ร้าน "Tofu Reflection"อยู่ไหนครับ วันจันทร์บ่ายๆ ผมจะไปอุดหนุน ^^

กระทู้สนทนา

เพิ่งได้มีโอกาสมาไล่อ่านครับ...

เห็นแว๊บๆ เรื่องเอาหมาเข้าร้านสุกี้ กะร้านไอติม

เห็นอีกแว๊บ.. ว่้าเจ้าของหมา ออกมาขอโทษ.. ร้านสุุกี้ ก็ออกมาขอโทษ

ก็ยัง... เออเว๊ย... ใครพลาดพลั้งอะไรไป ก็ออกมาขอโทษกัน น่ารักดี

วันนี้ มาเห็นอีกแว๊บ..อ้าว... เจ้าของหมาน็อตหลุดซะแหล่ว

ก็เข้าใจ.. ว่าโดนเล่นไม่เลิก คงจะแบ่บ เปิดอ่านๆไปแล้วของขึ้น

แต่ผมว่าลุคเจ้าของร้านนี่ ไม่น่าจะต่อยใครเป็นนะ(ฮาาา) เออ.. ถ้าเป็นน้าท.ทลายร่างทะลวงใจก็ว่าไปอย่าง

ก็เข้าใจนะ ในฐานะที่มีลูกเป็นหมาเหมืิอนกัน(ถึงแม้วันนี้เค้าจะไม่ได้อยู่กับผมแล้ว)

และเข้าใจจริงๆว่า บางครั้งคราว ความรักของเรากับเค้า มันอธิบายได้ยาก

ความซื่อสัตย์ ความจงรักภักดี และความรักแบบไม่มีข้อแม้และเงื่อนไขใดๆจากเรา

มันเป็นสิ่งที่มนุษย์ด้วยกัน... น้อยคนนัก ที่จะสัมผ้สมันได้ อาจเพราะตัวมนุษย์เอง ก็ไม่มีคุณสมบัติข้อนี้

แรกๆผมก็ไม่แหล่ะ กลัวเสียแมน แต่พอโดนเข้ากับตัว ก็หลงรักพวกเค้าแบบถอนตัวไม่ขึ้นเหมือนกัน

ก็แปลกดีครับ... ทั้งๆที่ทุกวันนี้.. เราก็เผชิญหน้่ากับมนุษย์หมาๆทุกวี่วัน

แต่เราดันยกมือไหว้เค้าซะชิ่บ บางตัวใส่สูท บางตัวถือสมุดเช็ค บางตัวขับเมอร์ซีเดส

เราก็ไหว้กันครับ แบบไม่ตะขิดตะขวงใจซะด้วยซิเออ

บางจังหวะก็ต้องแยกแยะนิด...

สังคมเรา เป็นสังคมดัดจริตครับ ความถูกต้องงดงาม มักเป็นเหตุผลที่เราจะใช้ทำร้ายคนอื่น(อย่างชอบธรรม)ได้ครับ

อย่าเถึยงผมน่า... ทั้งคุณและผม เราต่างก็เป็นครับ แต่อาจจะเป็นหัวข้ออื่น

เช่น.. เราอาจจจะไม่อยากร่ามโต๊ะกับคนที่มีเชื่้อ Hiv ดูหนังร่วมกับคนที่เป็นไข้หวัดนก หรือดื่มน้ำแก้วเดียวกันกับคนที่มีเชื้อTb

(เอ๊ะ... แล้วร้านสุกี้กะร้านไอติมเค้าจะรู้มั๊ย.. ว่าลูกค้าเค้าคนไหนเป็นมั่ง