{แชร์ประสบการณ์}อุทาหรณ์ความรัก "ทำดีด้วยไม่ได้แปลว่ารัก" สำหรับทุกคนค่ะ

สวัสดีค่ะเพื่อนๆทุกคน เนื่องจาก จขกท เพิ่งจะอกหักมาสดๆร้อนๆ รู้สึกมึนและเบลอเป็นอย่างมาก
ก็เลยมานั่งทบทวนเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้น แล้วจึงตัดสินใจเขียนกระทู้เพื่อแชร์ประสบการณ์ครั้งนี้ค่ะ

เพราะเราก็ไม่อยากให้ใครมาเสียใจแบบเราอีก...

เราเป็นแค่ ผญ คนนึงค่ะ ไม่สวย นิสัยบ้าบอ พูดมาก เฟรนด์นลี่ คุยกับคนนู้นคนนี้ไปทั่ว
เรียกง่ายๆว่าเราแทบจะคุยกับทุกคนที่เราเจอหรือรู้จักเลยค่ะ ทำให้เราสนิทกับคนง่าย
แล้วคนอื่นก็รู้จักเราไปทั่วเลย5555 มันบอกว่าเราเป็นคนคุยสนุก เพราะนิสัยเหล่านี้แหละ ที่เป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด

เหตุเกิดตั้งแต่ช่วง ม.ปลายค่ะ เราเป็นเด็กบ้านนอก วันนึงอาจารย์ก็มาบอกว่าจะมีรุ่นพี่กลับมาจากต่างประเทศ
(ไอ้โครงการแลกเปลี่ยนอะค่ะ เราก็ไม่ค่อยรู้อะไรมาก)แล้วมาเรียนรวมกับเรา ตอนนั้นตื่นเต้นมากค่ะ ดีใจ มีเพื่อนใหม่
พอถึงวันที่ได้เจอกันจริงๆ เรากลับไม่ชอบเขาซะงั้น นิสัยเขาดูล้นๆ ออกนอกกรอบ เหมือนคนไม่เต็ม พูดมาก(เหมือนเรา)
แถมยังชอบทำอะไรที่ไฮเปอร์เอามากๆ ตอนนั้นก็คิดแต่ว่าเด็กที่เรียนเมืองนอกมาเค้าเป็นแบบนี้กันหรอ5555
ก็เลยปฏิเสธที่จะเป็นเพื่อนกับเขาค่ะ เขามาชวนคุยเราก็ถามคำตอบคำ เลี่ยงได้ก็เลี่ยง แต่เราก็พยายามทำตัวให้ดูปกติที่สุดนะคะ
เขาก็พยายามคุยกับเราตลอด ยืมโทรศัพท์เราไปเล่น แอดMSN หรือชอบเดินเข้ามาคุยถามว่าจะไปไหน จนเรารำคาญ
จนผ่านไป 4 เดือน ห้องเราก็ได้รับมอบหมายงานชิ้นใหญ่ แล้วมาช่วยกันทำงาน พอต้องอยู่โรงเรียนกันจนดึก(เพื่อนก็หายกลับบ้านกันหมด)
เราก็ได้มีโอกาสคุยกับเขาแบบจริงจังสักที ตอนนั้นรู้สึกว่าเขาเป็นคนที่คุยสนุกดีนะ ตลกด้วย เปลี่ยนทัศนคติของเราไปเลย เขาก็ชวนเราคุย
เล่นมุขกัน เล่าเรื่องผี สานสัมพันธ์กันไปจนเสร็จงาน คราวนี้ตอนเรียนก็คุยกันมากขึ้น จนวันนึงเขามาขอให้เราเป็นที่ปรึกษาความรัก

เขาแอบชอบ ผญ คนนึง สวยมากกก ผช ติดตรึม แทบจะเป็นดาวโรงเรียนเลยตอนนั้น เขาก็ให้เราสืบว่า ผญ คนนั้นชอบใคร
เราก็ช่วยเต็มที่(ทั้งๆที่รู้ค่ะว่าเป็นไปไม่ได้) ผ่านไปอาทิตย์นึงเขาก็ตัดใจ ...เป็นหน้าที่ของเราค่ะ ที่ต้องคอยคุยเป็นเพื่อนตลอด
เราสงสารเขา เพราะเขาก็เฮิร์ทมาก นั่งคุยMSNกันยันดึกตลอดค่ะ เราก็แอบแม่คุยจนแม่สงสัย คุยกันไปเรื่อยๆจากเรื่องรักก็เป็นเรื่องอื่นๆ
คุยแทบทุกวันจนเพื่อนถามว่าจะคุยอะไรกันมากมาย55 พอผ่านไป 1 เดือนเราก็รู้ตัวค่ะ ว่าเราชอบเขาแล้วไง......

ผช คนนี้เป็น ผช คนแรกเลยค่ะที่เรารู้สึกว่าคุยกับเขาได้ตลอด ไม่รู้สึกเบื่อ เราอยู่ด้วยแล้วเราสบายใจ มีความลับอะไรก็บอก
เปิดเผยได้ เขาบอกกับเราว่าเขาไว้ใจเรา เวลามีเพื่อนมาว่าเราเขาก็จะเถียงแทนค่ะ แต่เวลาอยู่ที่ รร เราก็จะไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่
จะกลับบ้านมาคุย MSN กันมากกว่า พอเราชอบเขา เราก็รู้สึกผิดค่ะ เขาเป็นเพื่อนเรา เขาดีกับเรา แล้วถ้าเขารู้ว่าเราแอบชอบเขาจะโกรธเราไหม
พอตอนปิดเทอมเรา2คนก็ไปเรียนพิเศษด้วยกันค่ะ คุย นั่งเล่น กลับบ้านด้วยกันตลอด มายืนรอตอนเราเรียน กินข้าวด้วยกัน
เวลาเราหายไป เขาก็จะพยายามถามเพื่อนเราค่ะว่าเราหายไปไหน ทำไมวันนี้เราไม่มา แล้วก็จะโทรย้อนไปหาเพื่อนอีกคนให้ดูเราด้วย

เขาดีกับเรามากค่ะ ดีจนเราคิดว่าไม่มีเพื่อนคนไหนดีได้เท่านี้มาก่อน สอนเราทุกอย่าง ยอมเราทุกเรื่อง เขาแกล้งคนอื่นหมดยกเว้นเรา
ไม่เคยพูดคำหยาบใส่(ทั้งๆที่เราก็พูดบ้าง555) เวลาเขาอ่านหนังสืออยู่ แล้วใครทำเสียงดังจะโดนเขาเหวี่ยงหมดยกเว้นเรา เราจะคุยเสียงดังแค่ไหนเขาก็ไม่ว่า ไม่เหวี่ยง สปอยล์เราทุกอย่างจนเรารู้สึกว่าเราเริ่มกลายเป็นเด็กเอาแต่ใจเวลาอยู่กับเขา เพื่อนคนอื่นเกรงใจเขากันมากเพราะเขาเป็นรุ่นพี่ด้วย แต่เราไม่เป็นแบบนั้น จนเพื่อนชอบมาถามว่า "แกกล้าได้ไงวะ" 5555 ใช่ค่ะ เขาทำแบบนี้จนเพื่อนบางคนแอบคิดว่าเขาชอบเรา

...แล้วเราก็คิดด้วย...

พอตอน ม.6 เราก็มาสนิทกับเพื่อน ผช อีกคน แล้วก็เล่นๆกันจนเพื่อนมันก็แซวว่าเราเป็นแฟนกัน แต่ก็ไม่มีใครคิดเกินเพื่อนนะคะ
เราก็เล่นกลับว่านี่แฟนเรา55 (ตัวละครเริ่มเยอะขอตั้งชื่อนะคะ คนที่เราชอบชื่อ เต้ เพื่อนสนิทเราชื่อ กอล์ฟ) เวลาใครแซวเรากับกลอ์ฟ
เต้เขาจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ค่ะ คนอื่นขำแต่เต้ไม่ขำ บางทีเราอยู่กับกอล์ฟ เต้ก็จะชอบมาเหน็บๆค่ะ อย่างเช่น กอล์ฟหน้าม่อ อะไรแบบนี้
ให้รุ่นน้องเดินมาว่ากอล์ฟกับเรา จนบางทีเราก็โกรธนะคะ ก็เพื่อนกันทั้งนั้นทำไมต้องมาว่า เราก็เลยตัดสินใจพูดเลยค่ะว่ากลอฟมีคนที่มันชอบแล้ว เต้กับกลอฟเลยกลับมาคุยกัน เล่นกันแบบแมนๆแล้วก็สนิทซะงั้น... และเรากับเต้ก็เริ่มจะห่างๆกัน ไม่ได้ซี้กันเหมือนเมื่อก่อน
พอตอนกีฬาสี เราก็จับมือกันครั้งแรก...เขามากำที่นิ้วชี้เราค่ะ แล้วก็ยิ้มให้ เราก็ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ แล้วเต้ก็ปล่อย

พอหลังๆเต้ก็มาช่วยเราทำงาน ให้เราแบ่งเวลาไปอ่านหนังสือค่ะ เขาช่วยเราหลายเรื่องมาก เวลาเราเศร้าเขาก็จะมาอยู่ข้างๆ
เริ่มกลับมากลับบ้านด้วยกันอีกรอบเราเพิ่งมาสังเกตุว่าเต้หล่อขึ้นมากจากเมื่อก่อน ที่จะเป็นคนอ้วน ขาว หน้าตาเนิร์ดๆ ดูเด็กๆ กลายเป็นผู้ชายขาวสูง ดูดีมากกก หุ่นดี สาวชอบตรึม เรียนเก่ง เฟรนลี่และเป็นคนดี พอจบ ม.6 คนก็เอาเฟรนชิพมาให้เต้เขียนอย่างเยอะ  ไอ้เราก็อยากให้เขาเขียนบ้าง แต่เพื่อนเราหลายคนก็บอกว่าเขาไม่เขียนให้ใครหรอก ถึงจะเขียนให้ก็แค่โชคดีนะ หรือวาดภาพกวนประสาท จนเพื่อนเราเอือมระอา
จนตอนปาร์ตี้เต้ก็เดินมาขอเขียนให้เรา เราก็งงไปเลย เราก็บอกว่าตอนนี้เฟรนชิพอยู่ไหนก็ไม่รู้ เต้ก็ไปเดินหาถามคนนู้นคนนี้ว่าเห็นไหม
จนสุดท้ายเต้ก็เอามาคืนเรา เพื่อนเรางงกันหมดเพราะเขาเขียนให้เราเยอะอยู่

เต้เรียนเก่งค่ะ สอบเข้ามหาลัยอันดับ 1 ของประเทศได้ ส่วนเราก็สอบเข้าได้ในมหาลัยที่เป็นคู่ขนานกับมหาลัยเขานั่นแหละ
พอผ่านไปเราก็คิดว่ามันจะจบลงด้วยดี แต่ไม่ค่ะ เราอึดอัด เรายังรักเต้มาก จนเราต้องไปสารภาพกับเขา เราฝากเพื่อนไปบอก
ในวันที่เวลาผ่านมาแล้วกว่า 7 เดือน เขาอึ้งสิคะ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เขาบอกกับเพื่อนเราว่า ตอนแรกเขาคิดว่าเราไม่ชอบเขา... แค่นี้
ไม่มีอะไรมากกว่านี้ เราหวังว่าจะได้รับเมสเสจหรือไลน์อะไรตอบกลับจากเขา ไม่มีเลยค่ะ ผ่านไปเป็นอาทิตย์แล้ว ยอมรับว่าเสียใจมาก
เราคิดว่าเขาคงโกรธเราแหละ เราก็ไม่กล้าไปทักเขา เขาเริ่มตั้งสเตตัสแนวๆว่าเขามีสาวคนใหม่ คนอ่านก็จุก...ค่ะ
คิดแต่ว่าเราต้องตัดใจ ที่ผ่านมา 2 ปีกว่า "เราคิดไปเอง"

ที่อยากจะเป็นอุทาหรณ์คือ คนทำดีด้วยไม่ได้แปลว่ารักนะคะ เขาทำเพราะพื้นฐานเขาเป็นคนดี หรือในกรณีเรา เขาอาจทำเพราะคิดว่า
เมื่อก่อนเคยสนิทกัน พอเราแอบชอบเขาเราเลยตีตัวออกห่าง เขาก็คิดว่าเราโกรธเขา ไม่ชอบเขา เลยพยายามทำดีใส่เรามากๆ
ด้วยเพราะเราชอบเขาอยู่แล้ว ทำให้เราเริ่มคิดเข้าข้างตัวเอง... พอความจริงปรากฎ ก็เบลอสิคะ

ส่วนสำหรับคุณผู้ชายทั้หลาย ก็เอาเรื่องของเราเป็นอุทาหรณ์นะคะ บางสิ่งที่คุณทำไปหรือแสดงออกต่อใครบางคน
คุณอาจจะไม่คิดอะไร แต่ถ้าเขาคิดขึ้นมานี่คนที่เจ็บที่สุดคือคนที่คิดไปเองค่ะ บางครั้ง สิ่งบางอย่างที่เราทำ อาจกลายเป็นการไปให้ความหวัง
เพราะฉะนั้นเวลาแสดงอาการกับใครเราก็อยากให้คิดดีๆ คิดให้รอบคอบนะคะ คนโดนเองมันเจ็บมากนะ  

อยากฝากเรื่องของเราไว้ให้เป็นบทเรียนกับทุกคนค่ะ ทั้งคนรัก คนแอบรัก หรือคนถูกรัก...

ปล.ไม่ได้เป็นกระทู้คำถาม แต่เราตั้งในกระทู้อื่นไม่ได้ค่ะ ขอโทษนะคะ5555