จ้างให้ช่างทำบ้านค่ะ
ช่างคนนี้เริ่มแรก เรานับถือแกเป็นญาติผู้ใหญ่เลย บ้านเราอยู่ซอยแรกของโครงการ ใครผ่านไปผ่านมา คนมาดูบ้านก็แวะมาดูหน้าบ้านเราหมด
เราสนิทกะเซลล์ เซลล์ก็ชอบพาคนมาดู เพราะเค้าบอกว่าแต่งได้สวยงามเป็นหน้าเป็นตาโครงการ
แรก ๆ เราก็แนะนำช่างคนนี้ คนในซอยที่จะต่อเติม มาขอลงชื่อต่อคิวกันเป็นแถว แกอายุเยอะ และทำงานคนเดียว "ย้ำ" คนเดียว
จะมีทีมมาเป็นระยะ ในกรณีจำเป็น เช่น ลงเสาเข็ม แต่ช่วงขุดดินก่อนลงเสา แกจะทำคนเดียว
ข้างบ้าน ตรงข้ามข้ามบ้าน บ้านเยื้อง ๆ ลามไปถึง โฟร์แมนโครงการ บ้านถัดไป บ้านซอยอื่น มาดูฝีมือแกกันหมดเลย
แกเก่งมาก งานละเอียดสุดยอด โคตรแห่งความเนี๊ยบ ดังนั้น งานโคตรเนี๊ยบ ต้องแลกกะระยะเวลา
เราต่อเติมด้านข้างให้เป็นห้องหนังสือ ปูกระเบื้องหลังบ้าน งานไฟภายใน และงานอีกหลายอย่างอย่างละเล็ก ๆ น้อย ๆ
ทั้งหมดที่บอกมา จบไปหมดแล้วตั้งแต่เดือนมีนา งานที่คงเหลือคือ งานทำบ่อปลากะระแนงข้างบ้าน ซึ่งแกรับปากว่าจะเสร็จก่อนสงกรานต์
นับแต่วันนั้น แกก็เริ่มหายตัว จนคิวที่ชาวบ้านชาวช่องเค้าต่อกันไว้ ทำเสร็จกันหมด ย้ายเข้าอยู่กันหมดแหละ
ช่างคนเก่งของเราก็มาอาทิตย์ละวัน หรือไม่มาเลย โทรตามทุกครั้งได้เหตุผลดังนี้
ครั้งที่ 1 เมียท้อง
ครั้งที่ 2 แม่ (ญาติผู้ใหญ่แต่เรียกแม่) ป่วยหนัก
ครั้งที่ 3 อาเสีย
ครั้งที่ 4 รถเสีย
ครั้งที่ 5 ป่วย
ครั้งที่ 6 ตะปูตำเท้า
ครั้งที่ 7 เมียป่วย
ครั้งที่ 8 ป่วย (อีกแล้ว)
ครั้งที่ 9 ผมเครียด (ลาเพราะเครียด)
จังหวะนี้เราถามแล้ว ถ้าติดเรื่องเงินให้เบิก เพราะงานมันล้ำจำนวนเงินเบิก เค้ายืนยันไม่เบิก เค้าต้องรับผิดชอบ แล้วก็ส่งคนมาทำ ซึ่งเป็นการทำที่เรายังดูออกว่ามันผิดหลักการก่อสร้างทุกประการ
ครั้งที่ 10 ผมเครียด ผมไม่กล้ามาดูงานที่คนของผมทำไว้ (อ้าว แล้วเราต้องทนดูเหรอ)
ครั้งที่ 11 เราไม่จำเหตุผลแล้ว เราสั่งแฟนเราว่า จะขนของมันออกไป หรือจะให้เราขนเอง แฟนโทรตามยื่นคำขาดอีกครั้ง ณ จุดนี้ ต้นเดือนห้าแล้ว
ครั้งที่ 12 เราไม่จำเหตุผลแล้วค่ะ แม่สามีมาจากตจว. มาถึงปราดไปตำหนิอย่างแรง (ไม่ได้หยาบ แต่ทำเสียงดุอย่างไม่พอใจ) ยกมือขอโทษ แล้วหายไปอีกสามวัน
ครั้งที่ 13 มาจริง แต่อ้างว่ามาแต่เช้า ยามมารายงานว่า มาสี่โมง จอดรถแล้วซื้อเบียร์ทันที พาเพื่อนมานั่งกินด้วย และเมาจนเดินไม่ได้ ก้มกราบแฟนเราแล้ว เราให้คำขาดสุดท้าย 31 พฤษภา ขนของออก
ตรงนี้ประเด็นสำคัญคือ เราออกรถอีกคัน ถ้าเค้าไม่ขนของออกไป เราจะต้องจอดรถหน้าบ้าน และมันก็ไม่ขนออก ไม่เก็บเงิน และไม่ทำงาน ต่อให้ทำ ก็ทำวันละนิด งานน้อยขนาดเหงื่อไม่ทันออก
ถึงจุดนี้ หมู่บ้านอนุญาติให้เราไปจอดรถบ้านที่ยังไม่มีเจ้าของได้
ถึงตอนนี้ เพื่อนบ้านกะโฟร์แมนที่เคยมาดูงานของช่างคนนี้มาบอกข้อมูลแก่เราว่า ร้านอาหาร (ภัตตาคาร) ชื่อดังในกทม. มาตามตัวเค้าหลายที โทรตามให้ไปทำงานให้ เค้าคงต้องไปทำงานโน้น เราเจ็บจุกอกมาก บอกเราสักคำสิ ว่าติดอะไร ทำไม ทำกับเราแบบนี้
คำขาดสุดท้าย 10 มิถุนา เราจะขึ้นบ้านใหม่ เค้ากราบอีกครั้ง และทำจนเสร็จแบบ พอดูได้ แต่ระบบไฟบ่อน้ำยังช็อต คือมันดูได้แต่ตา แต่ไม่มีใครกล้าเดินไป เพราะไฟช็อต และไม่ขนของออก และเราก็ขึ้นบ้านใหม่ไม่ได้อีกแล้ว
แฟนเราไปถามว่า จะเอายังไง ผมเลื่อนวันขึ้นบ้านมาเจ็ดเดือนแล้ว จะเอายังไงกันอีก เค้ากราบอีกแล้ว แต่ไม่เข้า
พอจะเข้าอ้างฝนตกอีก
วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เราจะให้แฟนเราเป็นคนติดต่อกะช่างคนนี้ นับแต่ห้าโมงเย็นวันนี้ คือเราจะจัดการเอง และจะไม่มีความปราณีหลงเหลือ
เราบอกไว้แล้ว เดดไลน์คือหนึ่งทุ่ม เรายกของออกหมด ถ้าเธอไม่ช่วย ฉันยกเอง ฝนตกทุกวัน ก็รู้ ปั๊มลม ฉันจะยกออกไป พัง ฉันไม่รู้ด้วย
และงานจะหักไปวันละสองพัน จนกว่าจะแล้วเสร็จ แต่ใจเรา ไม่อยากให้มันทำอะไรอีกแล้ว ไม่อยากมองหน้า อยากให้มันไปให้พ้นจากชีวิตเรา
เราใจดีไปไหมคะ ที่ยอมมาสามเดือน (ถ้านับวันจบงานหลังจาก 21 มีนาคม)
หรือเราโหดร้ายไปที่ทั้งหัก และขนของของมันออกไปทิ้ง
เราควรจะทำยังไง ไม่เบิก ไม่ทำ ไม่ขน
เราทำอะไรไม่ถูกแล้วจริง ๆ ค่ะ
ขอระบายหน่อยนะคะ สุด ๆ แล้วจริง ๆ
++Deadline ครั้งสุดท้าย (หรือเราใจดีไป) ขอระบายหน่อยนะคะ++
ช่างคนนี้เริ่มแรก เรานับถือแกเป็นญาติผู้ใหญ่เลย บ้านเราอยู่ซอยแรกของโครงการ ใครผ่านไปผ่านมา คนมาดูบ้านก็แวะมาดูหน้าบ้านเราหมด
เราสนิทกะเซลล์ เซลล์ก็ชอบพาคนมาดู เพราะเค้าบอกว่าแต่งได้สวยงามเป็นหน้าเป็นตาโครงการ
แรก ๆ เราก็แนะนำช่างคนนี้ คนในซอยที่จะต่อเติม มาขอลงชื่อต่อคิวกันเป็นแถว แกอายุเยอะ และทำงานคนเดียว "ย้ำ" คนเดียว
จะมีทีมมาเป็นระยะ ในกรณีจำเป็น เช่น ลงเสาเข็ม แต่ช่วงขุดดินก่อนลงเสา แกจะทำคนเดียว
ข้างบ้าน ตรงข้ามข้ามบ้าน บ้านเยื้อง ๆ ลามไปถึง โฟร์แมนโครงการ บ้านถัดไป บ้านซอยอื่น มาดูฝีมือแกกันหมดเลย
แกเก่งมาก งานละเอียดสุดยอด โคตรแห่งความเนี๊ยบ ดังนั้น งานโคตรเนี๊ยบ ต้องแลกกะระยะเวลา
เราต่อเติมด้านข้างให้เป็นห้องหนังสือ ปูกระเบื้องหลังบ้าน งานไฟภายใน และงานอีกหลายอย่างอย่างละเล็ก ๆ น้อย ๆ
ทั้งหมดที่บอกมา จบไปหมดแล้วตั้งแต่เดือนมีนา งานที่คงเหลือคือ งานทำบ่อปลากะระแนงข้างบ้าน ซึ่งแกรับปากว่าจะเสร็จก่อนสงกรานต์
นับแต่วันนั้น แกก็เริ่มหายตัว จนคิวที่ชาวบ้านชาวช่องเค้าต่อกันไว้ ทำเสร็จกันหมด ย้ายเข้าอยู่กันหมดแหละ
ช่างคนเก่งของเราก็มาอาทิตย์ละวัน หรือไม่มาเลย โทรตามทุกครั้งได้เหตุผลดังนี้
ครั้งที่ 1 เมียท้อง
ครั้งที่ 2 แม่ (ญาติผู้ใหญ่แต่เรียกแม่) ป่วยหนัก
ครั้งที่ 3 อาเสีย
ครั้งที่ 4 รถเสีย
ครั้งที่ 5 ป่วย
ครั้งที่ 6 ตะปูตำเท้า
ครั้งที่ 7 เมียป่วย
ครั้งที่ 8 ป่วย (อีกแล้ว)
ครั้งที่ 9 ผมเครียด (ลาเพราะเครียด)
จังหวะนี้เราถามแล้ว ถ้าติดเรื่องเงินให้เบิก เพราะงานมันล้ำจำนวนเงินเบิก เค้ายืนยันไม่เบิก เค้าต้องรับผิดชอบ แล้วก็ส่งคนมาทำ ซึ่งเป็นการทำที่เรายังดูออกว่ามันผิดหลักการก่อสร้างทุกประการ
ครั้งที่ 10 ผมเครียด ผมไม่กล้ามาดูงานที่คนของผมทำไว้ (อ้าว แล้วเราต้องทนดูเหรอ)
ครั้งที่ 11 เราไม่จำเหตุผลแล้ว เราสั่งแฟนเราว่า จะขนของมันออกไป หรือจะให้เราขนเอง แฟนโทรตามยื่นคำขาดอีกครั้ง ณ จุดนี้ ต้นเดือนห้าแล้ว
ครั้งที่ 12 เราไม่จำเหตุผลแล้วค่ะ แม่สามีมาจากตจว. มาถึงปราดไปตำหนิอย่างแรง (ไม่ได้หยาบ แต่ทำเสียงดุอย่างไม่พอใจ) ยกมือขอโทษ แล้วหายไปอีกสามวัน
ครั้งที่ 13 มาจริง แต่อ้างว่ามาแต่เช้า ยามมารายงานว่า มาสี่โมง จอดรถแล้วซื้อเบียร์ทันที พาเพื่อนมานั่งกินด้วย และเมาจนเดินไม่ได้ ก้มกราบแฟนเราแล้ว เราให้คำขาดสุดท้าย 31 พฤษภา ขนของออก
ตรงนี้ประเด็นสำคัญคือ เราออกรถอีกคัน ถ้าเค้าไม่ขนของออกไป เราจะต้องจอดรถหน้าบ้าน และมันก็ไม่ขนออก ไม่เก็บเงิน และไม่ทำงาน ต่อให้ทำ ก็ทำวันละนิด งานน้อยขนาดเหงื่อไม่ทันออก
ถึงจุดนี้ หมู่บ้านอนุญาติให้เราไปจอดรถบ้านที่ยังไม่มีเจ้าของได้
ถึงตอนนี้ เพื่อนบ้านกะโฟร์แมนที่เคยมาดูงานของช่างคนนี้มาบอกข้อมูลแก่เราว่า ร้านอาหาร (ภัตตาคาร) ชื่อดังในกทม. มาตามตัวเค้าหลายที โทรตามให้ไปทำงานให้ เค้าคงต้องไปทำงานโน้น เราเจ็บจุกอกมาก บอกเราสักคำสิ ว่าติดอะไร ทำไม ทำกับเราแบบนี้
คำขาดสุดท้าย 10 มิถุนา เราจะขึ้นบ้านใหม่ เค้ากราบอีกครั้ง และทำจนเสร็จแบบ พอดูได้ แต่ระบบไฟบ่อน้ำยังช็อต คือมันดูได้แต่ตา แต่ไม่มีใครกล้าเดินไป เพราะไฟช็อต และไม่ขนของออก และเราก็ขึ้นบ้านใหม่ไม่ได้อีกแล้ว
แฟนเราไปถามว่า จะเอายังไง ผมเลื่อนวันขึ้นบ้านมาเจ็ดเดือนแล้ว จะเอายังไงกันอีก เค้ากราบอีกแล้ว แต่ไม่เข้า
พอจะเข้าอ้างฝนตกอีก
วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เราจะให้แฟนเราเป็นคนติดต่อกะช่างคนนี้ นับแต่ห้าโมงเย็นวันนี้ คือเราจะจัดการเอง และจะไม่มีความปราณีหลงเหลือ
เราบอกไว้แล้ว เดดไลน์คือหนึ่งทุ่ม เรายกของออกหมด ถ้าเธอไม่ช่วย ฉันยกเอง ฝนตกทุกวัน ก็รู้ ปั๊มลม ฉันจะยกออกไป พัง ฉันไม่รู้ด้วย
และงานจะหักไปวันละสองพัน จนกว่าจะแล้วเสร็จ แต่ใจเรา ไม่อยากให้มันทำอะไรอีกแล้ว ไม่อยากมองหน้า อยากให้มันไปให้พ้นจากชีวิตเรา
เราใจดีไปไหมคะ ที่ยอมมาสามเดือน (ถ้านับวันจบงานหลังจาก 21 มีนาคม)
หรือเราโหดร้ายไปที่ทั้งหัก และขนของของมันออกไปทิ้ง
เราควรจะทำยังไง ไม่เบิก ไม่ทำ ไม่ขน
เราทำอะไรไม่ถูกแล้วจริง ๆ ค่ะ
ขอระบายหน่อยนะคะ สุด ๆ แล้วจริง ๆ