คือว่า ผมมีเพื่อนคนหนึ่ง สมัยมัธยมต้น แกเป็นชาวจีนฮ่อ พูดภาษาจีนเก่งมาก เพราะที่บ้านเขาใช้แต่ภาษาจีน
เขาเรียนจบแค่ ม.3 แล้วก็ทำงาน ส่วนผมก็เรียนสูงกว่าเขามาก หน้าที่การงาน การเงินก็ดีกว่าเขา
มีวันหนึ่ง เขามาหาผมที่บ้าน บอกว่าเขาอกหักอีกแล้ว และทุกครั้งที่เขาอกหัก ก็เป็นผู้หญิงไทยทั้งหมด
คราวนี้เขาไม่เอาแล้วผู้หญิงไทย เขาจะจีบสาวจีนเท่านั้น
เขาชวนผมไปเที่ยวคาเฟ่สำหรับคนจีน ที่นั่นทุกคนพูดภาษาจีนหมด ผู้จัดการก็พูดภาษาจีน พนักงานเสริฟก็พูดจีน
นักร้องทุกคนก็พูดภาษาจีน และร้องเพลงจีน
ผมบอกเขาว่า ไปก็ไป เพื่อนอกหักทั้งทีต้องไปฉลองความเศร้ากันหน่อย ผมขออาสาเลี้ยงเอง
ผมดูกระเป๋าเงินแล้วมีเงินสดอยู่จำนวนหนึ่ง มีบัตรเครดิต เอ้าไปเลย อยากไปคาเฟ่ไหนก็ไป บอกทางผมมา
จนมาถึงคาเฟ่สำหรับคนจีน ผมก็ให้เขาสั่งทั้งหมด อยากกินเหล้าอะไร กินกับแกล้มอะไร สั่งมาเลย (ที่นั่นพูดแต่ภาษาจีน)
เขาก็สั่งเหล้าและกับแกล้มมา กินดื่มด้วยกันซักพัก เขาก็บอกพนักงานเสริฟให้เรียกนักร้องคนหนึ่งมานั่งด้วย
นักร้องก็มานั่งคุยด้วย แต่คุยไม่ถึงนาที นักร้องก็ขอตัวไปนั่งโต๊ะอื่นที่เขาคล้องพวงมาลัยให้
เรียกมากี่คนกี่คนก็เหมือนกันหมดคือนั่งแป๊บเดียว แล้วก็ไปหาแขกโต๊ะอื่นๆ
รู้สึกเพื่อนผมจะไม่พอใจ เลยสั่งคล้องมาลัยนักร้องไป 300 บาท คราวนี้นักร้องก็มานั่งคุยด้วย ยิ้มแย้มแจ่มใส แต่ก็ไม่นาน
นักร้องก็ขอไปนั่งโต๊ะอื่นๆที่คล้องพวงมาลัยเป็นเงินหลักพัน และนั่งนานกว่า
เพื่อนผมก็เลยสั่งคล้องมาลัยนักร้องคนอื่น คนละ 300 บาท แต่ทุกคนก็มานั่งด้วยไม่นาน เหมือนกันหมด คือแขกโต๊ะไหนให้เงินมากว่า
ก็ไปนั่งคุยด้วยนานกว่า
จากนั้นเพื่อนผมเลยสั่งคล้องมาลัยหลักพัน สองพันบ้าง สามพันบ้าง
ผมเริ่มรู้สึกโกรธ ตอนนั้นก็เริ่มเมากันทั้งคู่แล้ว แต่เพื่อนผมยังไม่หยุด สั่งพวงมาลัยมาคล้องนักร้องเพิ่มเรื่อยๆ เพื่อแข่งกับโต๊ะอื่น
ผมรู้สึกไม่พอใจ นี่หมายความว่าผมต้องจ่ายเงินให้นักร้องพวกนี้ใช่ไหม ร้องเพลงก็ไม่เพราะ มีแต่นุ่งกะโปรงสั้นโชว์ขาอ่อนอย่างเดียว
อ้อ ยังใส่เสื้อคอลึกให้เห็นเนินนมอีก ผมรู้สึกรังเกียจผู้หญิงพวกนี้มาก
ผมเองก็ไม่ใช่เศรษฐีร้อยล้าน พันล้าน ที่ไม่รู้จะเอาเงินไปใช้อะไร จนต้องมาคล้องพวงมาลัยนักร้องแบบนี้
สมมุติเพื่อนผมอยากกินเหล้าราคาแพงๆ อาหารแพงๆ ผมคงไม่รู้สึกอะไรมากนัก ยังไงก็กินด้วยกัน กินอย่างมากก็แค่อิ่มแค่เมา
แต่เมื่อเพื่อนผมยังไม่หยุด อาจเป็นเพราะความเมา อาจเป็นเพราะอกหักมา อาจรู้สึกเหงา อาจรู้สึกว่าตัวเองถูกทิ้งอีกแล้ว จะอกหักอีกแล้ว
แต่คนจ่ายเงินคือผม
สักพักผมก็ตัดสินใจ บอกเพื่อนว่าจะเข้าห้องน้ำ จากนั้นผมก็เดินออกไปหลังร้าน ขับรถกลับบ้าน ปิดโทรศัพท์มือถือ นอน
จากนั้นอีก 2-3 วัน ผมก็โทรไปหาเพื่อน เขาบอกผมว่า วันนั้นเขาเดือดร้อนมาก เขาต้องโทรหาน้องชาย ให้นั่งแท็กซี่มาจ่ายเงินให้
จากนั้น เราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย
แม้เหตุการณ์จะผ่านไปเป็นสิบปีแล้วก็ตาม หลายครั้งที่ผมเผลอคิดเรื่องนี้ขึ้นมา ก็ไม่สบายใจ คือผมทิ้งเพื่อนใช่ไหม ผมตัดสินใจถูกแล้วหรือ
ผมควรใช้วิธีอื่นใช่ไหมที่ไม่ใช่ทิ้งเพื่อนแบบนี้ แต่ตอนนั้นผมโกรธมาก แล้ววันนี้ผมก็ไม่แน่ใจว่า ผมทำถูกหรือผิด
มีเหตุการณ์หนึ่ง จนถึงปัจจุบัน ผมยังไม่รู้ว่าผมทำถูกหรือทำผิด
เขาเรียนจบแค่ ม.3 แล้วก็ทำงาน ส่วนผมก็เรียนสูงกว่าเขามาก หน้าที่การงาน การเงินก็ดีกว่าเขา
มีวันหนึ่ง เขามาหาผมที่บ้าน บอกว่าเขาอกหักอีกแล้ว และทุกครั้งที่เขาอกหัก ก็เป็นผู้หญิงไทยทั้งหมด
คราวนี้เขาไม่เอาแล้วผู้หญิงไทย เขาจะจีบสาวจีนเท่านั้น
เขาชวนผมไปเที่ยวคาเฟ่สำหรับคนจีน ที่นั่นทุกคนพูดภาษาจีนหมด ผู้จัดการก็พูดภาษาจีน พนักงานเสริฟก็พูดจีน
นักร้องทุกคนก็พูดภาษาจีน และร้องเพลงจีน
ผมบอกเขาว่า ไปก็ไป เพื่อนอกหักทั้งทีต้องไปฉลองความเศร้ากันหน่อย ผมขออาสาเลี้ยงเอง
ผมดูกระเป๋าเงินแล้วมีเงินสดอยู่จำนวนหนึ่ง มีบัตรเครดิต เอ้าไปเลย อยากไปคาเฟ่ไหนก็ไป บอกทางผมมา
จนมาถึงคาเฟ่สำหรับคนจีน ผมก็ให้เขาสั่งทั้งหมด อยากกินเหล้าอะไร กินกับแกล้มอะไร สั่งมาเลย (ที่นั่นพูดแต่ภาษาจีน)
เขาก็สั่งเหล้าและกับแกล้มมา กินดื่มด้วยกันซักพัก เขาก็บอกพนักงานเสริฟให้เรียกนักร้องคนหนึ่งมานั่งด้วย
นักร้องก็มานั่งคุยด้วย แต่คุยไม่ถึงนาที นักร้องก็ขอตัวไปนั่งโต๊ะอื่นที่เขาคล้องพวงมาลัยให้
เรียกมากี่คนกี่คนก็เหมือนกันหมดคือนั่งแป๊บเดียว แล้วก็ไปหาแขกโต๊ะอื่นๆ
รู้สึกเพื่อนผมจะไม่พอใจ เลยสั่งคล้องมาลัยนักร้องไป 300 บาท คราวนี้นักร้องก็มานั่งคุยด้วย ยิ้มแย้มแจ่มใส แต่ก็ไม่นาน
นักร้องก็ขอไปนั่งโต๊ะอื่นๆที่คล้องพวงมาลัยเป็นเงินหลักพัน และนั่งนานกว่า
เพื่อนผมก็เลยสั่งคล้องมาลัยนักร้องคนอื่น คนละ 300 บาท แต่ทุกคนก็มานั่งด้วยไม่นาน เหมือนกันหมด คือแขกโต๊ะไหนให้เงินมากว่า
ก็ไปนั่งคุยด้วยนานกว่า
จากนั้นเพื่อนผมเลยสั่งคล้องมาลัยหลักพัน สองพันบ้าง สามพันบ้าง
ผมเริ่มรู้สึกโกรธ ตอนนั้นก็เริ่มเมากันทั้งคู่แล้ว แต่เพื่อนผมยังไม่หยุด สั่งพวงมาลัยมาคล้องนักร้องเพิ่มเรื่อยๆ เพื่อแข่งกับโต๊ะอื่น
ผมรู้สึกไม่พอใจ นี่หมายความว่าผมต้องจ่ายเงินให้นักร้องพวกนี้ใช่ไหม ร้องเพลงก็ไม่เพราะ มีแต่นุ่งกะโปรงสั้นโชว์ขาอ่อนอย่างเดียว
อ้อ ยังใส่เสื้อคอลึกให้เห็นเนินนมอีก ผมรู้สึกรังเกียจผู้หญิงพวกนี้มาก
ผมเองก็ไม่ใช่เศรษฐีร้อยล้าน พันล้าน ที่ไม่รู้จะเอาเงินไปใช้อะไร จนต้องมาคล้องพวงมาลัยนักร้องแบบนี้
สมมุติเพื่อนผมอยากกินเหล้าราคาแพงๆ อาหารแพงๆ ผมคงไม่รู้สึกอะไรมากนัก ยังไงก็กินด้วยกัน กินอย่างมากก็แค่อิ่มแค่เมา
แต่เมื่อเพื่อนผมยังไม่หยุด อาจเป็นเพราะความเมา อาจเป็นเพราะอกหักมา อาจรู้สึกเหงา อาจรู้สึกว่าตัวเองถูกทิ้งอีกแล้ว จะอกหักอีกแล้ว
แต่คนจ่ายเงินคือผม
สักพักผมก็ตัดสินใจ บอกเพื่อนว่าจะเข้าห้องน้ำ จากนั้นผมก็เดินออกไปหลังร้าน ขับรถกลับบ้าน ปิดโทรศัพท์มือถือ นอน
จากนั้นอีก 2-3 วัน ผมก็โทรไปหาเพื่อน เขาบอกผมว่า วันนั้นเขาเดือดร้อนมาก เขาต้องโทรหาน้องชาย ให้นั่งแท็กซี่มาจ่ายเงินให้
จากนั้น เราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย
แม้เหตุการณ์จะผ่านไปเป็นสิบปีแล้วก็ตาม หลายครั้งที่ผมเผลอคิดเรื่องนี้ขึ้นมา ก็ไม่สบายใจ คือผมทิ้งเพื่อนใช่ไหม ผมตัดสินใจถูกแล้วหรือ
ผมควรใช้วิธีอื่นใช่ไหมที่ไม่ใช่ทิ้งเพื่อนแบบนี้ แต่ตอนนั้นผมโกรธมาก แล้ววันนี้ผมก็ไม่แน่ใจว่า ผมทำถูกหรือผิด