เค้าสับสน เวิ้นเว้อ คิดถึงย้วย แอบมาส่องห้องแมวทุกวัน....ดูหนู ๆ หาบ้าน แต่ใจก็ยังไม่กล้า

เพื่อนบอกว่า เดี๋ยวถ้าจะได้เลี้ยงก็มาเอง เหมือนย้วย ที่พรหมลิขิตให้เรามาเจอกันเอง

เฮ้อ...ยอมรับว่าเหงาจริงๆ ตอนนอนยังเผลอเอาขาหลบตรงที่ย้วยชอบนอนประจำๆ (ย้วยชอบนอนปลายเตียง)
เหมือนขาดอะไรในชีวิตไปอย่างนึงเลยทีเดียว