จากกระทู้นี้ที่เราเคยตั้งไปเมื่อนานมาแล้วค่ะ
http://pantip.com/topic/30225444
ตอนนี้เราท้องได้ 20W แล้วค่ะ ก็รู้สึกโอเคมากขึ้น ไม่ได้โฟกัสมากเรื่องน้ำหนัก เรื่องสิว หรืออะไรทำนองนั้นมากแล้ว คือช่างมันแล้วประมาณนั้น แต่ตอนนี้เราเริ่มจิตตกอีกแล้วค่ะ เพราะตอนนี้คนรอบข้างเริ่มจะตื่นตัวกันมากขึ้นแล้วเรื่องที่เราท้อง เราเพิ่งกลับจากญี่ปุ่นค่ะ ตอนไปเที่ยวสามีเรากับแม่ก็ไปสอยเป้อุ้ม+เสื้อผ้าเด็กมา (ประมาณว่าเห่อ อยากซื้ออะไรก็ได้ให้ลูก-หลานประมาณนั้น) โดยที่เราเองรู้สึกว่ายังไม่ได้อยากจะซื้อเลย พอกลับมา เราเริ่มรู้สึกว่าเออ... นี่มันเรื่องจริงนะ เรามีลูก เค้ากำลังจะเกิดมานะ เราเริ่มรู้สึกจิตตกค่ะ เราเพิ่งอายุ 27 เรามานั่งคิดๆดูถึงเหตุผลว่าทำไมเราถึงจิตตก อาจจะเป็นเพราะเพื่อนเรายังไม่มีใครมีลูกเลย มีแต่งงานไปแล้วบ้าง โดยที่วัยนี้กำลังแพลนเรื่องไปเที่ยว ส่วนเราแพลนเรื่องลูก เพื่อนเราเปิดเวบดูกระเป๋าแบรนเนมใหม่ๆ ส่วนเราเปิดเวบดูคาร์ซีทดูรถเข็นเด็ก เรารู้สึกว่าเราจิตตกกับชีวิตที่จะเปลี่ยนไปค่ะ เรารู้สึกกลัวกับความรับผิดชอบที่กำลังจะเกิดขึ้น โดยที่ไม่มีโอกาสกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ เราคิดมากๆเลยใช่มั้ยคะ
อีกอย่างนึง เรากลัวลูกเราออกมาไม่ได้เป็นแบบที่เราคาดหวังไว้ เรารู้ค่ะว่าไม่ควรไปคาดหวังอะไรกับลูกมาก แต่มันก็อดไม่ได้ เราเชื่อว่าหลายๆคนคงมีแอบคิดบ้างว่าอยากให้ลูกออกมาสมบูรณ์ หน้าตาน่ารัก เรียนเก่ง บลา บลา เราก็คิดค่ะ แต่เราคิดมาก และวิตกมาก เพราะเราโตมาแบบ perfectionist มากๆ เราสังเกตุตัวเองว่าเราเป็นคนเป๊ะมาก ถ้ามีอะไรผิดจากความคาดหมาย เราจะรู้สึกเฟลค่ะ เรากลัวเลี้ยงลูกได้ไม่ดี กลัวไปทุกอย่าง
บางทีเราก็รู้สึกเห็นแก่ตัวจัง ทำไมเราถึงได้มีความคิดฟุ้งซ่านแบบนี้ เราเพิ่งมาเป็นช่วงนี้เองค่ะ เราไม่รู้ว่าเป็นเพราะฮอร์โมน หรือเป็นเพราะความคิดของเราก็ไม่รู้ เห้อออ
มีแม่ๆคนไหนเป็นบ้างมั้ยคะ ควรจะปรึกษาหมอรึเปล่าหรือเป็นเรื่องปกติคะ ขอบคุณค่ะ
รู้สึกจิตตกขณะที่ท้อง ทำยังดีคะ
ตอนนี้เราท้องได้ 20W แล้วค่ะ ก็รู้สึกโอเคมากขึ้น ไม่ได้โฟกัสมากเรื่องน้ำหนัก เรื่องสิว หรืออะไรทำนองนั้นมากแล้ว คือช่างมันแล้วประมาณนั้น แต่ตอนนี้เราเริ่มจิตตกอีกแล้วค่ะ เพราะตอนนี้คนรอบข้างเริ่มจะตื่นตัวกันมากขึ้นแล้วเรื่องที่เราท้อง เราเพิ่งกลับจากญี่ปุ่นค่ะ ตอนไปเที่ยวสามีเรากับแม่ก็ไปสอยเป้อุ้ม+เสื้อผ้าเด็กมา (ประมาณว่าเห่อ อยากซื้ออะไรก็ได้ให้ลูก-หลานประมาณนั้น) โดยที่เราเองรู้สึกว่ายังไม่ได้อยากจะซื้อเลย พอกลับมา เราเริ่มรู้สึกว่าเออ... นี่มันเรื่องจริงนะ เรามีลูก เค้ากำลังจะเกิดมานะ เราเริ่มรู้สึกจิตตกค่ะ เราเพิ่งอายุ 27 เรามานั่งคิดๆดูถึงเหตุผลว่าทำไมเราถึงจิตตก อาจจะเป็นเพราะเพื่อนเรายังไม่มีใครมีลูกเลย มีแต่งงานไปแล้วบ้าง โดยที่วัยนี้กำลังแพลนเรื่องไปเที่ยว ส่วนเราแพลนเรื่องลูก เพื่อนเราเปิดเวบดูกระเป๋าแบรนเนมใหม่ๆ ส่วนเราเปิดเวบดูคาร์ซีทดูรถเข็นเด็ก เรารู้สึกว่าเราจิตตกกับชีวิตที่จะเปลี่ยนไปค่ะ เรารู้สึกกลัวกับความรับผิดชอบที่กำลังจะเกิดขึ้น โดยที่ไม่มีโอกาสกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ เราคิดมากๆเลยใช่มั้ยคะ
อีกอย่างนึง เรากลัวลูกเราออกมาไม่ได้เป็นแบบที่เราคาดหวังไว้ เรารู้ค่ะว่าไม่ควรไปคาดหวังอะไรกับลูกมาก แต่มันก็อดไม่ได้ เราเชื่อว่าหลายๆคนคงมีแอบคิดบ้างว่าอยากให้ลูกออกมาสมบูรณ์ หน้าตาน่ารัก เรียนเก่ง บลา บลา เราก็คิดค่ะ แต่เราคิดมาก และวิตกมาก เพราะเราโตมาแบบ perfectionist มากๆ เราสังเกตุตัวเองว่าเราเป็นคนเป๊ะมาก ถ้ามีอะไรผิดจากความคาดหมาย เราจะรู้สึกเฟลค่ะ เรากลัวเลี้ยงลูกได้ไม่ดี กลัวไปทุกอย่าง
บางทีเราก็รู้สึกเห็นแก่ตัวจัง ทำไมเราถึงได้มีความคิดฟุ้งซ่านแบบนี้ เราเพิ่งมาเป็นช่วงนี้เองค่ะ เราไม่รู้ว่าเป็นเพราะฮอร์โมน หรือเป็นเพราะความคิดของเราก็ไม่รู้ เห้อออ
มีแม่ๆคนไหนเป็นบ้างมั้ยคะ ควรจะปรึกษาหมอรึเปล่าหรือเป็นเรื่องปกติคะ ขอบคุณค่ะ