ตอนนี้ปิดเทอมครับเลยกลับมาอยู่บ้านที่ต่างจังหวัด แล้วก็พบว่าปัญหาครอบครัวมันมีมากกว่าแต่ก่อน
พ่อของผมอายุ60 ทำงานบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง แต่จะเกษียณแล้วปีนี้ นิสัยพ่อผมเป็นคนใจดี ขี้เล่นครับ แต่พอเวลาทำงานจะจริงจัง มีอำนาจ ใครก็เคารพพ่อเพราะพ่อมีน้ำใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อเพื่อนร่วมงาน ทำให้พ่อมีสังคมกว้างขวางเป็นที่รู้จักกับทุกๆคน และที่สำคัญ พ่อไม่สูบบุหรี่ไ ม่ติดเหล้าติดการพนัน และไม่เคยมีเรื่องชู้สาวเลยสักครั้ง นี่จิงเป็นเหตุผลที่ทำให้ผมสนิทกับพ่อมากกว่าแม่ครับ
ส่วนแม่ อายุ56 ทำงานอาชีพเดียวกันกับพ่อครับแต่ตำแหน่งต่ำกว่า แต่เดิมแม่จะเป็นคนใจดีครับแต่เสียตรงที่แม่เป็นคนพูดแรง คิดอะไรก็พูด ไม่พอใจหรือใครพูดไม่เข้าหูหน่อยก็ด่าเลย ไม่ยอมคน และบางครั้งก็ตระหนี่มากๆครับ
ปัญหาที่ผมว่ามา อยู่ที่แม่ครับ เพราะช่วงหลังๆมานี่แม่ขี้โมโหมาก จะว่าวัยทองก็ไม่น่าใช่เพราะเค้าเป็นแบบนี้มานานเป็นนิสัยไปแล้ว ปกติแม่ก็บ่นได้ทุกเรื่องอยู่แล้ว บางทีผมกับพ่อก็รำคาญเลยอยู่กันเงียบๆ แม่ก็ยิ่งบ่นๆ แต่ช่วงหลังมานี่แม่อารมณ์โมโหร้ายมากๆ พูดดุด่า ดูถูกพ่อประจำ เรื่องที่แม่ชอบดูถูกพ่อมี2เรื่องครับ
เรื่องแรกเกี่ยวกับเพื่อนที่ทำงานพ่อ เพราะพ่อเป็นคนมีสังคม แม่เลยชอบจับผิดเวลาพ่อไปงานต่างๆ กลับมาดึกก็ว่า ทำงานกลับเร็วก็ว่า ทำงานกลับค่ำก็ว่า อีกทั้งยังชอบดูถูกว่าพนักงานที่ทำงานพ่อเป็นพวกบ้านนอก เวลาพ่อจะไปไหนกับเพื่อนที่ทำงานแม่จะไม่พอใจเอามากๆ ผมก็ไม่เคยเห็นว่าเพื่อนพ่อมาทำไรไม่ดีกับแม่นะครับ มีเหตุการณ์ช่วงสงกรานต์ พ่อผมจะไปเที่ยวฮ่องกงกับเพื่อนที่ทำงานแล้วไม่ได้บอกแม่ เพราะรู้ว่าถ้าบอกแม่ก็ต่องว่า แต่แม่ก็ไปรู้จากคนอื่น แม่เลยมาด่าพ่ออย่างเสียๆหายๆกลางวงญาติๆวันสงกรานต์นั่นเลย พ่อผมถึงกับหน้าเสียเงียบอย่างเดียว ท่ามกลางบรรดาญาติๆที่เงียบตามกันและอึ้งกับการกระทำของแม่
เรื่องที่สองเกี่ยวกับญาติทางพ่อครับ แม่จะดูถูกญาติทางพ่อมากๆ หาว่าเค้าทำตัวเว่อ อวดรวย ครั้งนึงพ่อเอารถไปรับย่าจากโรงบาลกลับบ้าน แม่ก็พูดว่า"ทำยังกะเป็นรถแท๊กซี่" เป็นเหตุการณ์ที่พ่อจำฝังใจมาเล่าให้ผมฟังครับ ซึ่งผมก็คิดว่าแม่พูดไม่ถูกจริงๆ
แม่หาเรื่องพ่อได้ตลอดครับ อยู่ดีๆก็ตั้งแง่ขึ้นมาว่าพ่อได้เสมอ จนตอนนี้พ่อผมเครียดมาก บ่นแต่ว่าอยากตายๆ มีอะไรก็มาระบายกับผม ผมก็ช่วยได้แค่บอกว่าให้อดทนอยู่เงียบๆ แม่เค้ามีความสุขที่ทำแบบนี้ก้ปล่อยเค้า ให้เค้าอยู่กับความคิดที่คอยบั่นทอนตัวเค้าเองเถอะ
ผมอยู่บ้านเหมือนคนกลาง ซึ่งตอนนี้ห่วงพ่อมากๆครับเพราะพ่อต้องเจอคำพูดที่ทำร้ายจิตใจจากแม่อยู่บ่อยๆ เพราะกลัวพ่อจะทำไรบ้าๆ
ขอพื้นที่ให้ระบายปัญหาครอบครัวหน่อยนะครับ แม่ชอบดุด่าชอบพูดดูถูกพ่อ
พ่อของผมอายุ60 ทำงานบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง แต่จะเกษียณแล้วปีนี้ นิสัยพ่อผมเป็นคนใจดี ขี้เล่นครับ แต่พอเวลาทำงานจะจริงจัง มีอำนาจ ใครก็เคารพพ่อเพราะพ่อมีน้ำใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อเพื่อนร่วมงาน ทำให้พ่อมีสังคมกว้างขวางเป็นที่รู้จักกับทุกๆคน และที่สำคัญ พ่อไม่สูบบุหรี่ไ ม่ติดเหล้าติดการพนัน และไม่เคยมีเรื่องชู้สาวเลยสักครั้ง นี่จิงเป็นเหตุผลที่ทำให้ผมสนิทกับพ่อมากกว่าแม่ครับ
ส่วนแม่ อายุ56 ทำงานอาชีพเดียวกันกับพ่อครับแต่ตำแหน่งต่ำกว่า แต่เดิมแม่จะเป็นคนใจดีครับแต่เสียตรงที่แม่เป็นคนพูดแรง คิดอะไรก็พูด ไม่พอใจหรือใครพูดไม่เข้าหูหน่อยก็ด่าเลย ไม่ยอมคน และบางครั้งก็ตระหนี่มากๆครับ
ปัญหาที่ผมว่ามา อยู่ที่แม่ครับ เพราะช่วงหลังๆมานี่แม่ขี้โมโหมาก จะว่าวัยทองก็ไม่น่าใช่เพราะเค้าเป็นแบบนี้มานานเป็นนิสัยไปแล้ว ปกติแม่ก็บ่นได้ทุกเรื่องอยู่แล้ว บางทีผมกับพ่อก็รำคาญเลยอยู่กันเงียบๆ แม่ก็ยิ่งบ่นๆ แต่ช่วงหลังมานี่แม่อารมณ์โมโหร้ายมากๆ พูดดุด่า ดูถูกพ่อประจำ เรื่องที่แม่ชอบดูถูกพ่อมี2เรื่องครับ
เรื่องแรกเกี่ยวกับเพื่อนที่ทำงานพ่อ เพราะพ่อเป็นคนมีสังคม แม่เลยชอบจับผิดเวลาพ่อไปงานต่างๆ กลับมาดึกก็ว่า ทำงานกลับเร็วก็ว่า ทำงานกลับค่ำก็ว่า อีกทั้งยังชอบดูถูกว่าพนักงานที่ทำงานพ่อเป็นพวกบ้านนอก เวลาพ่อจะไปไหนกับเพื่อนที่ทำงานแม่จะไม่พอใจเอามากๆ ผมก็ไม่เคยเห็นว่าเพื่อนพ่อมาทำไรไม่ดีกับแม่นะครับ มีเหตุการณ์ช่วงสงกรานต์ พ่อผมจะไปเที่ยวฮ่องกงกับเพื่อนที่ทำงานแล้วไม่ได้บอกแม่ เพราะรู้ว่าถ้าบอกแม่ก็ต่องว่า แต่แม่ก็ไปรู้จากคนอื่น แม่เลยมาด่าพ่ออย่างเสียๆหายๆกลางวงญาติๆวันสงกรานต์นั่นเลย พ่อผมถึงกับหน้าเสียเงียบอย่างเดียว ท่ามกลางบรรดาญาติๆที่เงียบตามกันและอึ้งกับการกระทำของแม่
เรื่องที่สองเกี่ยวกับญาติทางพ่อครับ แม่จะดูถูกญาติทางพ่อมากๆ หาว่าเค้าทำตัวเว่อ อวดรวย ครั้งนึงพ่อเอารถไปรับย่าจากโรงบาลกลับบ้าน แม่ก็พูดว่า"ทำยังกะเป็นรถแท๊กซี่" เป็นเหตุการณ์ที่พ่อจำฝังใจมาเล่าให้ผมฟังครับ ซึ่งผมก็คิดว่าแม่พูดไม่ถูกจริงๆ
แม่หาเรื่องพ่อได้ตลอดครับ อยู่ดีๆก็ตั้งแง่ขึ้นมาว่าพ่อได้เสมอ จนตอนนี้พ่อผมเครียดมาก บ่นแต่ว่าอยากตายๆ มีอะไรก็มาระบายกับผม ผมก็ช่วยได้แค่บอกว่าให้อดทนอยู่เงียบๆ แม่เค้ามีความสุขที่ทำแบบนี้ก้ปล่อยเค้า ให้เค้าอยู่กับความคิดที่คอยบั่นทอนตัวเค้าเองเถอะ
ผมอยู่บ้านเหมือนคนกลาง ซึ่งตอนนี้ห่วงพ่อมากๆครับเพราะพ่อต้องเจอคำพูดที่ทำร้ายจิตใจจากแม่อยู่บ่อยๆ เพราะกลัวพ่อจะทำไรบ้าๆ