เรื่องนี้เกิดขึ้นสดๆร้อนๆ และผมก็เสียใจจนไม่มีกระจิตกระใจที่จะทำอะไรต่อเลย มันไวมากกับเหตูการณ์นี้ คือ เมื่อคืนนี้ผมไปรับแฟนที่ สถาณีรถไฟฟ้า แบริ่ง ซึ่งก่อนหน้านี้แฟนได้ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ที่ประจวบมา มาหอเพื่อนก่อนที่ ราชเทวี ก็นั่งรถไฟฟ้ามา น่าจะ 4 ทุ่มกว่าๆ ก็บอกให้ผมไปรับ ที่ บางนา หรือแบริ่ง ก็ได้ ผมเลยบอกไปว่า ลงบางนาเพราะผมเข้าใจผิดคิดว่า สถาณีบางนา ตรงกับซอย ลาซาล แต่พอผมไปถึงแล้วกลับเป็นสถาณี แบริ่ง ผมเลยกระหน่ำโทรหาแฟน 10-20 สาย กว่าจะรับ ด้วยของเยอะ+คนเยอะเลยไม่ได้รับสาย แฟนได้ลงบางนาแล้ว ก็เลยขึ้นต่อมาลงแบริ่ง แฟนก็บ่นว่าจะเป็นลม ด้วยพักผ่อนน้อย+อ่อนเพลียจากการเดินทาง พอมาถึง ผมขอบอกนะครับว่าผมขับมอเตอร์ไซค์ไปรับที่ หน้าซอยลาซาล ซึ่งไม่มีที่จอด และก็มีพี่ๆที่มารอรับแฟนเยอะพอสมควร ซึ่งจอดแอบหลบรถเอาและต้องเฝ้าด้วยไม่งั้นโดนรถเฉี่ยว ผมก็รอตรงทางขึ้นสถาณี พอแฟนมาถึงแฟนก็บ่นๆว่าจะเป็นลม ผมเลยบอกว่ามียาดมไหมให้ดมไปก่อน น้องก็ขอนั่งพักแปป ทีนี้น้องก็เดินมาผมก็ขี่จะไปรับก็เห็นแฟนเดินมาพอดี ก็ไปรับ หน้าตาแฟนซีดมาก+อารมณ์บ่จอยมากๆ ผมก็ถามว่าจะกินอะไรให้สดชื่นไหม เลยพาไปเซเว่น ปั้ม ปตท ลาซาล แฟนก็ลงไปนั่งกับพื้นแบบหมดเรี่ยวแรง ผมก็พัด และวิ่งไปซื้อยาดมมาให้ดม และซื้อสปอนเซอร์ น้ำเปล่าวมาให้ พอแฟนเริ่มดีขึ้น แฟนก็ร้องไห้ ว่าถ้าน้องเป็นลม เป็นอะไรไป ผมจะรู้เรื่องไหม เขาหาว่าผมไม่สามารถดูแลเขาได้ทั้งๆที่ผมก็เต็มที่ ไปรับก่อนด้วย นี่แหละครับคือชนวนเหตุ ที่ต้องทำให้เลิกกัน แฟนบอกนี่แค่จะเป้นลมเลยมาบอกเลิกผมได้ ถ้าเขาตายไปคงไม่ได้มาบอก ซึ่งน้ำเสียงเมื่อคืนที่คุยโทรศัพท์ก็ดูยังมีแรงเดินอยู่ ไม่รู้ผมจะทำยังไง คุยเท่าไหร่ผลก็เหมือนเดิม ตอนนี้ผมเสียใจมากๆ และผมคิดว่าผมดูแลเธอได้ ที่ผ่านมาก็ดูแลดีมาตลอด
เศร้ามาก โดนแฟนบอกเลิก เพราะคิดว่าเราดูแลเขาไม่ได้