สวัสดีค่ะ น้องขอเกริ่นก่อนเลยนะคะ เรื่องนี้ เป็นเรื่องจริงดั่งนิยายพจมาน หรือเน่าปานดาวพระศุกร์เลยก็ไม่ปานค่ะ
ตัวน้อง เป็นผู้หญิงวัยแย้มสาวต้นๆ ที่ไปชอบพอกับชายหนุ่มวัยกลัดมันรูปงาม(มั๊ง) คนหนึ่ง
เอาเป็นว่า ชีวิต He น่าสงสารค่ะ He โดนชนีหักอก ดราม่า เกือบฆ่าตัวตาย ลาออกจากมหาลัยที่ชื่อดังแถวๆนครปฐม(อุปส์)
แล้วออกมาใช้ชีวิตใหม่ ณ มหาลัยเปิดแห่งหนึ่งย่านบางกะปิ
ด้วยที่น้องรักเขามาก เมื่อใดที่เขามีทุกข์ ที่นั้นจะมีตุ๊ด เอ้ย... มีน้อง คอยช่วยเหลือ ดูแล เทคแคร์ เขาตลอดค่ะ
ไม่ว่าจะเจ็บป่วยปานตาย ไม่มีใครหน้าไหนมาเหลียวแล ก็น้องนี่แหละค่ะ ที่ถกกระโปรง นั่งรถจากกรุงเทพ ไปหาเขาถึงนครปฐม ทั้งๆที่น้องเองก็มีเรียนในวันต่อไป (ค่ะ ทุ่มเทมากค่ะ)
จนกระทั่ง เมื่อชีวิตเขาเริ่มดีขึ้น ตั้งตัวได้ เขาปีกกล้าขาแข็ง
ก็เริ่มตีตัวออกห่าง เริ่มหายหน้า ไม่รับโทรศัพท์บ้างแหละ หนีหน้าบ้างแหละ ถึงขั้นต้องสตอบอแหล ว่าไปเรียนต่อถึงอเมริกา ทั้งๆที่อยู่แค่ในกรุงเทพนี่แหละ !!!
ทุกวันนี้ เค้ากับน้องก้คุย Facebook กัน โดยก่อนหน้า เขาได้ไปต่างประเทศค่ะ ประเทศในแถบ AEC นี่แหละค่ะ ตอนไป หนูไปส่งเขาค่ะ
แต่ตอนกลับ ?! เขาบอกว่ายังไม่กลับค่ะ
ด้วยความที่คิดถึงเขามาก น้องเลยโทรหาเพื่อนๆเขา และผู้ใหญ่ฝ่ายเขา ว่าเขากลับมาวันไหนค่ะ (เชื่อเต็มร้อยค่ะ ว่า He ยังโกอินเตอร์อยู่)
ได้คำตอบแทบหงายค่ะ ว่าแท้จริงแล้ว นางกลับมเมืองไทย "นานแล้ว"
ทั้งๆที่วันก่อน ยังแชคเฟตกันหนุงหนิงๆ ว่านางยังหา Fight กลับไทยไม่ได้ ยังเลือกอยู่ จะกลับเมื่อไหร่ และมีถามด้วย เอาของฝากอะไรไหม ...
!!!!
อ่าว .... แล้วที่ผ่านมาคืออะไรคะ กะเทยเมายาคุมหรอ ก็ไม่ใช่นะ
ทำไมจะต้องสตอกันขนาดนี้ ...
ใครก็ได้ เตือนสติน้องทีค่ะ เหมือนน้องจะ
หลง มากเกินไปแล้ว
จนโงหัวไม่ขึ้น จะว่าโง่เหมือนควายก็ไม่ปาน
น้องจะทำยังไงดีคะ...
ปล. Serious นะคะ
โดนโกหก หลอกลวงมาแล้วกี่สิบครั้ง ครั้งนี้ ควรจะทนไหมคะ..
ตัวน้อง เป็นผู้หญิงวัยแย้มสาวต้นๆ ที่ไปชอบพอกับชายหนุ่มวัยกลัดมันรูปงาม(มั๊ง) คนหนึ่ง
เอาเป็นว่า ชีวิต He น่าสงสารค่ะ He โดนชนีหักอก ดราม่า เกือบฆ่าตัวตาย ลาออกจากมหาลัยที่ชื่อดังแถวๆนครปฐม(อุปส์)
แล้วออกมาใช้ชีวิตใหม่ ณ มหาลัยเปิดแห่งหนึ่งย่านบางกะปิ
ด้วยที่น้องรักเขามาก เมื่อใดที่เขามีทุกข์ ที่นั้นจะมีตุ๊ด เอ้ย... มีน้อง คอยช่วยเหลือ ดูแล เทคแคร์ เขาตลอดค่ะ
ไม่ว่าจะเจ็บป่วยปานตาย ไม่มีใครหน้าไหนมาเหลียวแล ก็น้องนี่แหละค่ะ ที่ถกกระโปรง นั่งรถจากกรุงเทพ ไปหาเขาถึงนครปฐม ทั้งๆที่น้องเองก็มีเรียนในวันต่อไป (ค่ะ ทุ่มเทมากค่ะ)
จนกระทั่ง เมื่อชีวิตเขาเริ่มดีขึ้น ตั้งตัวได้ เขาปีกกล้าขาแข็ง
ก็เริ่มตีตัวออกห่าง เริ่มหายหน้า ไม่รับโทรศัพท์บ้างแหละ หนีหน้าบ้างแหละ ถึงขั้นต้องสตอบอแหล ว่าไปเรียนต่อถึงอเมริกา ทั้งๆที่อยู่แค่ในกรุงเทพนี่แหละ !!!
ทุกวันนี้ เค้ากับน้องก้คุย Facebook กัน โดยก่อนหน้า เขาได้ไปต่างประเทศค่ะ ประเทศในแถบ AEC นี่แหละค่ะ ตอนไป หนูไปส่งเขาค่ะ
แต่ตอนกลับ ?! เขาบอกว่ายังไม่กลับค่ะ
ด้วยความที่คิดถึงเขามาก น้องเลยโทรหาเพื่อนๆเขา และผู้ใหญ่ฝ่ายเขา ว่าเขากลับมาวันไหนค่ะ (เชื่อเต็มร้อยค่ะ ว่า He ยังโกอินเตอร์อยู่)
ได้คำตอบแทบหงายค่ะ ว่าแท้จริงแล้ว นางกลับมเมืองไทย "นานแล้ว"
ทั้งๆที่วันก่อน ยังแชคเฟตกันหนุงหนิงๆ ว่านางยังหา Fight กลับไทยไม่ได้ ยังเลือกอยู่ จะกลับเมื่อไหร่ และมีถามด้วย เอาของฝากอะไรไหม ...
!!!!
อ่าว .... แล้วที่ผ่านมาคืออะไรคะ กะเทยเมายาคุมหรอ ก็ไม่ใช่นะ
ทำไมจะต้องสตอกันขนาดนี้ ...
ใครก็ได้ เตือนสติน้องทีค่ะ เหมือนน้องจะหลง มากเกินไปแล้ว
จนโงหัวไม่ขึ้น จะว่าโง่เหมือนควายก็ไม่ปาน
น้องจะทำยังไงดีคะ...
ปล. Serious นะคะ