หนังแกรนด์มาสเตอร์ของหว่องกาไวเนี่ย ทำไมถ่ายทำตั้งนาน ดูจบแล้วทั้งเรื่องไม่เห็นมีไรเลย

อาจจะสปอยก็ได้  แต่เราไม่แคร์หรอก  ใคร ๆ ก็ชมว่าเราเป็นคนเลวอยู่แล้ว


ยิปมันอยู่ต่อไปอย่างเหงา ๆ    นางเอกยอมตายเพราะทนความเหงาที่เหลืออยู่ไม่ได้   ไอ้มีดโกนก้าวต่อไปบนเส้นทางสายใหม่อย่างเป็นสุข

แค่นี้แหละ  ถ่ายทำเกือบ 10 ปีได้มั้ง  เพื่อจะเล่าเรื่องแค่เนี้ย!  

ยิ่งช่วงท้าย ๆ เรื่อง  พ่อเล่นภาพนิ่งประกอบคำบรรยาย  ตอนใกล้จบน่าจะให้คนดูตื่นเต้นหน่อย   พ่อไม่สงสารคนดูในโรงเลย เขาได้แต่เดินส่ายหัวกลับบ้าน

เราก็เคยดูหนังหว่องกาไวมาบ้าง  ก็รู้ว่าเป็นสไตล์

เราแค่คาใจว่า  ทำไมมันถึงถ่ายทำ เตรียมงานนานนัก  ทั้งที่หนังมันก็ไม่ได้มีอะไรมากมาย

ฉากบู๊ก็ไม่ชัดเจนเท่าไหร่   ทั้งที่พยายามเล่าเรื่องของมวย สิ่งอี้  ปากัว หย่งชุน  ฝ่ามือมังกร 8 ทิศ  ซึ่งมีจริง  แต่พอคิวบู๊กลับมาทำเป็นหนังกำลังภายใน  หนังของดอนนี่ เยน  ดูเป็นวิชาบู๊ที่เอามาจากของจริง ๆ มากกว่า

ตลกพ่อนางเอก   คนบ้าอะไร พูดจาเป็นปรัชญา ปริศนาธรรมได้ทุกคำ  ลูกศิษย์รำคาญเลยฆ่าทิ้ง  

สรุปคือ  น่าผิดหวัง   คิวบู๊จืดชืด   เนื้อหาน้อย   มีแต่ภาพนิ่งประกอบคำบรรยาย   พยายามจะทำให้คนดูหลับเสียมากกว่า

รู้สึกว่า ถ่ายทำนานขนาดนี้  ยังเล่าเรื่องได้ไม่หมดหรือเปล่า  ช่วงท้าย ๆ มันทำต่อไม่ไหวแล้ว  เลยเล่นภาพนิ่งประกิบคำบรรยาย จะได้จบ ๆ ไป