วันนี้ผมมีเรื่องราวที่อยากจะขอคำปรึกษาหนึ่งเรื่องครับ เกี่ยวกับความรัก...
ตอนนี้ผมรักรุ่นน้องผมคนนึงมาก และอยากรู้ว่าตอนนี้ใจของเค้า มีผมบ้างไหม
แต่ความรักของผม ไม่ได้ง่ายดายเหมือนคำถามที่ผมถาม ไม่ได้สวยงาม ผมขอเล่าเรื่องราวทั้งหมดก่อนหน้านี้
เรื่องมันเกิดเมื่อประมาณ 3ปีกว่าที่แล้ว มีรุ่นน้องคนนึงที่ผมรู้จัก ตอนแรกผมก็ไม่คิดอะไร เห็นเค้าเป็นแค่น้องสาวผมก็คุยเล่นใน msn ต่อมาผมเห็นรุ่นน้องคนนี้ก็น่ารักดี เพื่อนผมก็ยุให้จีบเล่นๆ ซึ่งการจีบก็ไม่ยากอะไรติดแบบง่ายๆ เพราะน้องเค้าปลื้มผมมาก่อนหน้านี้ประมาณเกือบ 2ปี แต่ผมจำได้ว่าผมคุยกับเค้าไปแค่ 2วัน ย้ำแค่ 2วันเท่านั้น ผมก็รู้ว่าน้องเค้าไม่ใช่ แต่ผมก็กลัวการปฏิเสธ ผมสงสารน้องเค้า ผมไม่กล้าพูด จริงๆ จะบอกว่าผมเหงาก็ได้ ผมคุยกับน้องเค้าลากยาวมาประมาณ 3เดือน น้องเค้าก็ดีกับผมทุกอย่าง วันเกิดก็ซื้อของขวัญให้ผม แต่ผมเป็นคนชอบพูดชอบผู้หญิงคุยสนุก แต่ผมอยู่กับน้องเค้า มันไม่ได้รู้สึกสนุกทำให้ผมยิ้มแฮปปี้ได้ตลอด เหมือนกับผู้หญิงที่ผ่านๆ มา
จนวันหนึ่ง.. ผมได้ออกจากรร.ของผม ผมจึงตัดสินใจพูดกับเค้าว่า "ไม่ต้องโทรหาพี่แล้วนะ" แล้วผมก็ไม่ได้อธิบายกับเค้าอีกเลย น้องเค้าก็เมสเสจมาหาผมยาวมาก ผมจำไม่ได้ว่าอะไร เพราะผมไม่ได้สนใจอ่าน
ทุกคนคงรู้สึกแล้วใช่มั้ยครับ "ว่าผมมันเลว" แต่.. นี่ยังไม่ใช่ที่สุดครับ เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น!
หลังจากนั้นน้องเค้าก็เมสเสจและโทรมาเรื่อยๆ ผมไม่สนใจ ผมบล็อคอีเมล์เค้าใน msn ผมตัดขาดทุกช่องทางที่เค้าจะติดต่อผมได้ แม้ว่าเค้าจะใช้เบอคนอื่นโทรมา แต่พอเป็นเสียงเค้าผมก็เงียบ แล้วก็ปล่อยทิ้งไว้แบบนั้น รอให้เค้าวางสายเอง จนถึงวันเกิดเพื่อนผม ผมไปงานและดื่มจนเมา ผมโทรหาน้องเค้าและไปหาน้องเค้าด้วยสภาพที่เมาผมไปนอนอยู่ที่บ้านเค้า แต่ผมไม่ได้ทำอะไรแค่จูบเท่านั้น เมื่อผมตื่นมากลางดึกประมาณตี3 ผมก็กลับไปหาเพื่อนที่บ้านเพื่อนผม ผมโกหกว่าผมกลับบ้านแล้วออกมาอีก และวันต่อมาผมก็ดื่มอีกจนเมาแล้วก็ไปหาน้องเค้าเหมือนเดิม แต่ดูเหมือนวันนี้ผมจะขาดสติกว่าวันแรก มันมีอะไรที่เกินเลยเกิดขึ้น ตื่นเช้ามาผมก็กลับบ้านเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วผมก็หายไปจากชีวิตของน้องเค้าเหมือนเดิม น้องก็พยายามติดต่อผม แต่ผมปฏิเสธไม่รับการติดต่อใดๆ ทั้งสิ้น
เรื่องชั่วร้ายของผมยังมีอีกครับ แต่ผมขอเล่าแค่นี้นะครับ ผมรับตัวเองไม่ได้กับสิ่งที่ผมได้กระทำลงไปจริงๆ มันเกินกว่าคำว่า เลว ฯลฯ
เวลาผ่านไปนานๆ น้องเค้าก็ใช้เบออื่นๆ โทรมาบ้าง เมสเสจว่าคิดถึงผมบ้าง จนมีครั้งนึงเค้าโทรมา และเรื่องมันนานมาเป็นปีๆ แล้ว ผมจึงตัดสินใจยอมคุยกับน้องเค้า แต่แค่ในฐานะพี่น้องเท่านั้น เพราะน้องเค้าก็มีแฟนครับ และผมก็ไม่อยากมีเรื่องผิดใจกับแฟนเค้า ผมว่าแฟนเค้าคงรู้ๆ เรื่องผมกับน้องมาบ้าง ผมคุยไลน์กับน้องเค้าบ้าง ผมรู้สึกไม่ดีบางทีที่คนรู้จักไปชอบน้องเค้า ไม่รู้เพราะผมคิดว่าน้องเค้าเป็นของผมรึป่าว แต่ผมรู้สึกจริงๆ ช่วงหลังมานี้ผมได้คุยไลน์กับน้องบ่อยขึ้น ผมรู้สึกโอเคมาก ผมเลยลองทำจีบๆ (ตอนนี้น้องโสดครับ แต่ผมไม่รู้ว่าแฟนเก่าเค้ายังอะไรกับน้องรึป่าว) น้องเค้าก็ยังทำเหมือนมีใจ ไม่รู้ว่าผมเข้าข้างตัวเองรึป่าว แต่ก็มีประโยคนึงเค้าบอกผมว่า "ไม่อยากอกหักอีก" รอให้ผมจีบอยู่บ้าง ผมก็ไม่รู้ความหมายจริงๆ ของเค้า ผมหัวปั่นไปหมดแล้ว ช่วงนี้น้องเค้าไม่ได้ตอบผม ไม่ค่อยคุยกับผม ไม่สนใจ เมินเฉยใส่ผม ผมรู้สึกเจ็บ เหมือนได้รับรู้ความรู้สึกของน้องเค้าในอดีต แต่ผมว่ามันเทียบไม่ได้เลยซักนิดกับสิ่งที่น้องเค้าเจอ ตอนนี้ผมเจ็บจริงๆ ผมรู้ตัวช้าไป ช้าไปหลายปีเลยทีเดียว ผมไม่อยากเสียน้องเค้าไป ตอนนี้ผมรักเค้าจริงๆ แต่ผมคิดว่าเค้าไม่รู้ คิดว่าผมคงแค่เล่นๆ ม่อไปวันๆ
แต่วันนี้ผมรู้ใจตัวเองแล้วครับ ผมน้อมรับคำด่าของบางคนที่ผ่านมาอ่านกระทู้นี้ ผมสมควรครับ
สำหรับผมถ้าจะรักใคร ผมรักได้คนเดียวและรักจริงครับ ไม่มองใครอีกเลยครับต่อให้ใครเข้ามาเท่าไหร่ก็ตาม ถ้าไม่รัก คือไม่รัก จะดีแค่ไหนก็ไม่รัก ไม่ได้เข้าข้างให้เครดิตตัวเอง วันนี้ผมขอคำแนะนำกับคนที่เห็นใจคนเลวๆ อย่างผมที คนที่กลับตัวกลับใจทุกอย่าง ยอมทุกอย่างครับ
ขอให้วันนี้ผมได้ดูแลเค้า ขอบคุณครับที่อ่านเรื่องราวของผมจบจบ สวัสดีครับ
ช่วยแนะนำ วิธีขอโอกาสจะคนรัก (เมื่อก่อนผมเลวมากครับ)
ตอนนี้ผมรักรุ่นน้องผมคนนึงมาก และอยากรู้ว่าตอนนี้ใจของเค้า มีผมบ้างไหม
แต่ความรักของผม ไม่ได้ง่ายดายเหมือนคำถามที่ผมถาม ไม่ได้สวยงาม ผมขอเล่าเรื่องราวทั้งหมดก่อนหน้านี้
เรื่องมันเกิดเมื่อประมาณ 3ปีกว่าที่แล้ว มีรุ่นน้องคนนึงที่ผมรู้จัก ตอนแรกผมก็ไม่คิดอะไร เห็นเค้าเป็นแค่น้องสาวผมก็คุยเล่นใน msn ต่อมาผมเห็นรุ่นน้องคนนี้ก็น่ารักดี เพื่อนผมก็ยุให้จีบเล่นๆ ซึ่งการจีบก็ไม่ยากอะไรติดแบบง่ายๆ เพราะน้องเค้าปลื้มผมมาก่อนหน้านี้ประมาณเกือบ 2ปี แต่ผมจำได้ว่าผมคุยกับเค้าไปแค่ 2วัน ย้ำแค่ 2วันเท่านั้น ผมก็รู้ว่าน้องเค้าไม่ใช่ แต่ผมก็กลัวการปฏิเสธ ผมสงสารน้องเค้า ผมไม่กล้าพูด จริงๆ จะบอกว่าผมเหงาก็ได้ ผมคุยกับน้องเค้าลากยาวมาประมาณ 3เดือน น้องเค้าก็ดีกับผมทุกอย่าง วันเกิดก็ซื้อของขวัญให้ผม แต่ผมเป็นคนชอบพูดชอบผู้หญิงคุยสนุก แต่ผมอยู่กับน้องเค้า มันไม่ได้รู้สึกสนุกทำให้ผมยิ้มแฮปปี้ได้ตลอด เหมือนกับผู้หญิงที่ผ่านๆ มา
จนวันหนึ่ง.. ผมได้ออกจากรร.ของผม ผมจึงตัดสินใจพูดกับเค้าว่า "ไม่ต้องโทรหาพี่แล้วนะ" แล้วผมก็ไม่ได้อธิบายกับเค้าอีกเลย น้องเค้าก็เมสเสจมาหาผมยาวมาก ผมจำไม่ได้ว่าอะไร เพราะผมไม่ได้สนใจอ่าน
ทุกคนคงรู้สึกแล้วใช่มั้ยครับ "ว่าผมมันเลว" แต่.. นี่ยังไม่ใช่ที่สุดครับ เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น!
หลังจากนั้นน้องเค้าก็เมสเสจและโทรมาเรื่อยๆ ผมไม่สนใจ ผมบล็อคอีเมล์เค้าใน msn ผมตัดขาดทุกช่องทางที่เค้าจะติดต่อผมได้ แม้ว่าเค้าจะใช้เบอคนอื่นโทรมา แต่พอเป็นเสียงเค้าผมก็เงียบ แล้วก็ปล่อยทิ้งไว้แบบนั้น รอให้เค้าวางสายเอง จนถึงวันเกิดเพื่อนผม ผมไปงานและดื่มจนเมา ผมโทรหาน้องเค้าและไปหาน้องเค้าด้วยสภาพที่เมาผมไปนอนอยู่ที่บ้านเค้า แต่ผมไม่ได้ทำอะไรแค่จูบเท่านั้น เมื่อผมตื่นมากลางดึกประมาณตี3 ผมก็กลับไปหาเพื่อนที่บ้านเพื่อนผม ผมโกหกว่าผมกลับบ้านแล้วออกมาอีก และวันต่อมาผมก็ดื่มอีกจนเมาแล้วก็ไปหาน้องเค้าเหมือนเดิม แต่ดูเหมือนวันนี้ผมจะขาดสติกว่าวันแรก มันมีอะไรที่เกินเลยเกิดขึ้น ตื่นเช้ามาผมก็กลับบ้านเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วผมก็หายไปจากชีวิตของน้องเค้าเหมือนเดิม น้องก็พยายามติดต่อผม แต่ผมปฏิเสธไม่รับการติดต่อใดๆ ทั้งสิ้น
เรื่องชั่วร้ายของผมยังมีอีกครับ แต่ผมขอเล่าแค่นี้นะครับ ผมรับตัวเองไม่ได้กับสิ่งที่ผมได้กระทำลงไปจริงๆ มันเกินกว่าคำว่า เลว ฯลฯ
เวลาผ่านไปนานๆ น้องเค้าก็ใช้เบออื่นๆ โทรมาบ้าง เมสเสจว่าคิดถึงผมบ้าง จนมีครั้งนึงเค้าโทรมา และเรื่องมันนานมาเป็นปีๆ แล้ว ผมจึงตัดสินใจยอมคุยกับน้องเค้า แต่แค่ในฐานะพี่น้องเท่านั้น เพราะน้องเค้าก็มีแฟนครับ และผมก็ไม่อยากมีเรื่องผิดใจกับแฟนเค้า ผมว่าแฟนเค้าคงรู้ๆ เรื่องผมกับน้องมาบ้าง ผมคุยไลน์กับน้องเค้าบ้าง ผมรู้สึกไม่ดีบางทีที่คนรู้จักไปชอบน้องเค้า ไม่รู้เพราะผมคิดว่าน้องเค้าเป็นของผมรึป่าว แต่ผมรู้สึกจริงๆ ช่วงหลังมานี้ผมได้คุยไลน์กับน้องบ่อยขึ้น ผมรู้สึกโอเคมาก ผมเลยลองทำจีบๆ (ตอนนี้น้องโสดครับ แต่ผมไม่รู้ว่าแฟนเก่าเค้ายังอะไรกับน้องรึป่าว) น้องเค้าก็ยังทำเหมือนมีใจ ไม่รู้ว่าผมเข้าข้างตัวเองรึป่าว แต่ก็มีประโยคนึงเค้าบอกผมว่า "ไม่อยากอกหักอีก" รอให้ผมจีบอยู่บ้าง ผมก็ไม่รู้ความหมายจริงๆ ของเค้า ผมหัวปั่นไปหมดแล้ว ช่วงนี้น้องเค้าไม่ได้ตอบผม ไม่ค่อยคุยกับผม ไม่สนใจ เมินเฉยใส่ผม ผมรู้สึกเจ็บ เหมือนได้รับรู้ความรู้สึกของน้องเค้าในอดีต แต่ผมว่ามันเทียบไม่ได้เลยซักนิดกับสิ่งที่น้องเค้าเจอ ตอนนี้ผมเจ็บจริงๆ ผมรู้ตัวช้าไป ช้าไปหลายปีเลยทีเดียว ผมไม่อยากเสียน้องเค้าไป ตอนนี้ผมรักเค้าจริงๆ แต่ผมคิดว่าเค้าไม่รู้ คิดว่าผมคงแค่เล่นๆ ม่อไปวันๆ
แต่วันนี้ผมรู้ใจตัวเองแล้วครับ ผมน้อมรับคำด่าของบางคนที่ผ่านมาอ่านกระทู้นี้ ผมสมควรครับ
สำหรับผมถ้าจะรักใคร ผมรักได้คนเดียวและรักจริงครับ ไม่มองใครอีกเลยครับต่อให้ใครเข้ามาเท่าไหร่ก็ตาม ถ้าไม่รัก คือไม่รัก จะดีแค่ไหนก็ไม่รัก ไม่ได้เข้าข้างให้เครดิตตัวเอง วันนี้ผมขอคำแนะนำกับคนที่เห็นใจคนเลวๆ อย่างผมที คนที่กลับตัวกลับใจทุกอย่าง ยอมทุกอย่างครับ
ขอให้วันนี้ผมได้ดูแลเค้า ขอบคุณครับที่อ่านเรื่องราวของผมจบจบ สวัสดีครับ