สวัสดีค่ะ
ลูกแมว สามสี หางยาว เพศเมีย อายุน่าจะประมาณ 2 เดือน นิสัยน่ารัก อารมณ์ดี กินเก่ง เข้ารักษาที่ รพ. สัตว์ศรีวรา ตั้งแต่วันที่ 31 มี.ค. 2556 เนื่องจากขาบวมเป็นหนองทั้งด้านในขาซ้ายและหน้าท้องเพราะไข้หัดทำลายภูมิคุ้มกัน อาการดีขึ้นเกือบจะเป็นปกติแล้ว
อัพเดทอาการล่าสุด วันที่ 22 เมษายน 56 – สามารถรับกลับบ้านไปดูแลได้แล้ว เพราะ เหลือเพียงแผลที่ขา ที่ยังต้องทำแผลอยู่ เนื่องจากหนองกินเนื้อเยื่อไปลึกมากจนเห็นเส้นเอ็นซึ่งมีสีค่อนข้างซีด และต้องคอยดูอาการไปอีกระยะ ถ้าสียังซีดอยู่ เมื่อโตขึ้น ขานี้อาจจะใช้งานไม่ได้ดีเหมือนแมวทั่วไป แต่โชคดีไม่พิการ แต่เนื่องจากเราไม่สามารถเอาสามสีเข้าบ้านได้ เลยจำเป็นต้องฝากเลี้ยงไว้ที่ รพ. สัตว์ศรีวราอยู่จนกว่าจะหาบ้านได้ ซึ่งภายในอาทิตย์นี้ จะได้รับการตรวจเชื้อไข้หัดเป็นครั้งที่ 3 เพื่อยืนยันว่าหายจากเชื้อไข้หัดแล้ว และจะย้ายไปอยู่ห้องฝากเลี้ยงธรรมดา จนกว่าเแผลที่ขาซึ่งเนื้อเยื่อเสียหายจากหนองไปมากจะหายเป็นปกติ หลังจากนั้นจะได้รับการฉีดวัคซีนป้องกันโรคต่อ คาดว่าน่าจะหายดีเป็นปกติไม่เกินสิ้นเดือนหน้า
แมวอายุไม่ถึง 3 เดือนต้องมาถูกทิ้งให้ทนทรมานจากอาการเจ็บป่วยของโรคร้ายมาไม่รู้กี่วันก่อนที่เราจะไปเจอ แต่เค้าก็เข้มแข็งต่อสู้จนผ่านมาได้ เราหวังอย่างจริงใจว่าหลังจากนี้มันจะได้เจอเจ้าของที่ดี พร้อมที่จะดูแลเลี้ยงดูสามสีไม่ว่ายามแข็งแรงหรือเจ็บป่วย ให้เค้าได้มีบ้านที่อบอุ่นและปลอดภัย
คุณสมบัติของผู้อุปการะ – คนใจดีมีเมตตา เข้าใจแมว สามารถเลี้ยงระบบปิดและมีความพร้อมที่จะให้ความรัก ดูแลเอาใจใส่อย่างถาวร (เยอะไปมั้ย) ท่านใดสนใจอุปการะ สอบถามหรือติดต่อได้ที่ 089-0355332
เหตุผลที่มาหา บ้าน / ไม่สามารถรับเลี้ยงไว้เองได้ – บอกตามตรงคือ เรามีปัญหาเรื่อง“ความเข้าใจไม่ตรงกัน” กับบุพการี แม่เราไม่อนุญาตให้เอาแมวเข้าบ้านเพิ่ม ซึ่งที่บ้านก็เลี้ยงอยู่แล้ว 5 ตัว แถม 1 ในนั้นเป็นโรคไต + ผีในรากฟันซึ่งต้องคอยป้อนยาและให้น้ำเกลือทุกวัน
ด้านล่างเป็น
รายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับที่มา อาการตอนเจอสามสี และ การรักษาจนรอดชีวิต ค่อนข้างยาว แต่ถ้าท่านใดอยากจะอ่านเพื่อประกอบการพิจารณาในการรับเลี้ยง ก็เชิญอ่านค่ะ
ลูกแมว สามสี อายุน่าจะประมาณ 2 เดือน ถูกพบทิ้งไว้อยู่บริเวณแผงขายอาหารย่านเยาวราช สภาพตอนที่พบเมื่อคืนวันที่ 31 มีนาคม 2556 ค่อนข้างหนัก หน้าตาและตัวเลอะเทอะจากน้ำมันผสมถ่าน หูมีไรจนดำไปหมด ขาบวมมาก พยายามจะลุกขึ้นเดินมากินอาหารที่เราลองเอาไป ได้แต่ใช้ 2 ขาหน้ายันตัวขึ้นมามองหน้าเราแล้วร้องเหมือนจะบอกอะไรซักอย่าง เลยแอบเอากลับมาดูที่บ้านชัดๆ พบว่าขาซ้ายที่บวมตั้งแต่ต้นขา รวมถึงหน้าท้องเปียกไปด้วยน้ำเหลือง หนอง และฉี่ ที่คาดว่าลุกขึ้นนั่งฉี่ไม่ได้มาเป็นเวลากี่วันแล้วไม่รู้ บริเวณหน้าท้องที่เปียก ก็เป็นก้อนไตใต้หน้าท้องหลายก้อน และมีแผลที่ไหล่ เลือดแห้งกรังแล้ว ที่ปากล่างข้างขวาเป็นแผลมีเลือดไหลนิดหน่อย ส่วนปากล่างด้านซ้ายมีแผลหนองเป็นรู ลองทดสอบเช็ดตัว จับขาช่วงล่าง ก็ยังมีความรู้สึกอยู่ และลูกแมวก็ยังร้องได้ เลยใช้ไซริงค์ป้อนอาหารเหลว ซึ่งก็กิน เลยตัดสินใจพาไปหาหมอคืนนั้น ปรากฏว่า ขาที่บวมทั้งขานั้น เป็นหนองหมดเลย หมอเห็นสภาพและสงสัยว่าเป็นไข้หัด เลยขอตรวจ ซึ่งผลออกมาเป็นตามคาด หมอก็ถามว่า จะแอดมิดมั้ย แต่ก็ชี้แจงให้ฟังว่า โอกาสที่แมวจะรอดชีวิตจากโรคนี้ มีน้อยมาก ไม่ถึง 20 เปอร์เซนต์ เพราะอาการออกค่อนข้างเยอะแล้ว อาจจะให้การรักษาไม่ทันการ ซึ่งค่าใช้จ่ายในการรักษาก็ค่อนข้างแพง รวมถึงค่ายา interferon ที่ควรจะให้ด้วย หมอก็ให้เราไต่ตรองดูว่าเราจะให้เค้ารักษาถึงขั้นไหน เราก็คิดว่าไหนๆ ก็ตัดสินใจช่วยเค้าแล้ว ก็จะให้โอกาสเค้าเต็มที่ เราไม่กล้าเอามันกลับไปไว้ที่เดิม ถึงแม้จะกังวลกับค่าใช้จ่ายที่จะเกิดขึ้น ซึ่งไม่รู้ว่าต้องใช้เวลารักษานานแค่ไหน และจะหาบ้านได้เมื่อไหร่ ตอนนั้นขอแค่รอดก็พอ เพราะถือว่าความตั้งใจและเงินค่ารักษาเราก็ไม่สูญเปล่า ได้ช่วยชีวิตน้อยๆ ให้มีโอกาสได้มีชีวิตที่ดีได้
หลังจากนั้น เราก็คอยโทรเช็คอาการ ซึ่ง 2-3 วันแรก หมอก็บอกยังโทรมอยู่ และประมาณวันที่ 5 รพ. ก็โทรมาแจ้งว่า กินเองได้แล้ว ไม่ต้องป้อน ขับถ่ายก็ไม่มีปัญหา แผลที่ท้องและขาก็เป็นสีสด ซึ่งเป็นลักษณะแผลที่ดี ไม่ติดเชื้อ ส่วนแผลที่ไหล่กับที่โคนหางที่เพิ่งเจอก็เริ่มแห้ง ซึ่งจากข้อมูลที่หมอบอก ก็ทำให้เราดีใจมากที่ได้รู้ว่า มันพ้นจากช่วงวิกฤต และ มีสัญญาณที่ค่อนข้างแน่นอนว่า “มันรอดแล้ว” แต่ไม่ได้ไปเยี่ยมดูเค้าด้วยตัวเองเลย จนกระทั่ง วันที่ 8 เม.ย. เราเข้าไปเคลียร์ค่าใช้จ่าย แล้วแวะขึ้นไปดู ตกใจ ยังกะคนละตัว สะอาด ดูร่าเริง มีความสุข ก็ถือโอกาสถ่ายรูปมันมาหาบ้าน เพราะตอนที่เจอเค้าตอนโทรมๆ เราไม่ได้ถ่ายรูปเอาไว้เลย
เราได้หวังว่า จะสามารถหาบ้านให้สามสีได้ในเร็ววัน ขอขอบคุณเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ล่วงหน้าค่ะ
"หาบ้านให้ลูกแมวสามสีที่รอดชีวิตจากไข้หัด"
ลูกแมว สามสี หางยาว เพศเมีย อายุน่าจะประมาณ 2 เดือน นิสัยน่ารัก อารมณ์ดี กินเก่ง เข้ารักษาที่ รพ. สัตว์ศรีวรา ตั้งแต่วันที่ 31 มี.ค. 2556 เนื่องจากขาบวมเป็นหนองทั้งด้านในขาซ้ายและหน้าท้องเพราะไข้หัดทำลายภูมิคุ้มกัน อาการดีขึ้นเกือบจะเป็นปกติแล้ว
อัพเดทอาการล่าสุด วันที่ 22 เมษายน 56 – สามารถรับกลับบ้านไปดูแลได้แล้ว เพราะ เหลือเพียงแผลที่ขา ที่ยังต้องทำแผลอยู่ เนื่องจากหนองกินเนื้อเยื่อไปลึกมากจนเห็นเส้นเอ็นซึ่งมีสีค่อนข้างซีด และต้องคอยดูอาการไปอีกระยะ ถ้าสียังซีดอยู่ เมื่อโตขึ้น ขานี้อาจจะใช้งานไม่ได้ดีเหมือนแมวทั่วไป แต่โชคดีไม่พิการ แต่เนื่องจากเราไม่สามารถเอาสามสีเข้าบ้านได้ เลยจำเป็นต้องฝากเลี้ยงไว้ที่ รพ. สัตว์ศรีวราอยู่จนกว่าจะหาบ้านได้ ซึ่งภายในอาทิตย์นี้ จะได้รับการตรวจเชื้อไข้หัดเป็นครั้งที่ 3 เพื่อยืนยันว่าหายจากเชื้อไข้หัดแล้ว และจะย้ายไปอยู่ห้องฝากเลี้ยงธรรมดา จนกว่าเแผลที่ขาซึ่งเนื้อเยื่อเสียหายจากหนองไปมากจะหายเป็นปกติ หลังจากนั้นจะได้รับการฉีดวัคซีนป้องกันโรคต่อ คาดว่าน่าจะหายดีเป็นปกติไม่เกินสิ้นเดือนหน้า
แมวอายุไม่ถึง 3 เดือนต้องมาถูกทิ้งให้ทนทรมานจากอาการเจ็บป่วยของโรคร้ายมาไม่รู้กี่วันก่อนที่เราจะไปเจอ แต่เค้าก็เข้มแข็งต่อสู้จนผ่านมาได้ เราหวังอย่างจริงใจว่าหลังจากนี้มันจะได้เจอเจ้าของที่ดี พร้อมที่จะดูแลเลี้ยงดูสามสีไม่ว่ายามแข็งแรงหรือเจ็บป่วย ให้เค้าได้มีบ้านที่อบอุ่นและปลอดภัย
คุณสมบัติของผู้อุปการะ – คนใจดีมีเมตตา เข้าใจแมว สามารถเลี้ยงระบบปิดและมีความพร้อมที่จะให้ความรัก ดูแลเอาใจใส่อย่างถาวร (เยอะไปมั้ย) ท่านใดสนใจอุปการะ สอบถามหรือติดต่อได้ที่ 089-0355332
เหตุผลที่มาหา บ้าน / ไม่สามารถรับเลี้ยงไว้เองได้ – บอกตามตรงคือ เรามีปัญหาเรื่อง“ความเข้าใจไม่ตรงกัน” กับบุพการี แม่เราไม่อนุญาตให้เอาแมวเข้าบ้านเพิ่ม ซึ่งที่บ้านก็เลี้ยงอยู่แล้ว 5 ตัว แถม 1 ในนั้นเป็นโรคไต + ผีในรากฟันซึ่งต้องคอยป้อนยาและให้น้ำเกลือทุกวัน
ด้านล่างเป็นรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับที่มา อาการตอนเจอสามสี และ การรักษาจนรอดชีวิต ค่อนข้างยาว แต่ถ้าท่านใดอยากจะอ่านเพื่อประกอบการพิจารณาในการรับเลี้ยง ก็เชิญอ่านค่ะ
ลูกแมว สามสี อายุน่าจะประมาณ 2 เดือน ถูกพบทิ้งไว้อยู่บริเวณแผงขายอาหารย่านเยาวราช สภาพตอนที่พบเมื่อคืนวันที่ 31 มีนาคม 2556 ค่อนข้างหนัก หน้าตาและตัวเลอะเทอะจากน้ำมันผสมถ่าน หูมีไรจนดำไปหมด ขาบวมมาก พยายามจะลุกขึ้นเดินมากินอาหารที่เราลองเอาไป ได้แต่ใช้ 2 ขาหน้ายันตัวขึ้นมามองหน้าเราแล้วร้องเหมือนจะบอกอะไรซักอย่าง เลยแอบเอากลับมาดูที่บ้านชัดๆ พบว่าขาซ้ายที่บวมตั้งแต่ต้นขา รวมถึงหน้าท้องเปียกไปด้วยน้ำเหลือง หนอง และฉี่ ที่คาดว่าลุกขึ้นนั่งฉี่ไม่ได้มาเป็นเวลากี่วันแล้วไม่รู้ บริเวณหน้าท้องที่เปียก ก็เป็นก้อนไตใต้หน้าท้องหลายก้อน และมีแผลที่ไหล่ เลือดแห้งกรังแล้ว ที่ปากล่างข้างขวาเป็นแผลมีเลือดไหลนิดหน่อย ส่วนปากล่างด้านซ้ายมีแผลหนองเป็นรู ลองทดสอบเช็ดตัว จับขาช่วงล่าง ก็ยังมีความรู้สึกอยู่ และลูกแมวก็ยังร้องได้ เลยใช้ไซริงค์ป้อนอาหารเหลว ซึ่งก็กิน เลยตัดสินใจพาไปหาหมอคืนนั้น ปรากฏว่า ขาที่บวมทั้งขานั้น เป็นหนองหมดเลย หมอเห็นสภาพและสงสัยว่าเป็นไข้หัด เลยขอตรวจ ซึ่งผลออกมาเป็นตามคาด หมอก็ถามว่า จะแอดมิดมั้ย แต่ก็ชี้แจงให้ฟังว่า โอกาสที่แมวจะรอดชีวิตจากโรคนี้ มีน้อยมาก ไม่ถึง 20 เปอร์เซนต์ เพราะอาการออกค่อนข้างเยอะแล้ว อาจจะให้การรักษาไม่ทันการ ซึ่งค่าใช้จ่ายในการรักษาก็ค่อนข้างแพง รวมถึงค่ายา interferon ที่ควรจะให้ด้วย หมอก็ให้เราไต่ตรองดูว่าเราจะให้เค้ารักษาถึงขั้นไหน เราก็คิดว่าไหนๆ ก็ตัดสินใจช่วยเค้าแล้ว ก็จะให้โอกาสเค้าเต็มที่ เราไม่กล้าเอามันกลับไปไว้ที่เดิม ถึงแม้จะกังวลกับค่าใช้จ่ายที่จะเกิดขึ้น ซึ่งไม่รู้ว่าต้องใช้เวลารักษานานแค่ไหน และจะหาบ้านได้เมื่อไหร่ ตอนนั้นขอแค่รอดก็พอ เพราะถือว่าความตั้งใจและเงินค่ารักษาเราก็ไม่สูญเปล่า ได้ช่วยชีวิตน้อยๆ ให้มีโอกาสได้มีชีวิตที่ดีได้
หลังจากนั้น เราก็คอยโทรเช็คอาการ ซึ่ง 2-3 วันแรก หมอก็บอกยังโทรมอยู่ และประมาณวันที่ 5 รพ. ก็โทรมาแจ้งว่า กินเองได้แล้ว ไม่ต้องป้อน ขับถ่ายก็ไม่มีปัญหา แผลที่ท้องและขาก็เป็นสีสด ซึ่งเป็นลักษณะแผลที่ดี ไม่ติดเชื้อ ส่วนแผลที่ไหล่กับที่โคนหางที่เพิ่งเจอก็เริ่มแห้ง ซึ่งจากข้อมูลที่หมอบอก ก็ทำให้เราดีใจมากที่ได้รู้ว่า มันพ้นจากช่วงวิกฤต และ มีสัญญาณที่ค่อนข้างแน่นอนว่า “มันรอดแล้ว” แต่ไม่ได้ไปเยี่ยมดูเค้าด้วยตัวเองเลย จนกระทั่ง วันที่ 8 เม.ย. เราเข้าไปเคลียร์ค่าใช้จ่าย แล้วแวะขึ้นไปดู ตกใจ ยังกะคนละตัว สะอาด ดูร่าเริง มีความสุข ก็ถือโอกาสถ่ายรูปมันมาหาบ้าน เพราะตอนที่เจอเค้าตอนโทรมๆ เราไม่ได้ถ่ายรูปเอาไว้เลย
เราได้หวังว่า จะสามารถหาบ้านให้สามสีได้ในเร็ววัน ขอขอบคุณเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ล่วงหน้าค่ะ