สวัสดีครับ จขกท อายุ 23 นะครับ จขกท ชอบผู้หญิงอายุมากกว่า
รู้สึกว่าเคลียด ทนไม่ไหว อยากจะระบาย คิดอยู่ว่าจะเขียนระบายดีใหม
แต่รู้สึกว่า มันไม่ไหวแล้ว ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี
ตอนนี้รู้สึก เคว้งขว้าง เหนื่อยใจ เพลีย รู้สึกอะไรไม่ดีหลายๆ เรื่อง แต่จะค่อยๆ เล่านะครับ
ขอเล่าความก่อนๆ นะครับ
ผมเป็นผู้ชายที่จะค่อนข้างแปลก ชอบผู้หญิงอายุมากกว่า ไม่รู้ว่ามันเป็นอะไร
ทุกวันนี้ ผมมองผู้หญิงที่อายุน้อยกว่า หรือพอๆ กัน ผมก็จะเฉยๆนะครับ
แต่เมื่อได้มองผู้หญิงที่อายุมากกว่า แล้ว มันทำให้หัวใจหนุ่มน้อยคนนี้ เต้นแรง
ที่บ้านไม่ได้ขาดความอบอุ่นอะไรนะครับ
ตามจริง ผมเองก็ไม่ได้ชอบแบบนี้นะครับ
แต่เมื่อผมได้มารู้จักกับคนๆ นี้ มันได้ทำให้ชีวิตผมเปลี่ยนไปมาก
ผมรู้จักกับคนๆ นี้(แฟนเก่า) ลักษณะของผู้หญิงคนๆ นี้ก็คือ ผิวคล้ำ หน้าตาแบบคนอีสาน แก้มตอบๆ
เธอคนนั้น มีรอยย่นที่ตา ขอบอกว่า sexy มากกก
ผมรู้จักกับเค้าได้ประมาณ 2-3 ปี ตอนนั้น ผมก็ไม่คิดนะที่จะได้เป็นแฟนกับคนๆ นี้
ส่วนตัว ผมรับได้ทุกอย่างนะ ผมไม่ได้สนใจที่อายุเท่าไร ผมรู้แค่ว่า เค้าคือคนที่ผมรัก
ช่วงนั้น ผมติดธุระ ไม่ค่อยได้มาเจอเค้าสักเท่าไร ประมาณ 1เดือน
หลังจากนั้น เค้าก็โทรหาผม บอกว่าช่วงนี้ ไม่เจอกันเลยนะ พี่งอนนะเนี่ย
ผมก็เลยเสนอไปว่า ไปดูหนังไหม เดี๋ยวผมเลี้ยงพี่เองนะ
เค้าก็บอกว่าไม่อยากจะไป แต่อยากไปเที่ยวแทน
เค้าก็เลย บอกว่า เดี๋ยวพี่ไปรับนะ สุดท้ายก็ไปเที่ยว ด้วยกัน มันเป็นสถานที่ๆ สวยงามมาก ติดแม่น้ำเจ้าพระยา
ผมไม่รู้ว่าผมมาได้ยังไง ทำไมผมถึงมา ผมนั่งกับเค้าเกือบ จะถึงเช้า วันนั้นวันศุกร์ ไม่มีงาน ก็เลยนั่งได้
เราคุยกันเรื่อยเปื่อย เราไปด้วยกัน2ต่อ2นะ แต่ผมไม่ได้ ล่วงเกินอะไรเค้าเลย เพราะว่า ผมคงไม่คิดว่า ผู้หญิงจะชอบ ผู้ชายอายุน้อยกว่า
ฐานะการเงินก็ดีไม่เท่าฝ่ายหญิง แต่เมื่อผ่านไปสักระยะ เค้าเริ่มพิงมาที่ผม แบบแฟนหนุนไหล่นอน แล้วก็จับมือผม
ในใจผมก็รู้ล่ะ ว่าเค้าต้องการอะไร ผมก็เลยจับมือเค้า และก็โอบไหล่ แต่ไม่ได้พูดอะไรเลย หลังจากนั้น นั่งยาวจนถึงเช้า
ขากลับ เค้าก็อาสา มาส่งที่บ้าน (เค้ามีรถ แต่ผมไม่มี)
ระหว่างทาง เค้าก็ถามผมมาว่า เราเป็นแฟนกันใช่ไหม ผมก็ค่อยๆ จับมือเค้า แล้วก็บอกว่า อื้อ พี่เป็นแฟนผมนะ
ผมก็ได้รู้จักกับเพื่อนเค้า จนเพื่อนเค้ามารู้ทีหลังว่า เป็นแฟน กัน แต่เพื่อนๆ เค้าก็ไม่ได้ว่าอะไร
ผมรู้สึกดีนะ ที่ได้รักเค้า
ผู้หญิงส่วนใหญ่ อาจจะมองหาผู้ชายที่อายุมากๆ เพื่อที่จะได้ดูแล้วตัวเองได้
จนเมื่อเวลาผ่านไป เราคบกันมาถึง 6 เดือน
เกิดปัญหาขึ้น เจอปัญหาอะไรหลายๆ อย่าง ตอนนั้นผมยังไม่รู้ความจริงนะ
ผมรู้แค่ว่า เค้ามีปัญหาด้านการเงิน โดนแฟนเก่าทำร้าย มีปัญหาเรื่องงาน
ผมรู้สึกสงสารเค้ามาก
หลังจากนั้น เค้าก็เบื่อผม บอกว่าผมเด็ก ผมไม่ดี ผมรักเค้าน้อยลง ผมไม่มีความเป็นผู้นำ และอีกหลายๆ เรื่อย
ผมยอมรับว่าผมไม่มีความเป็นผู้นำนะ ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องสั่งอาหาร เค้าถามว่าอยากจะกินอะไร ผมก็ตอบว่า คุณกินอะไร ผมก็กินอย่างนั้น ผมกินได้หมด ถ้าผมหิว ก็ค่อยซื้อของทานเล่นมากิน แบบนี้เค้าเรียกว่าไม่มีความเป็นผู้นำหรือเปล่านะ
แต่เรื่องอื่นๆ ที่กล่าวมา ผมไม่ยอมรับเลยนะ
สุดท้ายเค้าก็มาบอกว่า เป็นพี่น้องกันนะ มันทำให้ผมเสียใจมากๆ
ทุกอย่างที่เคยสัญญาไว้ เค้ากลับลืมมันไป
ผมหลบหน้าเค้า ไม่อยากเจอ แต่เพือนผมที่สนิทกับเค้าบอกว่า ผมน่ะ อาย ไม่กล้าสู้หน้า
ผมอาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้...
ผมไม่อยากเจอคนๆ นั้น เวลาจะไปไหนต้องเค้าประตูหลัง ต้องเดินอ้อม เพราะไม่อยากจะเจอ
จนเพื่อนๆ เค้าที่ทำงานมาถาม ว่าช่วงนี้ไม่ได้ ขึ้นมาเลยนะ
ผมก็ยิ้มๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่หลังจากนั้น 1 ปี ที่เลิกกัน ผมก็ได้รู้ความจริง
ว่า ทุกอย่างที่มันเกิดขึ้น เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมาทั้งนั้น
เค้าต้องการเลิกกับผม เพราะเค้าเบื่อผม
ปัญหาต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น ปัญหาด้านการเงิน โดนแฟนเก่าทำร้าย มีปัญหาเรื่องงาน
เป็นเรื่องที่กุ ขึ่นมาทั้งนั้น เพื่อที่จะได้เลิกกับผม
หลังจากที่ผมได้รู้ความจริง ผมเสียใจมากๆ
ไม่รู้จะทำอะไรดี รู้สึกผิดหวัง ท้อเเท้ เสียแรงที่เคยไว้ใจ
อยากหายไปจากโลกใบนี้ แต่ทำไงได้ สักวัน มันก็ผ่านไป...
ตามจริงเรื่องมันเยอะกว่านี้ แต่ผมขอเขียนสรุป สั้นๆ นะครับ
ตอนนี้ผมไม่ได้ อาฆาตอะไรเค้านะ แค่ไม่อยากเจอหน้าสักเท่าไร
ไม่รู้จะพูดอะไรดี ผมกำลังจะย้ายงานไปทำที่อื่น เพราะไม่อยากเจอคนๆ นั้น
แต่เห็นว่าเพื่อนผมเค้าบอกว่า เค้ายังเป็นห่วงผมอยู่ แต่เป็นห่วงแบบพี่สาว
แต่ในใจผม คิดว่า ถ้ายังห่วงผมทำไมต้องกุเรื่องขึ้นมาด้วย ไม่เข้าใจ
ผมไม่รู้ว่าผมทำถูกไหมนะ จะให้ผมขึ้นไปเจอหน้าเค้า แล้วก็สวัสดี ทำเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้นอย่างนี้หรอ
บางครั้งผมก็มีความคิดอย่างนี้นะ แต่ว่า ผมก็รู้ความจริงอีกอย่าง ก็คือ เค้าใช้ผมเพื่อที่จะเลิกกับแฟนเก่า
ในใจผมเองก็ยังรักเค้านะ เสียใจ ไม่อยากให้มันต้องจบแบบนี้ ผมไม่รู้ว่า ถ้าเจอหน้าเค้าผมจะยังทำใจได้ไหม
นี่อาจจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดก็ได้ ยุติทุกๆอย่าง ทำเหมือนกันว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน
ผมควรจะทำยังไงดีครับ ตอนนี้ ผมรู้สึกว่า ความรู้สึกที่ไม่ได้ ได้เข้ามาบดบังสติปัญญาของผมไปเสียแล้ว
ผมทำอะไรไม่ถูกแล้วเนี่ย
ขอบคุณมากครับที่ทนอ่าน
ความรัก ความผิดหวัง อกหัก (30+) รักต่างวัยใครเคยมีเข้ามา แลกเปลี่ยนได้นะ
รู้สึกว่าเคลียด ทนไม่ไหว อยากจะระบาย คิดอยู่ว่าจะเขียนระบายดีใหม
แต่รู้สึกว่า มันไม่ไหวแล้ว ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี
ตอนนี้รู้สึก เคว้งขว้าง เหนื่อยใจ เพลีย รู้สึกอะไรไม่ดีหลายๆ เรื่อง แต่จะค่อยๆ เล่านะครับ
ขอเล่าความก่อนๆ นะครับ
ผมเป็นผู้ชายที่จะค่อนข้างแปลก ชอบผู้หญิงอายุมากกว่า ไม่รู้ว่ามันเป็นอะไร
ทุกวันนี้ ผมมองผู้หญิงที่อายุน้อยกว่า หรือพอๆ กัน ผมก็จะเฉยๆนะครับ
แต่เมื่อได้มองผู้หญิงที่อายุมากกว่า แล้ว มันทำให้หัวใจหนุ่มน้อยคนนี้ เต้นแรง
ที่บ้านไม่ได้ขาดความอบอุ่นอะไรนะครับ
ตามจริง ผมเองก็ไม่ได้ชอบแบบนี้นะครับ
แต่เมื่อผมได้มารู้จักกับคนๆ นี้ มันได้ทำให้ชีวิตผมเปลี่ยนไปมาก
ผมรู้จักกับคนๆ นี้(แฟนเก่า) ลักษณะของผู้หญิงคนๆ นี้ก็คือ ผิวคล้ำ หน้าตาแบบคนอีสาน แก้มตอบๆ
เธอคนนั้น มีรอยย่นที่ตา ขอบอกว่า sexy มากกก
ผมรู้จักกับเค้าได้ประมาณ 2-3 ปี ตอนนั้น ผมก็ไม่คิดนะที่จะได้เป็นแฟนกับคนๆ นี้
ส่วนตัว ผมรับได้ทุกอย่างนะ ผมไม่ได้สนใจที่อายุเท่าไร ผมรู้แค่ว่า เค้าคือคนที่ผมรัก
ช่วงนั้น ผมติดธุระ ไม่ค่อยได้มาเจอเค้าสักเท่าไร ประมาณ 1เดือน
หลังจากนั้น เค้าก็โทรหาผม บอกว่าช่วงนี้ ไม่เจอกันเลยนะ พี่งอนนะเนี่ย
ผมก็เลยเสนอไปว่า ไปดูหนังไหม เดี๋ยวผมเลี้ยงพี่เองนะ
เค้าก็บอกว่าไม่อยากจะไป แต่อยากไปเที่ยวแทน
เค้าก็เลย บอกว่า เดี๋ยวพี่ไปรับนะ สุดท้ายก็ไปเที่ยว ด้วยกัน มันเป็นสถานที่ๆ สวยงามมาก ติดแม่น้ำเจ้าพระยา
ผมไม่รู้ว่าผมมาได้ยังไง ทำไมผมถึงมา ผมนั่งกับเค้าเกือบ จะถึงเช้า วันนั้นวันศุกร์ ไม่มีงาน ก็เลยนั่งได้
เราคุยกันเรื่อยเปื่อย เราไปด้วยกัน2ต่อ2นะ แต่ผมไม่ได้ ล่วงเกินอะไรเค้าเลย เพราะว่า ผมคงไม่คิดว่า ผู้หญิงจะชอบ ผู้ชายอายุน้อยกว่า
ฐานะการเงินก็ดีไม่เท่าฝ่ายหญิง แต่เมื่อผ่านไปสักระยะ เค้าเริ่มพิงมาที่ผม แบบแฟนหนุนไหล่นอน แล้วก็จับมือผม
ในใจผมก็รู้ล่ะ ว่าเค้าต้องการอะไร ผมก็เลยจับมือเค้า และก็โอบไหล่ แต่ไม่ได้พูดอะไรเลย หลังจากนั้น นั่งยาวจนถึงเช้า
ขากลับ เค้าก็อาสา มาส่งที่บ้าน (เค้ามีรถ แต่ผมไม่มี)
ระหว่างทาง เค้าก็ถามผมมาว่า เราเป็นแฟนกันใช่ไหม ผมก็ค่อยๆ จับมือเค้า แล้วก็บอกว่า อื้อ พี่เป็นแฟนผมนะ
ผมก็ได้รู้จักกับเพื่อนเค้า จนเพื่อนเค้ามารู้ทีหลังว่า เป็นแฟน กัน แต่เพื่อนๆ เค้าก็ไม่ได้ว่าอะไร
ผมรู้สึกดีนะ ที่ได้รักเค้า
ผู้หญิงส่วนใหญ่ อาจจะมองหาผู้ชายที่อายุมากๆ เพื่อที่จะได้ดูแล้วตัวเองได้
จนเมื่อเวลาผ่านไป เราคบกันมาถึง 6 เดือน
เกิดปัญหาขึ้น เจอปัญหาอะไรหลายๆ อย่าง ตอนนั้นผมยังไม่รู้ความจริงนะ
ผมรู้แค่ว่า เค้ามีปัญหาด้านการเงิน โดนแฟนเก่าทำร้าย มีปัญหาเรื่องงาน
ผมรู้สึกสงสารเค้ามาก
หลังจากนั้น เค้าก็เบื่อผม บอกว่าผมเด็ก ผมไม่ดี ผมรักเค้าน้อยลง ผมไม่มีความเป็นผู้นำ และอีกหลายๆ เรื่อย
ผมยอมรับว่าผมไม่มีความเป็นผู้นำนะ ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องสั่งอาหาร เค้าถามว่าอยากจะกินอะไร ผมก็ตอบว่า คุณกินอะไร ผมก็กินอย่างนั้น ผมกินได้หมด ถ้าผมหิว ก็ค่อยซื้อของทานเล่นมากิน แบบนี้เค้าเรียกว่าไม่มีความเป็นผู้นำหรือเปล่านะ
แต่เรื่องอื่นๆ ที่กล่าวมา ผมไม่ยอมรับเลยนะ
สุดท้ายเค้าก็มาบอกว่า เป็นพี่น้องกันนะ มันทำให้ผมเสียใจมากๆ
ทุกอย่างที่เคยสัญญาไว้ เค้ากลับลืมมันไป
ผมหลบหน้าเค้า ไม่อยากเจอ แต่เพือนผมที่สนิทกับเค้าบอกว่า ผมน่ะ อาย ไม่กล้าสู้หน้า
ผมอาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้...
ผมไม่อยากเจอคนๆ นั้น เวลาจะไปไหนต้องเค้าประตูหลัง ต้องเดินอ้อม เพราะไม่อยากจะเจอ
จนเพื่อนๆ เค้าที่ทำงานมาถาม ว่าช่วงนี้ไม่ได้ ขึ้นมาเลยนะ
ผมก็ยิ้มๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่หลังจากนั้น 1 ปี ที่เลิกกัน ผมก็ได้รู้ความจริง
ว่า ทุกอย่างที่มันเกิดขึ้น เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมาทั้งนั้น
เค้าต้องการเลิกกับผม เพราะเค้าเบื่อผม
ปัญหาต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น ปัญหาด้านการเงิน โดนแฟนเก่าทำร้าย มีปัญหาเรื่องงาน
เป็นเรื่องที่กุ ขึ่นมาทั้งนั้น เพื่อที่จะได้เลิกกับผม
หลังจากที่ผมได้รู้ความจริง ผมเสียใจมากๆ
ไม่รู้จะทำอะไรดี รู้สึกผิดหวัง ท้อเเท้ เสียแรงที่เคยไว้ใจ
อยากหายไปจากโลกใบนี้ แต่ทำไงได้ สักวัน มันก็ผ่านไป...
ตามจริงเรื่องมันเยอะกว่านี้ แต่ผมขอเขียนสรุป สั้นๆ นะครับ
ตอนนี้ผมไม่ได้ อาฆาตอะไรเค้านะ แค่ไม่อยากเจอหน้าสักเท่าไร
ไม่รู้จะพูดอะไรดี ผมกำลังจะย้ายงานไปทำที่อื่น เพราะไม่อยากเจอคนๆ นั้น
แต่เห็นว่าเพื่อนผมเค้าบอกว่า เค้ายังเป็นห่วงผมอยู่ แต่เป็นห่วงแบบพี่สาว
แต่ในใจผม คิดว่า ถ้ายังห่วงผมทำไมต้องกุเรื่องขึ้นมาด้วย ไม่เข้าใจ
ผมไม่รู้ว่าผมทำถูกไหมนะ จะให้ผมขึ้นไปเจอหน้าเค้า แล้วก็สวัสดี ทำเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้นอย่างนี้หรอ
บางครั้งผมก็มีความคิดอย่างนี้นะ แต่ว่า ผมก็รู้ความจริงอีกอย่าง ก็คือ เค้าใช้ผมเพื่อที่จะเลิกกับแฟนเก่า
ในใจผมเองก็ยังรักเค้านะ เสียใจ ไม่อยากให้มันต้องจบแบบนี้ ผมไม่รู้ว่า ถ้าเจอหน้าเค้าผมจะยังทำใจได้ไหม
นี่อาจจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดก็ได้ ยุติทุกๆอย่าง ทำเหมือนกันว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน
ผมควรจะทำยังไงดีครับ ตอนนี้ ผมรู้สึกว่า ความรู้สึกที่ไม่ได้ ได้เข้ามาบดบังสติปัญญาของผมไปเสียแล้ว
ผมทำอะไรไม่ถูกแล้วเนี่ย
ขอบคุณมากครับที่ทนอ่าน