วันนี้วันเกิดน้องแมวเรา 2 ปีแล้วที่อยู่ด้วยกันมา เป็นเพื่อนยามเหงา
ให้สาวไกลบ้าน เป็นหนุ่มน้อยที่คอยนวดให้ทุกคืนมากอดมาหอม
กลางคืนคอยลุกเป็นเพื่อนเข้าห้องน้ำเดินมาส่งขึ้นเตียง เป็นยาม
หูตาไวเวลามีเสียงอะไรน่าประตูจะรีบลุกไปดูก่อน ทะเลาะกันบ้าง
เพราะชอบกัดเจ็บๆข่วนแรงๆมีแต่แผลไปทั้งตัว ทุกเดือนเวลากลับ
กรุงเทพน้องแมวก็เหงารออยู่ในห้อง. 2-3 วัน แต่ช่วงสงกรานต์
ก็มีโอกาสพากลับ กทม ด้วยกันแล้ว ระยะทางเกือบ 600 โล
เราก็ไปด้วยกัน ถ้าวันนั้นคนขายไม่หยิบแมวผิดตัวมาให้ วันนี้
แม่คงไม่ได้มีแมวขาโหดแบบนี้ไว้ในครอบครอง ถึงจะเป็นแค่แมว
ในสายตาคนอื่น แต่สำหรับเรา มันมีค่ามากมายกับความรู้สึก