บุญกิริยาวัตถุ 3 ทาน ศีล ภาวนา ทำไมการภาวนาซึ่งลงทุนน้อยกว่าการให้ทานจึงมีอานิสงฆ์มากที่สุดครับ

กระทู้สนทนา

ตามความเข้าใจของผม การภาวนาบ่อยๆหรือการทำสมาธิจนได้ฌาณระดับใดระดับหนึ่ง เมื่อวิญญาณกำลังออกจากร่างหรือใกล้สิ้นใจ พลังของสมาธิที่เราฝึกจนเกิดความเคยชินจะทำงานอัตโนมัติ ทำให้วิญญาณไปสู่สุคติ เสวยผลบุญ ก่อนผลบาปใครทำบุญมากก็ขึ้นสวรรค์ สำหรับคนที่ทำสมาธิบ้างไม่ทำสมาธิบ้าง ถ้ามีคนบอกทางก่อนสิ้นใจ เช่นให้นึกถึงพระอรหันต์ ก็ทำให้ไปสุคติได้ ไม่ทราบความคิดผมถูกต้องรึเปล่าครับขอเชิญผู้รู้แนะนำด้วยครับ