ผมกำลังจะตกงาน

กระทู้สนทนา
ผมกำลังจะตกงาน

โดยม่มีใครช่วยได้ เพราะมันเป็นความขำรดของเครื่องมือหากินของผมเอง
ที่ไม่มีอะไหล่เปบี่ยนเสียด้วย

ผมเป็นคนเขียนหนังสือเครื่องมือก็มีครบยังให้ได้ แม้สังขารจะชำรุดก็ยังพยายามอดทนทำอไปได้

ตาไม่ค่อยดีเห็นไม่ชัด พิมพ์ข้อความบรรทัดเดียวก๋ผิดสามสี่แห่ง
ด็ต้องอดทนกลับมาอ่านและแก้ไขใหม่สองสามครั้ง

มือที่จะเคาะแป้นพิมพ์อบู่ในบังคับบัญชาขอลสมองหรือเปล่าไม่ทราบ
ต้งในจะเขียนอย่างนี้แจ่พิมพไปเป็นอีกอย่าง คล้ายที่เด็กเขาเขียนว่า จุงเบย น่ะครับ
ต้องพิมพ์แก้ย้อนไปย่อมาน่าเบื่อ

ตัวสมองเองขี้เกยจคิด ขี้เกียจจดจำหรือหาข้อมูลมาเชียน ไม่ไม่ค่อยได้อกจากบ้าน
เสียดายค่าแท็กซี่เพราะขึ้นรถเมล์หรือเดินไม่ไหว แข้งขาอ่อนแรง

อย๋บ้านเดินข้ามธรณีประตุพลาดนิดเดียมล้มหงายท้องเลย

เอาไม่เย่คิดไม่เขียนก็ได้ ค้นหาเรื่องดี ๆ ของนักเขยนมีชื่เสมัยเก่าในหนังสือเกา มาสแกน
เครื่อวก็ข้อข้องเสียอีก

เยื่อกร้สแกนเรื่องสั้น ของ ท่ายปัญญา ฤกษ์อุไรทั้งหมด ๗ หน้า สแกนไปได้ ๓ หน้าเครื่องเกเรเส้ยแล้ว
เลยหมดความอดทน เรื่องน่ามนใจเสียด้วย "ถึงไม่เชื่อก็ตเองเชื่อ"

พรุ่งนี้จะพยายามใหม่ครับ.

สุดท้ายก็คือคส่ทขี้ลืม ว่าจะลงวีน เวลา ที่วาง เพื่เป็นประวัติ ก็ลิมมาคลอดเวลา ๓-๔ เดือน

คราวนี้วางเมื่อ วันที่ ๑ พ.ค.฿๕ เวลา ๐๗.๔๒
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่