หากใครมีบ้านอาศัยในสังคมเมืองที่มีเพื่อนบ้านมีน้ำใจ ก็ถือว่ามีเป็นโชคอย่างยิ่ง
แต่ผมไม่โชคดีแบบนั้นครับ
ผมอาศัยในหมู่บ้านหนึ่งย่านฝั่งธน เป็นทาวน์เฮาส์
ปัญหาของผมคือเพื่อนบ้าน มักจะนำรถปิคอัพมาจอดหน้าบ้านผม โดยไม่ยอมเอาเข้าบ้าน
จะรอจนดึกจึงจะเอาเข้า เสาร์อาทิตย์ บางครั้งก็จะจอดทั้งวัน
ทำให้เวลากลับจากทำงาน จะเอารถเข้าบ้านยาก เพราะซอยหน้าบ้านแคบ
ผมอดรนทนไม่ไหว จึงไปแจ้งเขาว่าเวลาจะจอดอย่าบังหน้าบ้านผมจนมิด
ขอให้เหลือช่องให้รถตีวงเลี้ยวเข้าบ้านได้ หรือเวลาจะออกก็จะได้ถอยออกมาสะดวก
เขาก็รับฟัง แต่ก็กลับมาจอดแบบนั้นอีกบ้าง หลายท่านอาจสงสัยทำไมไม่จอดหน้าบ้านตัวเอง
ก็เขาเอาเก้าอี้หินมาตั้งหน้าบ้านตนเองตั้ง 2 ตัว แถมอ่างบัวอีก
ยังดีที่เมื่อเห็นผมกลับมา ก็จะรีบออกมาเลื่อนรถหากบังจนมิด
จริงๆแล้ว หากเขาจะจอดให้ชิดซ้ายของอีกฝั่งถนน ซึ่งเป็นที่ว่างก็จะไม่เป็นปัญหา
หรือจะไปจอดซอยข้างๆ ก็ได้ แต่ก็ไม่ทำ
ผมเองก็อดทน เพราะในส่วนที่ดีของเขาก็มี เมียเค้าก็เป็นเพื่อนคุยกับแม่ผมที่อยู่คนเดียว
เพราะกว่าผมจะกลับจากทำงานก็มืดค่ำ มีขนม อาหารก็แบ่งปันกัน
ต่อมา เขามีการปรับปรุงบ้าน ต่อเติมขยายหน้าบ้านทำกันสาด จนเอารถเข้าบ้านไม่ได้
แต่ไปบุกรุกสร้างโรงจอดรถในฝั่งตรงข้ามกับบ้านผม ซึ่งเป็นที่รกร้าง และเอารถไปจอด
ถามว่าทำไมไม่ไปสร้างหน้าบ้านตัวเองอีก ก็พี่เล่นมีต้นกล้วย 2 ต้นหน้าบ้าน
หลังจากนั้น ปัญหาที่จอดรถก็เบาบางลง ไม่ต้องมากวนใจอีก
และช่วงนี้น้องสาวผมก็กลับมาอยู่ด้วย จึงนำรถมาจอดหน้าบ้าน โดย
ต้องเว้นช่องให้รถเขาเข้าออกได้ด้วย (กรรมจริงๆ นี่หน้าบ้านใครหว่า)
แต่ 2 วันที่ผ่านมา ผมขับรถกลับมาพบว่าเขานำรถมาจอดบังหน้าบ้านผมจนมิด
และมีรถยนต์อีกคันมาจอดในโรงจอดรถแทน ครับ เขาซื้อรถเพิ่มมาอีกคัน
ผมโมโหจนควันออกหู ว่าเขาก็รู้ว่าจะสร้างความเดือดร้อนให้ข้างบ้าน
แต่ทำไมจึงทำ ทำไมจึงไม่คิดจะเคลียร์ที่หน้าบ้านตนเองให้สามารถจอดได้
ปัญหาต่างๆ ก็จะหมดไป ทำไมจึงเป็นคนเห็นแก่ตัวแบบนี้ เอาความสะดวกของตนเอง
รู้ว่าที่ตรงนั้นน้องผมก็จอดอยู่ แต่ช่วงนี้เค้าทำงานเลิกดึกจึงกลับมาช้ากว่าเพื่อนบ้าน
ต้องไปจอดต่อท้ายไปหน้าบ้านถัดไป ซึ่งยังไม่มีใครมาอยู่ (เจ้าของเพิ่งจะขายไป)
แม่ผมก็ขอร้องว่าให้พูดกันดีดี จนผมใจเย็นลง คืนนั้นนั่งคิดว่าจะทำอย่างไรไม่ให้ต้องทะเลาะกัน
เพราะก็รู้ว่าตัวเองใจร้อนเหมือนกัน
สุดท้าย ตอนเช้า ผมจึงเลือกที่จะเขียนข้อความไปติดที่กระจกรถของเขา เพราะผมออกจากบ้านเช้ามาก
ข้อความดังนี้ " กรุณาอย่าจอดรถบังหน้าบ้านผมแบบนี้อีก เพราะรถเข้าออกยากมาก ขอบคุณครับ"
จริงๆ จะเขียนด่านะครับ แต่สุดท้ายก็ใช้ขันติข่มใจไว้ลองดูว่าจะรับฟังมั้ย หากไม่ก็คงต้องทะเลาะกันแน่
กลับบ้านมาตอน 3 ทุ่ม ระหว่างทางคิดว่าเป็นไงเป็นกัน หากขอร้องดีดีแล้ว
สุดท้ายพบว่าเขายังไม่กลับมา แล้วน้องสาวกลับมาก่อน แต่เขาก็ไปจอดรถหน้าบ้านถัดจากหลังของผม
ที่ไม่มีคนอยู่แทน
วันนี้วันอาทิตย์ ก็พบว่าเขามีการบุกรุกที่ โดยถางหญ้าให้ลึกเข้าไปอีก และนำรถมาจอดต่อกัน
ไม่มาจอดหน้าบ้านผมอีก แต่เมื่อเจอหน้าผม ก็สะบัดหน้าให้รู้ว่าไม่พอใจ
ผมเองก็คิดว่าช่างมัน อย่าไปสนใจเขา เพื่อนบ้านแบบนี้ ไม่ยุ่งเกี่ยวด้วยจะดีกว่า
แต่เมียเขาจะพาลไม่มาคุยกะแม่ผมด้วยหรือเปล่าก็ไม่รู้
ปล. แค่มาระบายครับ ขออภัยทุกท่าน หากเป็นกระทู้ไม่มีประโยชน์
ความเห็นแก่ตัวของเพื่อนบ้าน ปัญหาใกล้ตัวที่ทุกท่านอาจเจอ
แต่ผมไม่โชคดีแบบนั้นครับ
ผมอาศัยในหมู่บ้านหนึ่งย่านฝั่งธน เป็นทาวน์เฮาส์
ปัญหาของผมคือเพื่อนบ้าน มักจะนำรถปิคอัพมาจอดหน้าบ้านผม โดยไม่ยอมเอาเข้าบ้าน
จะรอจนดึกจึงจะเอาเข้า เสาร์อาทิตย์ บางครั้งก็จะจอดทั้งวัน
ทำให้เวลากลับจากทำงาน จะเอารถเข้าบ้านยาก เพราะซอยหน้าบ้านแคบ
ผมอดรนทนไม่ไหว จึงไปแจ้งเขาว่าเวลาจะจอดอย่าบังหน้าบ้านผมจนมิด
ขอให้เหลือช่องให้รถตีวงเลี้ยวเข้าบ้านได้ หรือเวลาจะออกก็จะได้ถอยออกมาสะดวก
เขาก็รับฟัง แต่ก็กลับมาจอดแบบนั้นอีกบ้าง หลายท่านอาจสงสัยทำไมไม่จอดหน้าบ้านตัวเอง
ก็เขาเอาเก้าอี้หินมาตั้งหน้าบ้านตนเองตั้ง 2 ตัว แถมอ่างบัวอีก
ยังดีที่เมื่อเห็นผมกลับมา ก็จะรีบออกมาเลื่อนรถหากบังจนมิด
จริงๆแล้ว หากเขาจะจอดให้ชิดซ้ายของอีกฝั่งถนน ซึ่งเป็นที่ว่างก็จะไม่เป็นปัญหา
หรือจะไปจอดซอยข้างๆ ก็ได้ แต่ก็ไม่ทำ
ผมเองก็อดทน เพราะในส่วนที่ดีของเขาก็มี เมียเค้าก็เป็นเพื่อนคุยกับแม่ผมที่อยู่คนเดียว
เพราะกว่าผมจะกลับจากทำงานก็มืดค่ำ มีขนม อาหารก็แบ่งปันกัน
ต่อมา เขามีการปรับปรุงบ้าน ต่อเติมขยายหน้าบ้านทำกันสาด จนเอารถเข้าบ้านไม่ได้
แต่ไปบุกรุกสร้างโรงจอดรถในฝั่งตรงข้ามกับบ้านผม ซึ่งเป็นที่รกร้าง และเอารถไปจอด
ถามว่าทำไมไม่ไปสร้างหน้าบ้านตัวเองอีก ก็พี่เล่นมีต้นกล้วย 2 ต้นหน้าบ้าน
หลังจากนั้น ปัญหาที่จอดรถก็เบาบางลง ไม่ต้องมากวนใจอีก
และช่วงนี้น้องสาวผมก็กลับมาอยู่ด้วย จึงนำรถมาจอดหน้าบ้าน โดย
ต้องเว้นช่องให้รถเขาเข้าออกได้ด้วย (กรรมจริงๆ นี่หน้าบ้านใครหว่า)
แต่ 2 วันที่ผ่านมา ผมขับรถกลับมาพบว่าเขานำรถมาจอดบังหน้าบ้านผมจนมิด
และมีรถยนต์อีกคันมาจอดในโรงจอดรถแทน ครับ เขาซื้อรถเพิ่มมาอีกคัน
ผมโมโหจนควันออกหู ว่าเขาก็รู้ว่าจะสร้างความเดือดร้อนให้ข้างบ้าน
แต่ทำไมจึงทำ ทำไมจึงไม่คิดจะเคลียร์ที่หน้าบ้านตนเองให้สามารถจอดได้
ปัญหาต่างๆ ก็จะหมดไป ทำไมจึงเป็นคนเห็นแก่ตัวแบบนี้ เอาความสะดวกของตนเอง
รู้ว่าที่ตรงนั้นน้องผมก็จอดอยู่ แต่ช่วงนี้เค้าทำงานเลิกดึกจึงกลับมาช้ากว่าเพื่อนบ้าน
ต้องไปจอดต่อท้ายไปหน้าบ้านถัดไป ซึ่งยังไม่มีใครมาอยู่ (เจ้าของเพิ่งจะขายไป)
แม่ผมก็ขอร้องว่าให้พูดกันดีดี จนผมใจเย็นลง คืนนั้นนั่งคิดว่าจะทำอย่างไรไม่ให้ต้องทะเลาะกัน
เพราะก็รู้ว่าตัวเองใจร้อนเหมือนกัน
สุดท้าย ตอนเช้า ผมจึงเลือกที่จะเขียนข้อความไปติดที่กระจกรถของเขา เพราะผมออกจากบ้านเช้ามาก
ข้อความดังนี้ " กรุณาอย่าจอดรถบังหน้าบ้านผมแบบนี้อีก เพราะรถเข้าออกยากมาก ขอบคุณครับ"
จริงๆ จะเขียนด่านะครับ แต่สุดท้ายก็ใช้ขันติข่มใจไว้ลองดูว่าจะรับฟังมั้ย หากไม่ก็คงต้องทะเลาะกันแน่
กลับบ้านมาตอน 3 ทุ่ม ระหว่างทางคิดว่าเป็นไงเป็นกัน หากขอร้องดีดีแล้ว
สุดท้ายพบว่าเขายังไม่กลับมา แล้วน้องสาวกลับมาก่อน แต่เขาก็ไปจอดรถหน้าบ้านถัดจากหลังของผม
ที่ไม่มีคนอยู่แทน
วันนี้วันอาทิตย์ ก็พบว่าเขามีการบุกรุกที่ โดยถางหญ้าให้ลึกเข้าไปอีก และนำรถมาจอดต่อกัน
ไม่มาจอดหน้าบ้านผมอีก แต่เมื่อเจอหน้าผม ก็สะบัดหน้าให้รู้ว่าไม่พอใจ
ผมเองก็คิดว่าช่างมัน อย่าไปสนใจเขา เพื่อนบ้านแบบนี้ ไม่ยุ่งเกี่ยวด้วยจะดีกว่า
แต่เมียเขาจะพาลไม่มาคุยกะแม่ผมด้วยหรือเปล่าก็ไม่รู้
ปล. แค่มาระบายครับ ขออภัยทุกท่าน หากเป็นกระทู้ไม่มีประโยชน์