ถ้าชมพู่เป็นคนญี่ปุ่น แล้วไปเดินพรมแดงในฐานะตัวแทนลอรีอัลญี่ปุ่น...ชมพู่จะเลิศเลอเพอเฟ็ค ไม่โดนยำเละแล้วมาบอกติเพื่อก่อ

เราเคยอยู่ญี่ปุ่นช่วงหนึ่ง เวลาที่มีนักกีฬาอาชีพของญี่ปุ่นที่ไปอยู่ในทีมของต่างประเทศ
อย่าง อิจิโร่ มัตซุย (นักเบสบอลอาชีพ) หรือนักเทนนิส นักว่ายน้ำ กระทั่งดาราญี่ปุ่นที่ไปแสดงในฮอลลืวูด
ไปทำอะไรที่เป็นการสร้างชื่อ เช่น ยิงประตูเข้า ตีโฮมรันได้ ... สื่อทีวีทุกช่องจะประโคมข่าว แสดงความยินดี
ยินดีแล้ว ยินดีอีก ยินดีมันทั้งวัน เช้า สาย บ่าย ค่ำ  .. แม้ว่าจริงๆ แล้วการทำประตู หรือทำโฮมรัน นั้นจะไม่ทำให้ทีมชนะก็ตาม

เขาชื่นชมความสำเร็จ (แม้จะเป็นชัยชนะที่คนต่างชาติอย่างเรามองว่าเล็กน้อย)  ของคนในชาติที่ไปสร้างชื่อให้ประเทศว่าเป็นเรื่องยิ่งใหญ่
สร้างบรรยากาศให้คนในชาติภาคภูมิใจในเพื่อนร่วมชาติอย่างมากมาย นั่นทำให้จิตใจของคนในชาติฮึกเหิม ทุกคนอยากไปอยู่ตรงนั้น อยากเป็นคนที่ "ทำได้" อยากเป็นคนที่ "ทำสำเร็จ" ซึ่งเราว่ามันเป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้คนญี่ปุ่นไม่หยุดยั้งที่จะพัฒนาตัวเอง เพราะทุกคนกระหายความสำเร็จ

หันมามองหลายๆ สื่อบ้านเรา อย่างในกระทู้ล่าง..ทีวีพูลอะไรนั่น...ถามหน่อยเถอะ ตัวเองได้ทำหน้าที่สื่ออะไรที่มันสร้างสรรค์ไหม
มีแต่เรื่องจิกคนนั้น กัดคนนี้ ปากดี รู้มันซะทุกเรื่อง
ถามหน่อยเถอะ..ทำแล้วมันทำให้คนในชาติรักกันมากขึ้นไหม ทำให้คนไทยกระหายความสำเร็จรึเปล่า
มันทำให้เรารู้สึกว่า ต่อให้้ตั้งใจทำดีขนาดไหน ยังไงในสังคมก็มีพวกที่คอยจะจิกกัด เหยียบย่ำ ไม่อยากให้ใครได้รับคำชม
ทำอย่างกะว่า ถ้าคนอื่นลอยสูง มันจะทำให้ตัวเองตกต่ำอย่างงั้น

อย่ามาบอกว่าติเพื่อก่อ เพราะบางทีเจตนามันไม่ใช่ "เพื่อก่อ"  เราว่าการให้กำลังใจต่างหากที่มันทำให้คนมีกำลังใจจะทำดี