เรียงความเรื่อง แม่ของฉัน(ยาวนะ)

เรื่องมีอยู่ว่า หลานเราไม่สบาย มีไข้ 39 หายใจหอบเหนื่อย แล้วแม่เราอยากให้พี่ชายกับพี่สะใภ้พาลูกไปหาหมอ แต่สองคนนี้ไม่อยากให้ลูกไปเพราะต้องรอหมอนาน สงสารลูก แต่แม่เราก็ดูเป็นห่วง วิตกกังวลกลัวหลานจะอาก

สวัสดีค่ะ เราเป็นลูกสะไภ้คนโตสุดในบ้าน แต่สามีไปทำงานต่างประเทศ เราแต่งเข้าบ้านสามีจะได้2ปีแล้วค่ะ และน้องชายสามีก็พึ่งแต่งงานค่ะ เรื่องงานในบ้านแน่นอนค่ะว่าเราต้องทำเยอะอยู่แล้วค่ะและเป็นเราอยู่แล้วค

ก่อนอื่นต้องขออธิบายก่อนว่า น้องสะใภ้ที่เอ่ยถึงนี้คือภรรยาของน้องชายสามีเรา เรื่องมันมีอยู่ว่า น้องสะใภ้คนนี้เค้าชอบคุยกับสามีเรา ทั้งต่อหน้าที่เจอกันทุกครั้ง ทั้งๆที่เรายืนอยู่ด้วย เค้าก็จะคุยเก่งแต่

เราเป็นลูกคนเล็ก แต่เเม่ดูเหมือนจะรักพี่ชายเรามากจากความรู้สึกเรากับพีชายไม่ได้อะไรกันไม่เคยทะเราะต่างคนต่างเฉยๆคุยกันบ้างบ้างครั้งทีเจอกัน พี่ชายมีเมียแล้วเราก็มีแล้ว พี่ชายลูก2คน เราลูกคนเดียว 

สามีให้ย้ายออกจากบ้านพ่อแม่ สวัสดีค่ะ หนูอายุ 21 ปี ยังเรียนไม่จบ แค่มีน้องก่อน แต่นะหว่างที่มีตั้งท้องหนูก็ไปเรียนที่มหาลัยปกตินะคะจนคลอดก็เรียนปกติ ปต่หนูไม่ได้มีพิธีผูกข้อไม้ข้อมือ เพราะ ที่บ้านสา

ควรตัดสินใจ ยังไงดีคะ เป็นปัญหาที่กำลังเคลียดอยู่ในตอนนี้ เลยอยากจะมาถามเพื่อนๆพี่ๆในพันทิปว่า เราควรเลือกตัดสินใจยังไงดี ก่อนอื่นจะขอเล่าก่อนเลยนะคะคือเรากับสามีคบกันมา7ปีแล้ว สามีเราเป็นผู้ชายที่ดี

พ่อแม่รักพี่ชายมาก ยกทุกอย่างให้พี่ชายหมดเลย เราเคยช่วยพี่ชายยามลำบากในเรื่องเงินตอนเราทำงานไปหลายหมื่นตอนนี้ก็ยังไม่ยอมคืนเงินเราเลยตอนนั้นยังเด็กมากเลยไม่ได้เก็บหลักฐานอะไรไว้เลย แล้วเราเคยโดนพี่ชาย

ตอนนี้เรายังไม่ได้ออกจากอิสลามนะคะยังไม่ได้ตัดสินใจค่ะ เรื่องเราค่อนข้างยาวนะคะเหตุผลหลักมาจากชีวิตครอบครัวค่ะ เราเป็นพุทธเข้าอิสลามเข้าเองไม่ได้เข้าเพราะเเต่งงานเข้ามา5ปีเเล้วค่ะตอนเราเข้ามาอยู่เเรกๆ

สวัสดีค่ะทุกคน เราเป็นแม่เลี้ยงลูกเอง 24 ชม. มีสามี แต่สามีไม่ช่วยเลี้ยง แค่มาดูลูกให้ตอนที่เรากำลังจะไปทำอะไรเล็กๆน้อยๆ อย่างเช่น อาบนํ้า เข้าห้องน้ำ ทำกับข้าว ไม่เคยเปลี่ยนแพมเพิสให้ลูก ไม่เคยอาบนํ้