ถ้าพรุ่งนี้ ไม่มีสำหรับเราแล้ว เราจะเสียใจแค่ไหน ถ้า..วันนี้เรายังไม่ได้ทำ ในสิ่งที่ต้องทำ,ยังไม่ได้ทำ ในสิ่งที่อยากทำ และกำลังทำ ในสิ่งที่ฝืนใจทำ หรือเราควรจะใช้ชีวิตในวันนี้ให้เหมือนเป็นวันสุดท้ายของชีวิต ถอดหัวโขนออก ไม่สนใจสายตาของใครที่ตีค่าของคนที่ตำแหน่ง ชื่อเสียง เงินทอง และรูปลักษณ์ภายนอก เราควรมองเป้าหมายในชีวิตเป็นหลัก ว่าอะไรที่ควรทำมากที่สุด ใครที่มีค่าสำหรับเราที่สุด คนบางคนในชีวิตเราอาจอยู่กับเราได้อีกไม่นาน หรือตัวเราเองก็อาจมีเวลาอยู่กับเขาได้อีกไม่นานเช่นกัน ถ้าเรารักเขามากเพียงใด เราก็ควรทำให้เขามีความสุขที่สุด
เรากำลังตัดสินใจบางอย่าง ที่คิดว่าสมควรทำ และถึงเวลาต้องทำ มันคงเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิตอีกครั้งหนึ่ง เราไม่รู้ว่าผลของการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นจะเป็นไปในทิศทางใด แต่เรายินดีจะยอมรับและเผชิญหน้ากับมัน เพราะทุกสิ่งที่เราทำ เราตั้งใจและจะพยายามให้ถึงที่สุด ชีวิตต่อจากการตัดสินใจของเราอาจทำให้เราสุขสบายลดลง ชีวิตยุ่งยากขึ้น อาจเจอสายตาดูถูก
ไม่เป็นไร เพราะสิ่งที่เราทำ เรารู้ว่าเราทำเพื่ออะไร และเพื่อใคร
เรากำลังจะลาออกจากงานราชการ เพื่อไปเปิดร้านขายของที่บ้านเกิด ต้องย้ายรร.ลูก อาจต้องห่างจากสามีถ้าเขายังย้ายตามไปไม่ได้ เปลี่ยนที่อยู่ เปลี่ยนวิถีชีวิต คงมีบททดสอบให้ชีวิตต้องผ่าน จากมีเงินเดือนใช้ไม่ขาดมือประจำทุกเดือน ได้ใส่เสื้อผ้าสวย ๆ นั่งทำงานห้องแอร์ ต้องกลายไปเป็นแม่ค้า แต่ไม่เป็นไร เราพร้อมจะเผชิญกับทุกสิ่งต่อจากนี้ เพราะเรารู้ว่าเราทำทำไม และทำเพื่อใคร คน ๆ นั้นมีค่าที่สุดในชีวิตเรา เขาคือพ่อของเรา ตอนนี้พ่ออายุเริ่มมากขึ้น โรคภัยเริ่มรุมเร้า หลายเดือนแล้วที่พ่อไม่ได้ไปทำงาน พ่ออยู่คนเดียวที่บ้านซึ่งอยู่คนละจังหวัดกับเราตอนนี้ เพราะแม่เราเสียตั้งแต่เราอายุ 8 ขวบ เรามีกันแค่สองคนพ่อลูก พ่อทำงานส่งเสีย เลี้ยงดูเราจนเรียนจบ มีงานทำ และเมื่อเราต้องแต่งงานมีครอบครัวกับคนที่อยู่คนละจังหวัดกับพ่อ พ่อก็เต็มใจที่จะอยู่คนเดียว โดยบอกเราแต่ว่าพ่ออยู่ได้ ไม่เป็นไร
ทุกวันนี้ เราทำงานอย่างไม่มีความสุข แอร์เย็น แต่ในใจเรากลับร้อนรน เราเป็นห่วงพ่อ อยากกลับไปดูแลพ่อ เราจึงกำลังตัดสินใจทำในสิ่งที่ควรทำ ยอมทิ้งบางสิ่ง เพื่อรักษาบางสิ่งไว้ เพราะถึงยังไง ชีวิตคนเราก็ต้องมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเสมอ ไม่มีอะไรหยุดนิ่ง อย่าไปยึดติด อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นหลังจากนี้ เรายินดีจะรับมันไว้ ไม่เป็นไร.
ฉันกำลังตัดสินใจ
เรากำลังตัดสินใจบางอย่าง ที่คิดว่าสมควรทำ และถึงเวลาต้องทำ มันคงเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิตอีกครั้งหนึ่ง เราไม่รู้ว่าผลของการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นจะเป็นไปในทิศทางใด แต่เรายินดีจะยอมรับและเผชิญหน้ากับมัน เพราะทุกสิ่งที่เราทำ เราตั้งใจและจะพยายามให้ถึงที่สุด ชีวิตต่อจากการตัดสินใจของเราอาจทำให้เราสุขสบายลดลง ชีวิตยุ่งยากขึ้น อาจเจอสายตาดูถูก ไม่เป็นไร เพราะสิ่งที่เราทำ เรารู้ว่าเราทำเพื่ออะไร และเพื่อใคร
เรากำลังจะลาออกจากงานราชการ เพื่อไปเปิดร้านขายของที่บ้านเกิด ต้องย้ายรร.ลูก อาจต้องห่างจากสามีถ้าเขายังย้ายตามไปไม่ได้ เปลี่ยนที่อยู่ เปลี่ยนวิถีชีวิต คงมีบททดสอบให้ชีวิตต้องผ่าน จากมีเงินเดือนใช้ไม่ขาดมือประจำทุกเดือน ได้ใส่เสื้อผ้าสวย ๆ นั่งทำงานห้องแอร์ ต้องกลายไปเป็นแม่ค้า แต่ไม่เป็นไร เราพร้อมจะเผชิญกับทุกสิ่งต่อจากนี้ เพราะเรารู้ว่าเราทำทำไม และทำเพื่อใคร คน ๆ นั้นมีค่าที่สุดในชีวิตเรา เขาคือพ่อของเรา ตอนนี้พ่ออายุเริ่มมากขึ้น โรคภัยเริ่มรุมเร้า หลายเดือนแล้วที่พ่อไม่ได้ไปทำงาน พ่ออยู่คนเดียวที่บ้านซึ่งอยู่คนละจังหวัดกับเราตอนนี้ เพราะแม่เราเสียตั้งแต่เราอายุ 8 ขวบ เรามีกันแค่สองคนพ่อลูก พ่อทำงานส่งเสีย เลี้ยงดูเราจนเรียนจบ มีงานทำ และเมื่อเราต้องแต่งงานมีครอบครัวกับคนที่อยู่คนละจังหวัดกับพ่อ พ่อก็เต็มใจที่จะอยู่คนเดียว โดยบอกเราแต่ว่าพ่ออยู่ได้ ไม่เป็นไร
ทุกวันนี้ เราทำงานอย่างไม่มีความสุข แอร์เย็น แต่ในใจเรากลับร้อนรน เราเป็นห่วงพ่อ อยากกลับไปดูแลพ่อ เราจึงกำลังตัดสินใจทำในสิ่งที่ควรทำ ยอมทิ้งบางสิ่ง เพื่อรักษาบางสิ่งไว้ เพราะถึงยังไง ชีวิตคนเราก็ต้องมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเสมอ ไม่มีอะไรหยุดนิ่ง อย่าไปยึดติด อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นหลังจากนี้ เรายินดีจะรับมันไว้ ไม่เป็นไร.