...ก่อนหน้าหวยออกเจ็ดชั่วโมง...
นายสุดหล่อตื่นจากการพักผ่อน7โมงเช้า อาบน้ำแต่งตัวด้วยอาการของคนท้อแท้สิ้นหวังในชีวิต หลังจากที่เมื่อคืนนายสุดหล่อแอบนอนร้องไห้
อยู่เงียบๆ จนหมอนเปียกพร้อมอาการของคนที่หายใจทางปากโดยพยามยามที่จะไม่ให้แฟนของเขารู้...
นายสุดหล่อยอดเหรียญ5บาทลงตู้ซื้อบัตรรถโดยสารรถ บีอาร์ที จากถนนจันทร์มุ่งหน้าไปสาทร ในใจก็นึกขอบคุณ คุณสุขุมพันธ์ อยู่ลึกๆ
อุสาห์ลดค่าโดยสารจาก10บาทเหลือ5บาท เฮ้อ..อ..อ ถึงแม้มันจะเป็นเงินที่ไม่มากมายสำหรับบางท่านนะ...สำหรับผมเงินแค่1บาท
มันก็ทำให้ผมเดินจากสีลมไปถนนจันทร์เลยนะ...
ถึงสถานนีสาทรด้วยจิตใจที่ไม่เปลี่ยนไปจากเมื่อคืน แต่มันกลับเพิ่มขึ้นโดยที่เราไม่สามารถควบคุมได้เลย เดินเลาะถนนไปเรื่อยๆเพื่อมุ่งหน้า
ไปทำงาน เดินผ่านรถเข็นไก่ทอดกลิ่นนี้หอมฉุยเฉียว พร้อมกับมือที่ล้วงไปในกระเป๋า คิดในใจ เอ๊ะ..! เรามีเงินเหลือแค่สองร้อยเองนะ.!
ยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ ก่อนที่จะถึงแยกสีลมตัดกับถนนนราธิวาส จะเรียกว่าอะไรดี คนจรจัด คนเร่ร่อน คนไม่มีบ้าน หรือคนไม่มีหลักแหล่ง
ตรงแถวนั้นจะมีอยู่คนหนึ่ง ไอ้เราก็มองพี่เขาอยู่ทุกวันแบบไม่ได้สนใจ แต่ทำไมวันนี้มันจี๊ดเข้าไปในสมองเลยหว๋าาาา
เฮ้อ..ถ้าเราจะแพ้ชีวิตแล้วจริงๆ เราคงใช้ชีวิตแบบนี้ ต้องหลบๆซ่อนๆ ต้องนอนริมถนน ต้องนอนโดยที่ไม่มีผ้าห่มอุ่นๆ ไม่ได้อาบน้ำ ไม่ได้กิน
กาแฟเซเว่น..สำหรับผมสถานะการณ์ตอนนี้เป็นไปได้สูงมาก (น้ำตาคลอเบ้า).......แล้วแฟนกับลูกๆล่ะ?
ก็คงให้กลับไปอยู่บ้านนอกกับลูกชายวัยซน วัยช่างถาม วัยช่างพูด ล่ะมั้ง...
หลังจากที่ข้ามสี่แยกมาได้ ยกมือพนมไหว้ศาลพระพรหมตรงตึก ไอทีเอฟ พร้อมทั้งอธิฐาน ขอให้ลูกเป็นที่รักของมนุษย์และเทวดา ขอให้ครอบครัวของลูก
ไม่มีอันตรายใดๆทั้งสิ้น ขอให้ลูกหมดหนี้หมดสิน ในเร็ววันเร็วคืนด้วยเทอด
ผ่านเซเว่น ในใจคิดจะกินกาแฟดีมั้ย? อืม...ไม่ล่ะ..กินที่ออฟฟิตก็ได้ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นกาแฟยี่ห้อโลตัสก็เหอะ
ผ่านแผงล๊อตเตอร์รี่หลังเซเว่น...........มีเงินสองร้อยยังจะซื้ออีกเหรอ ตำนิตัวเองอยู่ในใจ ถ้าซื้อพรุ้งนี้เมียจะกินอะไร กว่าเงินจะออกก็สิ้นเดือน
ถึงเงินออกก็จ่ายดอกเบี้ยจนหมด**ตัดใจ**เอาก็เอาว่ะ หยิบมาหนึ่งคู่ ไม่ได้สนเลยว่าจะเป็นเลขตัวไหน...หนึ่งร้อยบาทครับ(คนขายเอ่ยปากตอบ)
คิดในใจแปดสิบไม่ได้เหรอ?...เงินเหลือหนึ่งร้อยบาท...อีกสิบกว่าวันเงินถึงจะออก...เครียดเลย...น้ำตาซึมพร้อมกับจับล๊อตเตอร์รี่ใส่กระเป๋า
มาถึงที่ทำงาน พร้อมกับบรรยกาศเงียบๆ ก็แหงล่ะวันนี้วันอาทิตย์นี่ สแกนหน้าเรียบร้อย ตกใจหน้าตัวเอง...! ทำไมโทรมแบบนี้...!
นั่งทำงานไปจิบกาแฟโลตัสไป นั่งคิดว่าจะหาเงินจากไหน นั่งวางแผนต่างๆนานา นั่งคิดถึงลูกนั่งคิดถึงย่าที่เพิ่งเสียไปเมื่อปีที่แล้ว นั่งคิดถึงพ่อที่เสียไป10ปีแล้ว
นั่งคิดถึงแม่ที่เคยเห็นหน้าเพียงครั้งเดียวในชีวิตเมื่อตอนเด็ดๆ และอ่านกระทู้ในพันทิปบ้างเสิร์ชหาอาชีพเสริมบ้างหาสูตรการทำย่างปลาหมึกบ้าง...จนถึงเที่ยง..
หิวล่ะสิ เดินไปเซเว่นไปซื้อ ยำยำ มาหนึ่งห่อ พนักงานมองหน้าพร้อมกับถาม ใส่ถุงมั้ยคะ?...อืม..ไม่ต้องครับห่อเดียวเอง ผมตอบ.
ตกบ่ายเคลีย์งานเสร็จ จนถึงเวลาหวยออก นั่งลุ้นพร้อมกับล๊อตเตอร์รี่ในมือหนึ่งคู่ 756098
รางวัลเลขท้ายสามตัวหมุนสี่ครั้ง ครั้งที่1 เลขที่ออก อ๊อด อ๊อด !! 390.
รางวัลเลขท้ายสามตัวหมุนสี่ครั้ง ครั้งที่2 เลขที่ออก อ๊อด อ๊อด !! 098..!เอ๊ะ...098..!นี้เราถูกรางวัลหรือนี่.
เดียวผมไปขึ้นเงินได้เท่าไรเดียวมาต่อนะครับ...
เมื่อผมถูกรางวัลเลขท้าย3ตัว.
นายสุดหล่อตื่นจากการพักผ่อน7โมงเช้า อาบน้ำแต่งตัวด้วยอาการของคนท้อแท้สิ้นหวังในชีวิต หลังจากที่เมื่อคืนนายสุดหล่อแอบนอนร้องไห้
อยู่เงียบๆ จนหมอนเปียกพร้อมอาการของคนที่หายใจทางปากโดยพยามยามที่จะไม่ให้แฟนของเขารู้...
นายสุดหล่อยอดเหรียญ5บาทลงตู้ซื้อบัตรรถโดยสารรถ บีอาร์ที จากถนนจันทร์มุ่งหน้าไปสาทร ในใจก็นึกขอบคุณ คุณสุขุมพันธ์ อยู่ลึกๆ
อุสาห์ลดค่าโดยสารจาก10บาทเหลือ5บาท เฮ้อ..อ..อ ถึงแม้มันจะเป็นเงินที่ไม่มากมายสำหรับบางท่านนะ...สำหรับผมเงินแค่1บาท
มันก็ทำให้ผมเดินจากสีลมไปถนนจันทร์เลยนะ...
ถึงสถานนีสาทรด้วยจิตใจที่ไม่เปลี่ยนไปจากเมื่อคืน แต่มันกลับเพิ่มขึ้นโดยที่เราไม่สามารถควบคุมได้เลย เดินเลาะถนนไปเรื่อยๆเพื่อมุ่งหน้า
ไปทำงาน เดินผ่านรถเข็นไก่ทอดกลิ่นนี้หอมฉุยเฉียว พร้อมกับมือที่ล้วงไปในกระเป๋า คิดในใจ เอ๊ะ..! เรามีเงินเหลือแค่สองร้อยเองนะ.!
ยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ ก่อนที่จะถึงแยกสีลมตัดกับถนนนราธิวาส จะเรียกว่าอะไรดี คนจรจัด คนเร่ร่อน คนไม่มีบ้าน หรือคนไม่มีหลักแหล่ง
ตรงแถวนั้นจะมีอยู่คนหนึ่ง ไอ้เราก็มองพี่เขาอยู่ทุกวันแบบไม่ได้สนใจ แต่ทำไมวันนี้มันจี๊ดเข้าไปในสมองเลยหว๋าาาา
เฮ้อ..ถ้าเราจะแพ้ชีวิตแล้วจริงๆ เราคงใช้ชีวิตแบบนี้ ต้องหลบๆซ่อนๆ ต้องนอนริมถนน ต้องนอนโดยที่ไม่มีผ้าห่มอุ่นๆ ไม่ได้อาบน้ำ ไม่ได้กิน
กาแฟเซเว่น..สำหรับผมสถานะการณ์ตอนนี้เป็นไปได้สูงมาก (น้ำตาคลอเบ้า).......แล้วแฟนกับลูกๆล่ะ?
ก็คงให้กลับไปอยู่บ้านนอกกับลูกชายวัยซน วัยช่างถาม วัยช่างพูด ล่ะมั้ง...
หลังจากที่ข้ามสี่แยกมาได้ ยกมือพนมไหว้ศาลพระพรหมตรงตึก ไอทีเอฟ พร้อมทั้งอธิฐาน ขอให้ลูกเป็นที่รักของมนุษย์และเทวดา ขอให้ครอบครัวของลูก
ไม่มีอันตรายใดๆทั้งสิ้น ขอให้ลูกหมดหนี้หมดสิน ในเร็ววันเร็วคืนด้วยเทอด
ผ่านเซเว่น ในใจคิดจะกินกาแฟดีมั้ย? อืม...ไม่ล่ะ..กินที่ออฟฟิตก็ได้ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นกาแฟยี่ห้อโลตัสก็เหอะ
ผ่านแผงล๊อตเตอร์รี่หลังเซเว่น...........มีเงินสองร้อยยังจะซื้ออีกเหรอ ตำนิตัวเองอยู่ในใจ ถ้าซื้อพรุ้งนี้เมียจะกินอะไร กว่าเงินจะออกก็สิ้นเดือน
ถึงเงินออกก็จ่ายดอกเบี้ยจนหมด**ตัดใจ**เอาก็เอาว่ะ หยิบมาหนึ่งคู่ ไม่ได้สนเลยว่าจะเป็นเลขตัวไหน...หนึ่งร้อยบาทครับ(คนขายเอ่ยปากตอบ)
คิดในใจแปดสิบไม่ได้เหรอ?...เงินเหลือหนึ่งร้อยบาท...อีกสิบกว่าวันเงินถึงจะออก...เครียดเลย...น้ำตาซึมพร้อมกับจับล๊อตเตอร์รี่ใส่กระเป๋า
มาถึงที่ทำงาน พร้อมกับบรรยกาศเงียบๆ ก็แหงล่ะวันนี้วันอาทิตย์นี่ สแกนหน้าเรียบร้อย ตกใจหน้าตัวเอง...! ทำไมโทรมแบบนี้...!
นั่งทำงานไปจิบกาแฟโลตัสไป นั่งคิดว่าจะหาเงินจากไหน นั่งวางแผนต่างๆนานา นั่งคิดถึงลูกนั่งคิดถึงย่าที่เพิ่งเสียไปเมื่อปีที่แล้ว นั่งคิดถึงพ่อที่เสียไป10ปีแล้ว
นั่งคิดถึงแม่ที่เคยเห็นหน้าเพียงครั้งเดียวในชีวิตเมื่อตอนเด็ดๆ และอ่านกระทู้ในพันทิปบ้างเสิร์ชหาอาชีพเสริมบ้างหาสูตรการทำย่างปลาหมึกบ้าง...จนถึงเที่ยง..
หิวล่ะสิ เดินไปเซเว่นไปซื้อ ยำยำ มาหนึ่งห่อ พนักงานมองหน้าพร้อมกับถาม ใส่ถุงมั้ยคะ?...อืม..ไม่ต้องครับห่อเดียวเอง ผมตอบ.
ตกบ่ายเคลีย์งานเสร็จ จนถึงเวลาหวยออก นั่งลุ้นพร้อมกับล๊อตเตอร์รี่ในมือหนึ่งคู่ 756098
รางวัลเลขท้ายสามตัวหมุนสี่ครั้ง ครั้งที่1 เลขที่ออก อ๊อด อ๊อด !! 390.
รางวัลเลขท้ายสามตัวหมุนสี่ครั้ง ครั้งที่2 เลขที่ออก อ๊อด อ๊อด !! 098..!เอ๊ะ...098..!นี้เราถูกรางวัลหรือนี่.
เดียวผมไปขึ้นเงินได้เท่าไรเดียวมาต่อนะครับ...