รู้สึกดีที่พระอาจารย์ มิซูโอะ คเวสโก ลาสิกขาบท

...เคยมีครูบาอาจารย์กรรมฐานผู้ใหญ่พูดเปรยๆไว้ว่า  พระฝรั่ง หรือพระต่างชาติ  หรือพระที่ไม่ได้เกิดในประเทศที่เป็นพุทธศาสนา  ปกติจะบวชทนทานอยู่ได้ประมาณสิบปีหรือสิบกว่าปี  ก็จะสึกหาลาเพศไป  ที่เกินกว่านั้น หรือที่อยู่ไปจนตายในผ้าเหลืองมีน้อยราย ... และดูเหมือนความจริงที่ปรากฏก็จะออกมาแบบนั้น  ก็แปลก..

...การที่พระที่มาทางสายปฏิบัติ  ซึ่งเคยฝึกปฏิบัติจนคร่ำเคร่ง มาเป็นเวลานานๆ แล้วมาสึกทีหลัง  สาเหตุลึกๆมาจากในใจของท่าน เมื่อฝึกไปเจอกิเลสละเอียดลึกๆ แน่นหนา  ไม่อาจจะผ่านไปไหว  แม้จะพยายามอย่างยิ่งยวดก็ยังสู้ไม่ได้  ทำนองคนที่จะปีนไต่หน้าผาลื่นๆที่ชันตั้งตรง ๙๐ องศา  แม้จะพยายามกระโดดยังไง ก็ไม่มีแรงพอเพียงที่จะกระโตงไปถึงขอบบนได้  นานๆไปก็จะรู้สึกท้อขึ้นในส่วนลึกของใจ  จนเกิดความรู้สึกว่า วาสนาบารมีคงไม่พอเพียงในชาตินี้  ทางออกสุดท้าย  คือสึกออกมาดีกว่า  มาสร้างบารมีแบบอ่อนๆในสภาวะชาวบ้านจะง่ายกว่า ...หรืออีกอย่างหนึ่ง  ในขณะที่ยังฝึกไม่ได้ผลเต็มที่ แต่พรรษามากๆขึ้น  ถูกสังคมใช้งานมาก เช่น ต้องไปอบรมสั่งสอน เกี่ยวพันธ์กับคนมากๆ  มีงานเกี่ยวกับการก่อสร้าง หรือสังคมสงเคราะห์ต่างๆมากไปเรื่อยๆ  จนไม่ค่อยมีเวลาเป็นของตนเองพอเพียง  จิตก็ค่อยๆเสื่อมถอยลงไปเรื่อยๆ  จนหมดพลังในที่สุด  ก็สึกออกมา ....
....กิเลสละเอียดลึกๆที่ว่า นั้นก็คือ ตัวอภิสังขารมาร หรือตัววิปลาสลึกๆ ที่หลายๆคนก็เคยเจอนั่นแหละ  แต่ที่เกิดกับคนที่เคยได้จิตสงบมากๆ จะหนักหนาสาหัสกว่ามากๆ แก้ไม่ได้  จนเกิดความท้อใจในที่สุด