จากแอนตี้เกาหลี แต่ทุกวันนี้กลับขาดแทบไม่ได้

ผมคือคนหนึ่งที่ แอนตี้เกาหลี ยิ่งบอยแบนด์นี่ถึงกับเกลียดโดยไม่มีเหตุผล และไม่เข้าใจพวกคลั้งเกาหลีเอาซะเลย เมื่อไรที่ได้ยินเพลงเกาหลีออกมาจากลำโพงทีวีถึงกับย้ายหนีแทบไม่ทัน ฟังแต่ ร็อค ฮิปฮอป และเพื่อชิวิต โดยไม่คิดจะเปิดใจเลย


แล้ววันนึง "ซันนี่" หนึ่งในสมาชิก เกิร์ลเจนเนอร์เรชั่น ก็ค่อยๆพาผมเข้าวงการอย่างเต็มตัว จนได้ติดตามรายการของเกาหลีหลายๆรายการ รู้จักดาราเกาหลีอยู่หลายคน รู้จักวัฒนธรรมบางอย่างของเกาหลี รู้ถึงหัวใจของพวกเด็กน้อยที่วิ่งตามไอดอล รู้ว่าทำไมพวกเขายอมจ่ายค่าบัตรคอนเสิรต์ที่แพงกว่าบัตรคอนเสิรต์วงร็อคที่ผมที่ผมชอบหลายเท่า แล้วได้เสียน้ำตากับตอนสุดท้ายของ khuntoria

จนถึงทุกวันนี้ก็ยังฟังเพลง ร็อค ฮิปฮอป เพื่อชิวิต โดยมี เคป๊อป เพิ่มเข้ามาอย่างเนี่ยนๆ
เพื่อนชาวร็อคของผมมันบอกผมไร้สาระฟังอะไรไม่รู้เรื่อง เน้นหน้าตา แล้วก็เปิดเพลงเต้น
แต่ผมไม่โกรธหรอกเพราะว่าผมก็เคยเป็นอย่างเขาแค่ผมก้าวข้ามสิ่งนั้นมาแล้ว ได้ยืนอยู่เหนื่อเพื่อนผมอยู่หนึ่งขั้น ได้ทำความรู้จักกับอีกหนึ่งแนวเพลงบนโลกใบนี้ ได้รูว่าทั้งวงไม่จำเป็นต้องมีแค่นักร้องนำแหกปากอยู่คนเดียว มีท่าเต้นโชว์ที่อลังการ แถมมี อิมแมจวง มีมักเน่ มีปู่อีก เอาเข้าไป

คนที่แอนตี้เกาหลีผิดมั้ย คนที่คลังเกาหลีผิดมั้ย
ในฐานะที่ผมเคยผ่านมาทั้งสองแบบ ผมว่าไม่มีใครผิด แต่ ถ้าจะผิดก็ตรงที่ไปก้าวก่ายซึ่งกันและกัน หรือหมกมุ่นจนไม่แคร์สังคมรอบข้าง
ส่วนสาเหตุว่าทำไมถึงมี แอนตี้เพลงเกาหลี ผู้สร้างเคป๊อบ ผมคิดว่าเคป๊อบมันยังใหม่กับบ้านเราเมื่อเที่ยบกับ ป๊อป ร็อค ฮิปฮอป ซึงผมเข้าใจว่าเมื่อก่อนนี้ก็น่าจะมีกลุ่มคนที่แอนตี้แนวเพลงที่มาจากฝั่งอเมริกาเหมือนกันดั่งเพลง "หลงวัฒน์" ของคาราบาว แต่ทุกวันนี้แนวเพลงเหล่านั้นก็ฝังรากลงไปครึ่งค่อนโลกแล้วรวมทั้งประเทศเราด้วย ดังนั้นน้องใหม่อย่าง เคป๊อป ก็หาที่ลงลำบากหน่อยแต่ก็ได้เริ่มต้นแล้ว ที่เหลือก็ต้องรอเวลาพิสูจน์


ผมเชื่อว่าไม่ใช่ผมคนเดียวแน่ที่ เริ่มด้วยร้ายแต่ลงท้ายเป็นแบบนี้