ไม่ห่วงได้ไงครับ
ทางกฎหมายอาจเอาผิดคุณอภิสิทธิ์ยาก เพราะอะไรก็คงรู้ ๆ กันอยู่
แต่ทางสังคมนี่ มันเหมือนคุณอภิสิทธิ์ขุดหลุมฝังตัวเองอยู่ทุกวัน
หากวันนี้ องคาพยพที่มีหน้าที่ดำรงรักษาึความเป็นธรรมของบ้านเมือง
ทำงานอย่างตรงไปตรงมา ไม่ทำงานแบบขี้ข้าล่ะก็
ผมว่าคุณอภิสิทธิ์นี่ หมดสภาพความเป็นคนทันทีครับ
อย่างกองทัพบก เดินเรื่องถอดยศให้เสร็จสิ้น
กกต. ดำเนินการเรื่องคุณสมบัติความเป็น ส.ส.
แค่สองเรื่องนี้ ก็หมดสภาพความเป็นคนครับ
ไม่นับเรื่องอื่น ๆ ที่แบบแตะไหนก็เฟะนั่น
คุณอภิสิทธิ์สั่งใช้กระสุนจริงกลางเมืองหลวง
ไม่ได้ให้ใช้กับมวลชนนับหมื่นนับแสน ให้ใช้กับชายชุดดำ ใช้กับผู้ก่อการร้าย
คนบริสุทธิ์เกือบร้อยคนที่โดนกระสุนตาย ก็แค่โชคร้าย
แต่ทำไมคนเสื้อแดงถึงด่าคุณอภิสิทธิ์นักหนาก็ไม่รู้สิ
ผมห่วงคุณอภิสิทธิ์เพราะผมคิดถึงเรื่องบุญเรื่องกรรมครับ
ว่ากันว่า คนบางคนนั้น ชาติปางก่อนทำบุญไว้เยอะ
ชาตินี้เลยเสวยสุข มีชีวิตที่โรยไปด้วยกลีบกุหลาบ ใคร ๆ ก็อุ้มชู
ขนาดองค์กรอิสระที่แก่จะตายห่ากันแล้ว ยังทำตัวเป็นขี้ข้ารับใช้
ขนาด ส.ว.ลากตั้ง ที่อาศัยอำนาจเถื่อนเข้าสภาฯ ยังทำตัวเป็นขี้ข้า
ผิดเห็น ๆ ก็ยังบอกว่าไม่ผิด ผิดเห็น ๆ ยังดิ้นหาทางออกให้ยิ่งกว่าเจ้าตัวซะอีก
นี่เพราะชาติก่อนทำบุญไว้มากครับ ผลบุญเลยส่งมาถึงชาตินี้
ตำบอน uppee ยังไงก็ยังอยู่รอดปลอดภัยสบายดี
แต่ บุญก็เหมือนข้าวครับ
ทำนามากก็มีข้าวกินมากจนล้นจนเหลือ
กินบ้างเหลือบ้างทิ้งบ้างก็ยังเหลือ
แต่สุดท้ายข้าวก็ต้องหมด เพราะไม่ได้ทำนาอีก
บุญก็เหมือนกันครับ
ชาติก่อนทำบุญไว้เยอะ เหลือมาถึงชาตินี้
หากเอาแต่กินบุญเก่า สร้างบาปสร้างกรรมสารพัด
หลงระเริงว่าตัวเองมีดี (ดีแต่พูด) บุญเก่าก็ย่อมหมด
นี่แหละครับที่ผมห่วง
เพราะชาตินี้ก่อกรรม ใช้บุญเก่าหมด
ชาติหน้านี่
ไม่เกิดเป็นตะกวดเหรอครับ
ห่วงครับ
ก็เขียนไปตามเรื่องครับ ประสาคนหล่อใจงาม ห่วงใยเพื่อนมนุษย์
ฝ่ายเหลือขอ ไล่ตั้งแต่ตัวใหญ่สุด จนถึงตัวเล็กสุด
อาจเชิดหน้าได้ครับ เพราะกุมอำนาจอยู่
แต่เกียรติยศ ศักดิ์ศรี ความภาคภูมิใจมันไม่มีแล้วครับ
อย่างคุณอภิสิทธิ์นี่แหละครับ ได้เป็นถึงนายกรัฐมนตรี สูงสุดของอาชีพนักการเมือง
แต่หาเกียรติ ศักดิ์ศรี ความภาคภูมิใจไม่มีเลย
เมื่อย ขี้เกียจแล้ว ฟังเพลงดีกั่วคับ
เพลงนี้มอบให้นางเอกจำปูนของหล่อครับ ถึงเพลงจะเก่าก็อย่าถือ ใส่ใจในเนื้อเพลงดีกั่วนะนางเอก
คิด ๆ ไป ผมก็ห่วงคุณอภิสิทธิ์ครับ ทำไมสังคมไทย(โดยเฉพาะพวกเสื้อแดง)ถึงได้รังแกคุณอภิสิทธิ์นักหนา
ทางกฎหมายอาจเอาผิดคุณอภิสิทธิ์ยาก เพราะอะไรก็คงรู้ ๆ กันอยู่
แต่ทางสังคมนี่ มันเหมือนคุณอภิสิทธิ์ขุดหลุมฝังตัวเองอยู่ทุกวัน
หากวันนี้ องคาพยพที่มีหน้าที่ดำรงรักษาึความเป็นธรรมของบ้านเมือง
ทำงานอย่างตรงไปตรงมา ไม่ทำงานแบบขี้ข้าล่ะก็
ผมว่าคุณอภิสิทธิ์นี่ หมดสภาพความเป็นคนทันทีครับ
อย่างกองทัพบก เดินเรื่องถอดยศให้เสร็จสิ้น
กกต. ดำเนินการเรื่องคุณสมบัติความเป็น ส.ส.
แค่สองเรื่องนี้ ก็หมดสภาพความเป็นคนครับ
ไม่นับเรื่องอื่น ๆ ที่แบบแตะไหนก็เฟะนั่น
คุณอภิสิทธิ์สั่งใช้กระสุนจริงกลางเมืองหลวง
ไม่ได้ให้ใช้กับมวลชนนับหมื่นนับแสน ให้ใช้กับชายชุดดำ ใช้กับผู้ก่อการร้าย
คนบริสุทธิ์เกือบร้อยคนที่โดนกระสุนตาย ก็แค่โชคร้าย
แต่ทำไมคนเสื้อแดงถึงด่าคุณอภิสิทธิ์นักหนาก็ไม่รู้สิ
ผมห่วงคุณอภิสิทธิ์เพราะผมคิดถึงเรื่องบุญเรื่องกรรมครับ
ว่ากันว่า คนบางคนนั้น ชาติปางก่อนทำบุญไว้เยอะ
ชาตินี้เลยเสวยสุข มีชีวิตที่โรยไปด้วยกลีบกุหลาบ ใคร ๆ ก็อุ้มชู
ขนาดองค์กรอิสระที่แก่จะตายห่ากันแล้ว ยังทำตัวเป็นขี้ข้ารับใช้
ขนาด ส.ว.ลากตั้ง ที่อาศัยอำนาจเถื่อนเข้าสภาฯ ยังทำตัวเป็นขี้ข้า
ผิดเห็น ๆ ก็ยังบอกว่าไม่ผิด ผิดเห็น ๆ ยังดิ้นหาทางออกให้ยิ่งกว่าเจ้าตัวซะอีก
นี่เพราะชาติก่อนทำบุญไว้มากครับ ผลบุญเลยส่งมาถึงชาตินี้
ตำบอน uppee ยังไงก็ยังอยู่รอดปลอดภัยสบายดี
แต่ บุญก็เหมือนข้าวครับ
ทำนามากก็มีข้าวกินมากจนล้นจนเหลือ
กินบ้างเหลือบ้างทิ้งบ้างก็ยังเหลือ
แต่สุดท้ายข้าวก็ต้องหมด เพราะไม่ได้ทำนาอีก
บุญก็เหมือนกันครับ
ชาติก่อนทำบุญไว้เยอะ เหลือมาถึงชาตินี้
หากเอาแต่กินบุญเก่า สร้างบาปสร้างกรรมสารพัด
หลงระเริงว่าตัวเองมีดี (ดีแต่พูด) บุญเก่าก็ย่อมหมด
นี่แหละครับที่ผมห่วง
เพราะชาตินี้ก่อกรรม ใช้บุญเก่าหมด
ชาติหน้านี่
ไม่เกิดเป็นตะกวดเหรอครับ
ห่วงครับ
ก็เขียนไปตามเรื่องครับ ประสาคนหล่อใจงาม ห่วงใยเพื่อนมนุษย์
ฝ่ายเหลือขอ ไล่ตั้งแต่ตัวใหญ่สุด จนถึงตัวเล็กสุด
อาจเชิดหน้าได้ครับ เพราะกุมอำนาจอยู่
แต่เกียรติยศ ศักดิ์ศรี ความภาคภูมิใจมันไม่มีแล้วครับ
อย่างคุณอภิสิทธิ์นี่แหละครับ ได้เป็นถึงนายกรัฐมนตรี สูงสุดของอาชีพนักการเมือง
แต่หาเกียรติ ศักดิ์ศรี ความภาคภูมิใจไม่มีเลย
เมื่อย ขี้เกียจแล้ว ฟังเพลงดีกั่วคับ
เพลงนี้มอบให้นางเอกจำปูนของหล่อครับ ถึงเพลงจะเก่าก็อย่าถือ ใส่ใจในเนื้อเพลงดีกั่วนะนางเอก