หลายๆคนคงได้เห็นกระทู้ชื่นชมหนังเรื่องนี้ไปแล้วหลายกระทู้
ผมเอง ก็เป็นอีกคนที่ได้ชมภาพยนตร์เรื่องนี้ แล้วเกิดความรู้สึกมากมายเช่นกัน
มีผู้กำกับหนังไทยไม่กี่คน ที่จะสามารถทำหนังให้มีมิติ มีชีวิต สะท้อนความทรงจำ-ความเจ็บปวด ได้รู้เรื่องและกินใจ แม้จะไม่ถึงกับเพอร์เฟคต์ แต่ก็ครบถ้วนทั้งงานภาพ งานเสียง และงานกำกับการแสดง
กับหนังเรื่องนี้ มะเดี่ยวก็ยังคงมี "มนต์" ที่ว่านั้น
แต่สิ่งที่ผมรู้สึกติดใจมาโดยตลอด ทุกครั้งที่หนังของมะเดี่ยวเข้าฉาย คือ วิธีทำการตลาด (ซึ่งน่าจะเป็นของค่ายหนัง)
ทั้งตัวอย่างภาพยนตร์ โปสเตอร์ใบปิด รวมถึงคลิปโปรโมทต่างๆนั้น ไม่ได้ส่งเสริมให้คนเข้าใจ"หน้าหนัง"ที่แท้จริงเลย
เกรียนฟิคชั่น ก็เช่นกัน ที่คนโปรโมทเหมือนจะคิดไปเองว่า "คนคงอยากไปดูมากกว่า ถ้าทำให้คนคิดว่ามันเป็นหนังตลกวัยรุ่นสดใส" ทั้งที่ความจริงตัวหนังมันมีอะไรมากกว่านั้นมากกก และไม่ใช่หนังตลก
(เหมือนครั้งหนังเรื่อง HOME ความรักความสุขความทรงจำ ที่บทของคุณเพ็ญพักตร์มีพลังมาก แต่กลับไม่มีรูปเธอบนโปสเตอร์หนังชุดแรก)
ผลลัพธ์ที่ได้ คือ รอบฉายที่น้อยมาก และคงไม่ยืนโรงยาวนานแน่ๆ เพราะถ้าอยากดูหนังตลกฟีลกู๊ด คนเค้าไม่ดูเรื่องนี้หรอกครับ เค้าไปดูพี่มากพระโขนงสิแน่นอนกว่า
ทั้งปวงคืออยากจะบอกว่า เกรียนฟิคชั่น ไม่ใช่หนังตลาด และไม่น่าจะถูกจริตคนไทยในมวลมาก แต่มันเป็นหนังที่มีเสน่ห์ มีนัยยะ มีข้อคิดแทรกอยู่มากมาย และจะน่าเสียดายไม่น้อย ถ้าคนส่วนใหญ่จะไม่ไปดู เพราะเห็นเพียงหน้าหนังแล้วตัดสินไปได้เองว่า "มันคงไร้สาระ"
...
"เกรียนฟิคชั่น" หนังที่ไม่ได้เงินแน่ๆ แต่โคตร-มี-มนต์
ผมเอง ก็เป็นอีกคนที่ได้ชมภาพยนตร์เรื่องนี้ แล้วเกิดความรู้สึกมากมายเช่นกัน
มีผู้กำกับหนังไทยไม่กี่คน ที่จะสามารถทำหนังให้มีมิติ มีชีวิต สะท้อนความทรงจำ-ความเจ็บปวด ได้รู้เรื่องและกินใจ แม้จะไม่ถึงกับเพอร์เฟคต์ แต่ก็ครบถ้วนทั้งงานภาพ งานเสียง และงานกำกับการแสดง
กับหนังเรื่องนี้ มะเดี่ยวก็ยังคงมี "มนต์" ที่ว่านั้น
แต่สิ่งที่ผมรู้สึกติดใจมาโดยตลอด ทุกครั้งที่หนังของมะเดี่ยวเข้าฉาย คือ วิธีทำการตลาด (ซึ่งน่าจะเป็นของค่ายหนัง)
ทั้งตัวอย่างภาพยนตร์ โปสเตอร์ใบปิด รวมถึงคลิปโปรโมทต่างๆนั้น ไม่ได้ส่งเสริมให้คนเข้าใจ"หน้าหนัง"ที่แท้จริงเลย
เกรียนฟิคชั่น ก็เช่นกัน ที่คนโปรโมทเหมือนจะคิดไปเองว่า "คนคงอยากไปดูมากกว่า ถ้าทำให้คนคิดว่ามันเป็นหนังตลกวัยรุ่นสดใส" ทั้งที่ความจริงตัวหนังมันมีอะไรมากกว่านั้นมากกก และไม่ใช่หนังตลก
(เหมือนครั้งหนังเรื่อง HOME ความรักความสุขความทรงจำ ที่บทของคุณเพ็ญพักตร์มีพลังมาก แต่กลับไม่มีรูปเธอบนโปสเตอร์หนังชุดแรก)
ผลลัพธ์ที่ได้ คือ รอบฉายที่น้อยมาก และคงไม่ยืนโรงยาวนานแน่ๆ เพราะถ้าอยากดูหนังตลกฟีลกู๊ด คนเค้าไม่ดูเรื่องนี้หรอกครับ เค้าไปดูพี่มากพระโขนงสิแน่นอนกว่า
ทั้งปวงคืออยากจะบอกว่า เกรียนฟิคชั่น ไม่ใช่หนังตลาด และไม่น่าจะถูกจริตคนไทยในมวลมาก แต่มันเป็นหนังที่มีเสน่ห์ มีนัยยะ มีข้อคิดแทรกอยู่มากมาย และจะน่าเสียดายไม่น้อย ถ้าคนส่วนใหญ่จะไม่ไปดู เพราะเห็นเพียงหน้าหนังแล้วตัดสินไปได้เองว่า "มันคงไร้สาระ"
...