เราได้ออกมาใช้ชีวิตอยู่ข้างนอกคนเดียวตั้งแต่ตอนเรียนมหาวิทยาลัย
ตอนเรียนกลับบ้านทุกสัปดาห์ แต่พอเริ่มเรียนจบ ทำงาน เหลือเดือนละครั้งสองครั้ง
ครั้งล่าสุดเรากลับบ้านเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา
ทุกครั้งที่เรากลับบ้านต้องมีขนมไปฝากแม่ ยายและตาเสมอ
ของแม่ที่ขาดไม่ได้เลยคือ นมถั่วเหลืองงาดำ น้ำส้มคั้น ครัวซอง
ยาย จะต้องทานอะไรนิ่มๆ เพราะฟันเหลืออยู่ไม่กี่ซีก แต่สิ่งที่ยายชอบ ล้วนแต่แข็งๆทั้งสิ้น เช่น หอยทอด เกี๊ยวทอดกรอบ ลูกชิ้นทอดดด
เราก็โอเคค สั่งหอยทอดก็บอกคุณแม่ค้าว่า ขอนิ่มๆนะคะ
ทิ่มเหงือกแค่ไหน ยายเราไม่หวั่น 5555 แต่ถ้ายายทานแล้วมีความสุข เราก็พร้อมจะซื้อให้ค่ะ
ตา อันนี้ชอบทานขนมหวานมากกๆๆๆ ทุกครั้งที่ไป ขาดไม่ได้เลย ขนมปัง ไอศครีม มีแช่ตู้เย็นไว้เท่าไหร่ตาเราซัดเรียบ
มีหลายคนถามเราว่าทำไมกลับบ้านทีต้องแบกเหมือนบ้านนอกเข้ากรุง 5555 แถวบ้านก็มีขายไม่ใช่หรอ
ตอนแรกเราก็ไม่เข้าใจนะคะ แต่ตอนนี้เข้าใจแล้ว
เพราะถ้าจะเทียบจากรายได้แล้ว ทั้งแม่ตาและยาย มีเงินมากกว่าเราแน่นอน แต่เค้าจะต้องรอเราหิ้วกลับไปฝากมากกว่า
ทานของที่เราหิ้วไปฝากคงอร่อยกว่าซื้อเอง
ทุกครั้งที่จะกลับบ้านก็จะมีโทรศัพท์มาแล้ว ว่าวันนี้แม่เอาแฮมเบอร์เกอร์นะ ตาเอากล้วยหอมนะ ยายเอาทุเรียนนะ
ซึ่งแน่นอน แถวบ้านมีขาย แต่เราก็มีความสุขที่ได้ซื้อไปฝากนะคะ เห็นท่านทานอย่างเอร็ดอร่อย เราก็ปลื้มมใจ
น้ำพริกอ่อง ฝีมือยาย อร่อยที่สุดในโลกกกก(ส่วนตัว) กับความสุขเล็กๆน้อยของผู้มีพระคุณ
ตอนเรียนกลับบ้านทุกสัปดาห์ แต่พอเริ่มเรียนจบ ทำงาน เหลือเดือนละครั้งสองครั้ง
ครั้งล่าสุดเรากลับบ้านเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา
ทุกครั้งที่เรากลับบ้านต้องมีขนมไปฝากแม่ ยายและตาเสมอ
ของแม่ที่ขาดไม่ได้เลยคือ นมถั่วเหลืองงาดำ น้ำส้มคั้น ครัวซอง
ยาย จะต้องทานอะไรนิ่มๆ เพราะฟันเหลืออยู่ไม่กี่ซีก แต่สิ่งที่ยายชอบ ล้วนแต่แข็งๆทั้งสิ้น เช่น หอยทอด เกี๊ยวทอดกรอบ ลูกชิ้นทอดดด
เราก็โอเคค สั่งหอยทอดก็บอกคุณแม่ค้าว่า ขอนิ่มๆนะคะ
ทิ่มเหงือกแค่ไหน ยายเราไม่หวั่น 5555 แต่ถ้ายายทานแล้วมีความสุข เราก็พร้อมจะซื้อให้ค่ะ
ตา อันนี้ชอบทานขนมหวานมากกๆๆๆ ทุกครั้งที่ไป ขาดไม่ได้เลย ขนมปัง ไอศครีม มีแช่ตู้เย็นไว้เท่าไหร่ตาเราซัดเรียบ
มีหลายคนถามเราว่าทำไมกลับบ้านทีต้องแบกเหมือนบ้านนอกเข้ากรุง 5555 แถวบ้านก็มีขายไม่ใช่หรอ
ตอนแรกเราก็ไม่เข้าใจนะคะ แต่ตอนนี้เข้าใจแล้ว
เพราะถ้าจะเทียบจากรายได้แล้ว ทั้งแม่ตาและยาย มีเงินมากกว่าเราแน่นอน แต่เค้าจะต้องรอเราหิ้วกลับไปฝากมากกว่า
ทานของที่เราหิ้วไปฝากคงอร่อยกว่าซื้อเอง
ทุกครั้งที่จะกลับบ้านก็จะมีโทรศัพท์มาแล้ว ว่าวันนี้แม่เอาแฮมเบอร์เกอร์นะ ตาเอากล้วยหอมนะ ยายเอาทุเรียนนะ
ซึ่งแน่นอน แถวบ้านมีขาย แต่เราก็มีความสุขที่ได้ซื้อไปฝากนะคะ เห็นท่านทานอย่างเอร็ดอร่อย เราก็ปลื้มมใจ