คือผม มีแฟนอยู่คนหนึ่งคับ คับกันได้เกือบ2ปีแล้ววันที่ 13 เดือนหน้าก็ครบ2ปีแล้วคับ
ตอนที่คบกันมาเราก็รักกันดีมีเรื่องทะเลาะกันบ่างแต่ตอนทะเลาะกันมีปากเสียงกันดังมากบางครั้งมีการอาละวาดปาข้าวของ พอทะเลาะกันเสร็จไม่ว่าผมจะถูกหรือผิดผมก็ไปง้อเธอทุกที นี้ผมว่ามันเรื่องธรรมดาใช้ไหมครับ
แต่เมื่อสงกรานที่ผ่านมาพอดีปิดเทอมซัมเมอร์ครับเธอทำงานเรามีเวลาให้แค่ตอนเลิกงาน เอออีกผมก็มีฝึกงานด้วยด้วยครับ พอทะเลาะกันผมเลยได้ง้ออีกวันหนึ่ง แล้วมีเรื่องที่ทะเลาะกันหนักครั้งหนึ่งเลยล่ะแล้วผมโมโหมาก ผมดันไปชี้หน้าด่าเธอแล้วผม ปล่อยให้เธอไปอยู่คนเดียวคืน หนึ่งพออีกวันต่อมาเธอบอกเลิกผมแล้วพอผมพยามยามไปง้อขอคืนดีกับเธอเธอก็บอก"พอแล้วไม่เอาอย่ามายุ่งกับเค้าอีกพอแล้วเค้าอายที่ตอนทะเลาะกันเสียงดังอายคนรอบขางเขาทำใจมาคืนหนึ่งแล้วเราไม่ควรเจอกันอีกแล้วพอเหอะอย่างมายุ่งกับเค้าตัวเองไปหาคนใหม่เหอะเรามันต่างกันเกินไปเข้ากันไม่ได้" แล้วผมก็กลับมาห้องแล้วผมก็พยามง้อเธอผมร้องไห้ต่อหน้าเธอแต่เธอก็ใจแข็งมากหรือยังไงก็ไม่รู้แต่ทำเป็นไม่สนใจผมซักอย่างเลยแต่ผมโทรเธอไปง้อเธอรับสายผมโทนศัพผมนะแต่พูดเหมือนไม่ใยดีแล้วผมว่า"วันที่เค้าเจ็บแทบขาดใจ เค้าไม่มีใครซักคนไปนั้งร้องอยู่คนเดียวตัวเองไม่รู้อยู่ตรงไหน" คับผมรู้ตัวว่าผมผิดมากแต่ผมไม่สามารของ้อขอคืนดีได้เลยหรอครับ
คำถามครับ
เธอหมดใจรักอย่างนั้นเลยหรอครับ
ผมไม่สามารถทำไรได้เลยหรอกครับ
ผมง้อมากเกินไปกลายเป็นที่ไปกวนเธอจนกลายเป็นความรำคานเลยหรอครับ
ผู้หญิงแคร์คนรอบขางมากเลยหรอกการที่ทะเลาะเสียงดังอะครับ
ปล. ผมพิมตัวหนังสือตกหลนๆคำถ้าอ่านแล้วไม่เข้าใจต้องขอโทดด้วยครับ
คือ ว่าผมส่งใสไรอย่างหนึ่งเกียวกับความรักคับ
ตอนที่คบกันมาเราก็รักกันดีมีเรื่องทะเลาะกันบ่างแต่ตอนทะเลาะกันมีปากเสียงกันดังมากบางครั้งมีการอาละวาดปาข้าวของ พอทะเลาะกันเสร็จไม่ว่าผมจะถูกหรือผิดผมก็ไปง้อเธอทุกที นี้ผมว่ามันเรื่องธรรมดาใช้ไหมครับ
แต่เมื่อสงกรานที่ผ่านมาพอดีปิดเทอมซัมเมอร์ครับเธอทำงานเรามีเวลาให้แค่ตอนเลิกงาน เอออีกผมก็มีฝึกงานด้วยด้วยครับ พอทะเลาะกันผมเลยได้ง้ออีกวันหนึ่ง แล้วมีเรื่องที่ทะเลาะกันหนักครั้งหนึ่งเลยล่ะแล้วผมโมโหมาก ผมดันไปชี้หน้าด่าเธอแล้วผม ปล่อยให้เธอไปอยู่คนเดียวคืน หนึ่งพออีกวันต่อมาเธอบอกเลิกผมแล้วพอผมพยามยามไปง้อขอคืนดีกับเธอเธอก็บอก"พอแล้วไม่เอาอย่ามายุ่งกับเค้าอีกพอแล้วเค้าอายที่ตอนทะเลาะกันเสียงดังอายคนรอบขางเขาทำใจมาคืนหนึ่งแล้วเราไม่ควรเจอกันอีกแล้วพอเหอะอย่างมายุ่งกับเค้าตัวเองไปหาคนใหม่เหอะเรามันต่างกันเกินไปเข้ากันไม่ได้" แล้วผมก็กลับมาห้องแล้วผมก็พยามง้อเธอผมร้องไห้ต่อหน้าเธอแต่เธอก็ใจแข็งมากหรือยังไงก็ไม่รู้แต่ทำเป็นไม่สนใจผมซักอย่างเลยแต่ผมโทรเธอไปง้อเธอรับสายผมโทนศัพผมนะแต่พูดเหมือนไม่ใยดีแล้วผมว่า"วันที่เค้าเจ็บแทบขาดใจ เค้าไม่มีใครซักคนไปนั้งร้องอยู่คนเดียวตัวเองไม่รู้อยู่ตรงไหน" คับผมรู้ตัวว่าผมผิดมากแต่ผมไม่สามารของ้อขอคืนดีได้เลยหรอครับ
คำถามครับ
เธอหมดใจรักอย่างนั้นเลยหรอครับ
ผมไม่สามารถทำไรได้เลยหรอกครับ
ผมง้อมากเกินไปกลายเป็นที่ไปกวนเธอจนกลายเป็นความรำคานเลยหรอครับ
ผู้หญิงแคร์คนรอบขางมากเลยหรอกการที่ทะเลาะเสียงดังอะครับ
ปล. ผมพิมตัวหนังสือตกหลนๆคำถ้าอ่านแล้วไม่เข้าใจต้องขอโทดด้วยครับ