การปรามาสผู้อื่น

การปรามาสผู้อื่นย่อมเป็นสิ่งที่ไม่สมควรทำ แต่เราก็ยังมีกิเลส มีอารมณ์อยู่ อาจมีการพลั้งเผลอกล่าวคำผรุสวาทไปบ้างทั้งโดยเจตนาและไม่เจตนา  มีความเชื่อว่า การปรามาสอริยบุคคล จะบาปมากกว่าการปรามาสบุคคลธรรมดา ผมสงสัยว่า หากเราปรามาสอริยบุคคลโดยไม่เจตนา กับการปรามาสบุคคลธรรมดาด้วยความตั้งใจ อย่างไหนจะบาปกว่ากันครับ