ชีวิตผมมันคงทำอะไรไม่ได้เรื่องสักอย่าง ทำงานกลับบ้าน ต้องมานั่งบ่นระบายกับหมา เพราะไม่รู้จะระบายกับใคร บอกพ่อกับแม่ก็กลัวท่านจะไม่สบายใจ อยากจะลาออกให้รู้แล้วรู้รอด ถ้าผมอยู่ต่อคงต้องสติเสียสุขภาพเสียแน่ๆชอบพูดเหน็บแนบผมมากที่ทำงาน อายุก็รุ่นพ่อแม่ผม 40กว่าผมทำไรไม่ได้ได้แต่นิ่ง แล้วมันก็อึดอัดมากตอบโต้อะไรก็ไม่ได้ ผมอยากจะกลับหาพ่อกับแม่ที่ต่างจังหวัดมาก ผมอยู่กรุงเทพ ผมท้อแท้ในชีวิตจริงๆ ค่าใช่จ่ายก็สูงมาก เงินเดือนแทบไม่พอใช้เดือนชนเดือน ผมได้อยู่9000คับ ผมทนต่อหรือจะถอยไปตั้งหลักสักพักดีคับ ผมสับสนในชีวิตตัวเองมากตอนนี้
ปล. ผมทำงานตั้งแต่อายุ19ครับ ตอนนี้23 แล้ว พึงจบปริญาตรีภาคค่ำ ครับ
ท้อแท้กับชีวิตมากเลยครับเครียดๆสุดๆ
ปล. ผมทำงานตั้งแต่อายุ19ครับ ตอนนี้23 แล้ว พึงจบปริญาตรีภาคค่ำ ครับ