เหตุการณ์ล่าสุดเลยครับช่วงเที่ยงนี้เอง พอดีผมไปทำธุระที่เซ็นทรัล บางนากับแฟน พอดีเจอพี่คนนึง นั่งคอตกบนสะพานลอยข้าม เซ็นทรัล แล้วมีป้ายกระดาษเขียนว่า *ขอเงินกินข้าวหน่อยครับ* ใจผมตอนนั้นเลยภาวนาให้พี่เขาอย่างพึ่งไปไหนนะ ผมละแฟน ไปทำธุระเสร็จ พร้อมทานข้าว ผมเลยแวะซื้อ มิสเตอร์โดนัท มากินเองและจะซื้อมาฝากพี่เขาด้วย รีบมากเพราะกลัวพี่เขาจะไปเสียก่อน สุดท้ายกลับมาก็ยังเจอพี่เขายังนั่งก้มหน้า มีกระป๋องเล็กๆด้านหน้า มีเศษเหรียญบาท ไม่น่าถึง 10 บาท  ผมเลยยื่นมิสเตอร์ดดนัทให้ พี่เขาไหว้พร้อมหน้าตาปราบปลื้มมาก ผมเหลือบไปเห็นเศษเหรียญพี่เขากำไว้ไม่น่าเกิน 20 บาท รวมๆแล้วทั้งหมดคง 20 กว่าบาท โดยประมาณ ผมคิดว่าไม่พอสำหรับค่าข้าว ยามเที่ยงแถบ บางนาด้วยซ้ำ ผมเลยยื่นเงินให้พี่เขาไปซื้อน้ำเพิ่มเติม พี่เขาก็ไหว้ และกอดขนมไว้แน่น  ที่ผมสังเกตุดู ผู้คนผ่านไปผ่านมา ไม่ค่อยมีใครหยิบยื่นให้พี่เขาเลย ถึงมีก็น้อย (พี่เขาแต่งตัวดี มีกระเป๋าเสื้อผ้า ) เสมือนกับว่า พี่เขาน่าจะตกรถ ตกงาน ไม่มีแม้กระทั่งเงินที่จะกินข้าว ผมก็เป็นคนต่างจังหวัดมาทำงานเมืองกรุงเหมือนกัน เลยอยากให้ สังคมไม่ทิ้งกัน หยิบยื่นเล็กๆน้อย แต่สำหรับคนที่ตกระกำลำบากแล้ว มันคงมีค่ากับเขามากๆ

  ปล. ผมอยากเห็นสังคมไทยแบ่งปันกันมากกว่านี้ ผมรู้ว่าต้องแข่งขันสูง ถ้าเกิดญาติพี่น้องเราตกรถตกเรือ จะได้มีคนหยิบยื่นช่วยเหลือบ้าง