คุณว่าเรื่องราวกรีน +แคลลี่ +พ่อ ณ ตอนนี้มีส่วนใหนที่คล้ายคลึงเรื่องราวใน ลูกไม้หลากสีบ้างครับ

เรื่องในครอบครัวเป็นเรื่องเปราะบาง แน่อยู่แล้วแหละที่ลูกทุกคนรักพ่อแม่ แต่ใช่ว่าทุกคนจะยอมรับได้กับวิธีการเลี้ยงดูของพ่อแม่
ใช่ข้อที่ว่า พ่อแม่ทำให้มีวันนี้ แต่เมื่อวันหนึ่ง เราก็เหมือนนก ที่พอโตที่จะบินได้ ก็อยากบินออกนอกกรงไปหาอิสรภาพ อยากมีชีวิตของตัวเอง

ลึกๆ จริงๆแล้วแทบทุกคนแหละ ยิ่งเข้มงวด หรือถูกบังคับในกรอบ ภายในก็จะขัดขืน ขวนขวายที่จะหาอิสระ และจุดยืนความคิดชองตัวเอง และเมื่อถึงจุดหนึ่งที่เราพอที่จะดิ้นหลุดได้ ก็ไม่รีรอที่จะแหกมันออกมา

เรื่องของครอบครัวมันไม่ใช่มองแบนๆ แต่มันเป็นผลึกกลมๆ ที่ทุกส่วนต่อเข้าด้วยกัน มันมากกว่าเรื่องผิดชอบชั่วดี แต่มันรวมถึงความรัก และอารมณ์ ความรู้สึกที่มีต่อกันภายในครอบครัว

ส่วนตัวเรากำลังคิดว่า กรีนกำลังขัดขืน และหาทางต่อสู้ให้หลุดพ้นจากการ"บงการ"ในความคิดของกรีน ซึ่งเธอเองก็คงคิดว่ามีอายุมากพอที่จะขีดเส้นชีวิตตัวเองได้

อย่างที่คำบอก พ่อแม่อยู่กับเราได้ไม่ตลอดไป นั่นคือมีเวลาต้องรีบแทนคุณ แต่มองอีกมุมคือ ถ้าเราไม่รู้จักเรียนรู้ ลองผิดลองถูกด้วยตัวเองเลย เมื่อพวกท่านจากไปแล้ว ชีวิตเราจะเคว้ง และยากที่จะไปต่อให้ถูก

ไม่ใช่ว่าพ่อกรีนไม่ดี แต่บางครั้งควรปล่อยให้ลูกได้ลองเรียนรู้โลกด้วยตัวเอง เราก็แค่คอยเฝ้ามองอยู่ห่างๆ เหมือนสอนลูกปั่นจักรยาน เมื่อถึงจุดทีลูกประคองตัวไปได้แล้ว เราก็ควรปล่อย และคอยมองดูอยู่ห่างๆ เพราะถ้าหากยังไม่ปล่อย คนที่เจ็บ และล้มจักรยานคือตัวของลูกเอง


แค่อยากให้มองอีกมุม นอกจากบรรทัดฐานของสังคม และให้มองที่จิตใจ สภาพลึกๆ ในจิตใจของคน