คือผมเป็นเด็กมัธยมในกรุงเทพนี่ะคับ โรงเรียนผมก็ค่อนข้างดังะ ดีด้วย แต่คือกางเกงน้ำตาลไง

ตอนสอบเข้าม.4ที่เรามีโอกาสย้ายไปโรงเรียนที่เราใฝ่ฝันก็คือเตรียมกะมหิดล

ผมนั่งคุยเล่นกับเพื่อนไปเรื่อยๆ ว่าที่นั่นดีกว่าที่เราเรียนยังไง บางคนก็บอกว่าติดหมอเยอะกว่า สังคมดีกว่า มีการแข่งขันกันมากกว่า ไรงี๊

คุยไปจนถึงจุดนึงก็คือเรื่องสีกางเกง สองที่นั่นมันกางเกงดำ โรงเรียนผมมันน้ำตาล ทุกคนก็แบบอเลิทขึ้นมาในทันที

ตัวอย่างประโยคที่ได้มา
'เออ กางเกงน้ำตาลกาก ไม่บอกนี่นึกว่าโรงเรียนวัดน้อยพิทยาคม'
'กางเกงน้ำตาลโลโซ ไปที่ไหนก็มีแต่คนมองด้วยหางตา'
'เกงน้ำตาลบ้านนอก เกงดำดูดี เก่งน้ำเงินวินสุด'
#เหมือนจะหยาบนะแต่คือเราพูดกันประมาณนี้ ประมาณว่าเด็กวัยรุ่นน #อ้าง

แล้วก็คือ วันเสาร์อาทิตย์เราก็ต้องไปเรียนสยามพญาไทไรงี๊ใช่ปะคับ บางวันเพื่อนผมมันก็ใส่เสื้อยืด+เกงดำ หรือไม่ก็เสื้อยืด+เกงน้ำเงิน #กางเกงตอนประถม

แต่ไม่เคยมีใครใส่เสื้อยือ+เกงน้ำตาลเลย...

ผมก็ไม่คิดไรมากหรอกนะ

วันนึง ผมใส่ชุดนร.ไปเดินสยามกะเพื่อนคนนึง

แล้วก็เข้าร้านH&Mอ่ะคับ คือเข้าไปลองเสื้อ พอลองเสร็จก็คืนใช่ปะคือมันไม่ชอบ

ตอนเข้ามาพนักงานนี่ป้ายก็ไม่หยิบ ทำเมิน แถมตอนออกเรายื่นเสื้อให้ก็เมินไปคุยกับพนังงานข้างๆอีก

แบบเกินบรรยายอ่ะ พนังงานเงินเดือนถูกๆทำตัวเหมือนเงินเดือนเป็นแสน ไม่รักงานบริการแถมยังทำให้เราน้อยเนื้อตำใจเรื่องกางเกงน้ำตาลอีก คือเกงน้ำตาลนี่มันด้อยกว่าพวกพนังงานแบบนี้อีกหรอ

*ไม่ได้ว่าอาชีพนี้ต้อยต่ำอะไรนะคับ แต่คือเหมือนเค้ากำลังดูถูกเราทั้งๆที่เค้าไม่ได้มีอะไรพิเศษนักอ่ะ

#คือปกติถ้าใส่ชุดไปรเวทไปเราค่อนข้างแต่งตัวแล้วก็หน้าประมาณ20แล้วพนักงานก็ต้อนรับโอเคอ่ะครับแต่คือพอใส่ชุดนร.เกงน้ำตาลเข้าไปพนังงานเมินอ่ะเสียความรุ้สึกมาก

ผมก็วางเสื้อตรงนั้นะ แล้วก็เดินซื้อของข้างทางแถวสยาม คือหมดอารมจะซื้อในห้างจริงๆ ถ้าเจอแบบนี้อีกจะจำชื่อมันไว้แล้วแจ้งสาขาหลักเลย #เว่อร์มาก 55555555555

ไปเดินสยามแถวนั้นก็มีแต่เด็กเตรียม เกงดำกันทุกคน ยิ่งเห็นยิ่งช้ำ...

เพื่อนๆมองภาพลักษณ์เกงน้ำตาลเป็นยังไงคับ เฉยๆ หรือ ชอบ หรือ บ้านนอก หรือ ฯลฯ...

*แท็กปัญหาชีวิตไปไม่รุ้ว่าเว่อร์ไปป่าว แต่คือเราต้องอยู่กับเกงน้ำตาลมากกว่าอยู่ในชุดไปรเวทซะอีก มันก็เป็นปัญหานึงนะคับ ที่ไม่ได้ใหญ่โตมาก [:เม่าอุ้มน:]