พอดีต้องไปรับแฟน แล้วพาลูกไปทำวีช่านอร์เวด้วย ไทยด้วย ขึ้นเครื่องจากบ้านไปพักที่โรงแรมเอเชีย แถวเชียรังสิต นอนคืนแรก ขอบอกหลับไม่ลง อยู่ชั้นสิบแปด คิดไปโน้นไฟไหม้มีแต่ตายกับตาย คิดไกลมากก อิอิ ตอนเช้าไปรับแฟนที่สนามบิน นั่งแท็กชี จากสุวรรณฯ ไปทำพาสไทยก่อน ทั้งของแม่และของลูก นั่งจากสนามบิน ไปทำพาสที่กงศุล ไกลมากจ่ายค่าทางด่วนอีก ทำเสร็จ ต้องนั่งรถกลับไปที่ สุขมวิต 33 อีกโอ้ยยยอยากเป็นลม แท็กเหยียบที่เยี่ยวแทบราด เท้าเกร็งไปหมด เหยี่ยบเบรกช่วยเขา คิดในใจกูจะรอดไหมวันนี้ อยู่บนทางด่วน แต่ไม่ด่วนเหมื่อนชื่อ งะรถติดเง็ก มองเห็นไกล้ตาแต่ใช้เวลานานมากกว่าจะถึง นับถือคนที่ใช้ชีวิตในกรุงเทพจริงฯ ช่างเป็นเมืองที่วุ่นวายจริงฯ เราไปอยู่สองวัน สองคืน ขอบอกว่า เราคิดว่าเราโชคดีที่เกิดเป็นคนบ้านนอก อยู่บ้านนอกเราขับรถสบายฯ แต่ในกรุงเทพแค่นั่งยังกลัวเลย
ขอระบายจากคนบ้านนอกถึงคนกรุงเทพ