้อมกับสายตาของบางท่านที่มองมาที่ผมด้วย
อารมณ์ประมาณว่า ทำไมทำนิสัยแบบนี้ เหมือนกับผมเป็นญาติกับ
คุณน้าท่านนั้นแล้วอนุญาตให้แทรกคิวได้...
ผมอยากฝากขอโทษทุกท่านที่ต่อคิวข้างหลังผมจริงๆครับ...
ที่ทำให้คุณเสียเวลาเพิ่ม 1 คิวจากบุคคลที่มาจากไหนไม่ทราบ
ผมไม่รู้จักคุณน้าท่านนั้น และที่ไม่ได้บอกคุณน้าท่านนั้นให้ไปต่อคิว
เพราะผมยังคงสงสัยพฤติกรรมอยู่ว่าทำไมคุณน้าแกดูตื่นเต้นผิดปกติ
(ตอนแรกคิดว่าคุณน้าแกไฮเปอร์รึเปล่า) ประจวบกับไม่มีเวลาพูดด้วย
เพราะถึงคิวแลกเหรียญผมพอดี...
หลังจากที่สอนและช่วยคุณน้าเขามาถึงบนชานชาลาได้แล้ว
เนื่องจากคุณน้าตามติดชนิดไม่ให้คลาดสายตา เลยชวนคุณน้าแกคุย
จนสืบได้ความประมาณว่า...
คุณน้าแกจะไปเอกมัย ไปทำงาน เข้างานตอน 6 โมงเย็น
ตอนนี้ฝนตก รถติด ปกติแกนั่งรถเมล์ตลอด และคราวนี้กลัวไปไม่ทัน
จึงจำเป็นต้องขึ้น BTS ที่ไม่เคยขึ้นมาก่อน แกกลัวไม่ทันจริงๆ...
ผมไม่ทราบว่ากระทู้นี้คนที่ต่อคิวข้างหลังผมจะได้เข้ามาอ่านหรือเปล่า
อย่างน้อยได้เข้ามาอ่าน 1 คนก็ยังดี หรือถ้าไม่มีก็นึกซะว่าเป็นพื้นที่
ขอให้ผมได้ระบายความไม่สบายใจออกมาหน่อยละกันครับ...
แต่อยากฝากขอโทษทุกคนจริงๆครับ และก็ขอขอบคุณด้วยนะครับผม
เพราะการที่ทุกท่านเสียเวลาเพิ่มคนละ 1 นาทีกับ 1 คิวที่แทรกมานั้น
แม้จะเต็มใจหรือไม่เต็มใจ (ซึ่งตอนแรกผมก็ไม่เต็มใจ) แต่บัดนี้การเสียสละ
ครั้งนั้นทำให้คุณน้าท่านนั้นไปทำงานไม่สายแล้ว (แต่คนอื่นอาจสายแทน)
ไมไ่ด้ตั้งกระทู้ว่าผมเป็นคนดีช่วยเหลือคนหรืออวยตัวเองนะครับ
เพราะผมกล้าพูดว่า "ผมไม่ใช่คนดี" เพราะรู้ทั้งรู้ว่าการแซงคิวมันไม่ดี
ตอนแรกผมก็คิดว่ามันไม่ดี แต่หลังจากที่ผมลงสถานีอโศกและได้รับรอยยิ้ม
จากคุณน้าท่านนั้นเป็นการขอบคุณ ผมกลับเห็นด้วยกับการแซงคิวของคุณน้าทันที
คงเพราะอยากเอาใจช่วยให้คุณน้าแกไปทำงานทันนั่นละ...
สุดท้ายนี้ผมขอโทษทุกท่านอีกครั้งที่ต่อคิวข้างหลังผม
ขอโทษทุกท่านที่อาจจะไปธุระสาย...
ขอโทษนักท่องเที่ยวทุกท่านที่กำลังรีบไปสักที่...
ขอโทษทุกท่านที่กำลังหิว...
ขอโทษทุกท่านที่กำลังรีบกลับบ้านเพื่อไปเจอคนที่คุณรัก...
ขอโทษคุณน้าที่ตอนแรกแอบคิดว่าคุณน้าเสียมารยาทมากๆ
(แต่ก็เสียจริงๆแหละ แต่เหตุผลของคุณน้าที่แกเล่าระหว่างนั่งรถไฟ มันทำให้ใจอ่อนอ่ะ)
และสุดท้ายขอโทษที่ไปดันกระทู้อื่นๆที่อาจจะมีสาระมากกว่านี้ลงไปนะครับ....
...ขอโทษนะครับ...