ไม่ได้ขึ้นรถไฟฟ้าใต้ดินมาหลายปี ไม่น่าเชื่อว่ายังเห็นภาพคนท้องแก่ยืนอยู่

เห็นแก่ตัวกว่าเดิมครับ แย่งกันขึ้นไม่สนแถสที่ต่อคิวไว้ยืนกดมือถือไม่สนโลกว่าคนอื่นจะยืนจะออกยังไง?

คราวก่อนผมแทคให้แรงๆ เลย สะกิดขอทางออกแล้วไม่สนเล่นต่อใส่หูฟัง ชาวต่างชาติมองผมกันเต็มเลย
ไม่อายนะและไม่ได้นักเลงด้วย ถ้าอายุน้อยกว่านี้สัก5ปีและยังใจร้อนอยู่อาจจะประเคนแข้งได้

คราวก่อนผมช่วยคนตาบอด คนเดินจะชนแกอะ เป็นจังหวะ ที่ลงจากรถไฟพอดี เห็นตาคนนี้ทำไมมายืนเอ๋อ พอเห็นไม้เท้าแว่นดำเลยรู้ว่าคนตาบอด
ตอนเค้าต้องการความช่วยเหลือไม่สนใจกันหรอก พอผมช่วยเท่านั้นแหละมองกันตรึม

ผมตรงๆ ใจคนทุกวันนี้แคบยิ่งกว่าถนนเลนเดียวอีก น้ำใจไม่มีแล้ว แต่ชอบทำตัวธรรมธรรมโม