เมื่อวานได้มีโอกาสพาแม่ไปดูหนังครับเธอไม่ค่อยอยากดูหนังโรงเพราะระบบอะไรหลายๆ อย่างทั้งการซื้อตั๋วจองที่นั่ง
แต่หลังจากที่คนรอบข้างเธอได้ไปดูพี่มากมาแล้วมาเล่าให้เธอฟัง เธอเป็นคนเอ่ยปากเองว่าอยากดูพี่มาก พาไปดูหน่อย เราเห็นเป็นโอกาสดีด้วยจะได้พาเธอไปดูหนังตลกๆ อันที่จริงผมดูมาแล้วด้วย1รอบ (แต่รอบที่แล้วไม่ค่อยประทับใจเพราะมีผู้ใหญ่พาเด็ก5ขวบมาดูด้วยเด็ก
ก็ถามทั้งเรื่องยังงงว่าหนังเรท15+เด็กเข้ามาดูได้ด้วยเหรอ)
ตอนเช้าผมก็เข้าเวปทางเน็ตเช็คดูว่าโรงใกล้บ้านไหนมีรอบเย็นๆ บ้างเพราะต้องรอหวยออกก่อนแม่ถึงจะไปดูได้ ก็ได้รอบ 18.40 ของเมเจอร์เลยจองที่นั่งผ่านทางเน็ตไป
หลังจากที่โดนหวยแดกตามระเบียบ เธอก็ใช้เวลาทำใจสักพักแล้วก็มาตามลูกไปดูหนัง ก็ขับรถไปเมเจอร์รัชโยธิน ไปถึงก็ไปรับตั๋วแล้วก็ไปหาอะไรกิน พอกินเสร็จก็ได้เวลาดูหนังพอดี ก็ขึ้นไปที่โรง 13 สักพักหนังโฆษณาก็ดัง
สิ่งที่ได้ยินคือเสียงลำโพงด้านซ้ายของโรงแตก แตกแบบลำโพงงานวัดอ่ะครับ ได้ยินชัดเจนแน่นอน เสียงระเบิดในหนังดังที ลำโพงแตกพร่าเลย น่ารำคาญมากๆ ก็ได้แตกภาวนาว่าในเวลาหนังจริงอย่าให้ดังแตกเลยเถอะ
เข้าใจนะครับว่าการซ่อมแซมลำโพงแบบนี้อาจจะต้องใช้เวลาพอสมควร แต่มันสภาพใช้งานไม่ดีอ่ะ การมาดูหนังเราก็อยากจะได้อรรถรสครบสมบูรณ์ทั้งภาพและเสียง แต่นี้ลำโพงแต่ ไม่ซ่อมแล้วยังใช้งานต่ออีก ผมมองว่าไม่มีความรับผิดชอบ เอาแต่ได้ เห็นแก่ตัวครับ เข้าใจครับว่าพี่มากใครก็อยากดู หนังกำลังทำเงิน ถ้าปิดโรงไปซ่อม โรงหนังก็จะเสียรายได้ แต่แบบนี้ผมมองว่าเอาเปรียบไปหน่อย ที่ด่าเนี่ยก็ไม่ใช่จะมายุให้คนเกลียดเมเจอร์อะไรนะครับ แต่อยากให้เข้าใจความรู้สึกของคนดูด้วย เขาจ่ายเงินมาดูหนังไม่ได้มาดูฟรี แต่มาเจอร์อะไรแบบนี้ก็ไม่ไหวครับ เห็นแก่ตัวเกินไป
แล้วหนังพี่มากก็เริ่ม ตลอดเวลาที่หนังฉายผมหันไปมองแม่ตลอด สิ่งที่ผมเห็นคือแม่จ้องไปที่ภาพหนังในจอแล้วก็หัวเราะกับมุกของหนังอย่างเต็มเสียง ผมเห็นรอยยิ้มของแม่จากการดูหนังตลอดทั้งเรื่อง เป็นภาพที่ผมไม่ค่อยเห็นมากนัก หนังจบเธอบอกว่าหนังปัญญาอ่อน แต่ก็สนุกดี ถือเป็นการปลอบใจจากการโดนหวยแดกได้ 555
ผมเองได้ดูอีกรอบ ผมว่ามันก็ยังสนุกอยู่นะดูรู้เรื่องกว่ารอบแรกด้วยเพราะไม่มีเด็กนรกคอยถามนั้นนี่ มีสมาธิในการดูมากขึ้น แล้วผมก็ไม่แปลกใจ ถ้าพี่มากจะสร้างประวิตศาสตร์หนังไทย 500 ล้าน
เล่าให้ฟังขำๆ ครับ
เมเจอร์รัชโย โรง13 ลำโพงงานวัด+รอยยิ้มของแม่ กับพี่มาก...
แต่หลังจากที่คนรอบข้างเธอได้ไปดูพี่มากมาแล้วมาเล่าให้เธอฟัง เธอเป็นคนเอ่ยปากเองว่าอยากดูพี่มาก พาไปดูหน่อย เราเห็นเป็นโอกาสดีด้วยจะได้พาเธอไปดูหนังตลกๆ อันที่จริงผมดูมาแล้วด้วย1รอบ (แต่รอบที่แล้วไม่ค่อยประทับใจเพราะมีผู้ใหญ่พาเด็ก5ขวบมาดูด้วยเด็ก
ตอนเช้าผมก็เข้าเวปทางเน็ตเช็คดูว่าโรงใกล้บ้านไหนมีรอบเย็นๆ บ้างเพราะต้องรอหวยออกก่อนแม่ถึงจะไปดูได้ ก็ได้รอบ 18.40 ของเมเจอร์เลยจองที่นั่งผ่านทางเน็ตไป
หลังจากที่โดนหวยแดกตามระเบียบ เธอก็ใช้เวลาทำใจสักพักแล้วก็มาตามลูกไปดูหนัง ก็ขับรถไปเมเจอร์รัชโยธิน ไปถึงก็ไปรับตั๋วแล้วก็ไปหาอะไรกิน พอกินเสร็จก็ได้เวลาดูหนังพอดี ก็ขึ้นไปที่โรง 13 สักพักหนังโฆษณาก็ดัง
สิ่งที่ได้ยินคือเสียงลำโพงด้านซ้ายของโรงแตก แตกแบบลำโพงงานวัดอ่ะครับ ได้ยินชัดเจนแน่นอน เสียงระเบิดในหนังดังที ลำโพงแตกพร่าเลย น่ารำคาญมากๆ ก็ได้แตกภาวนาว่าในเวลาหนังจริงอย่าให้ดังแตกเลยเถอะ
เข้าใจนะครับว่าการซ่อมแซมลำโพงแบบนี้อาจจะต้องใช้เวลาพอสมควร แต่มันสภาพใช้งานไม่ดีอ่ะ การมาดูหนังเราก็อยากจะได้อรรถรสครบสมบูรณ์ทั้งภาพและเสียง แต่นี้ลำโพงแต่ ไม่ซ่อมแล้วยังใช้งานต่ออีก ผมมองว่าไม่มีความรับผิดชอบ เอาแต่ได้ เห็นแก่ตัวครับ เข้าใจครับว่าพี่มากใครก็อยากดู หนังกำลังทำเงิน ถ้าปิดโรงไปซ่อม โรงหนังก็จะเสียรายได้ แต่แบบนี้ผมมองว่าเอาเปรียบไปหน่อย ที่ด่าเนี่ยก็ไม่ใช่จะมายุให้คนเกลียดเมเจอร์อะไรนะครับ แต่อยากให้เข้าใจความรู้สึกของคนดูด้วย เขาจ่ายเงินมาดูหนังไม่ได้มาดูฟรี แต่มาเจอร์อะไรแบบนี้ก็ไม่ไหวครับ เห็นแก่ตัวเกินไป
แล้วหนังพี่มากก็เริ่ม ตลอดเวลาที่หนังฉายผมหันไปมองแม่ตลอด สิ่งที่ผมเห็นคือแม่จ้องไปที่ภาพหนังในจอแล้วก็หัวเราะกับมุกของหนังอย่างเต็มเสียง ผมเห็นรอยยิ้มของแม่จากการดูหนังตลอดทั้งเรื่อง เป็นภาพที่ผมไม่ค่อยเห็นมากนัก หนังจบเธอบอกว่าหนังปัญญาอ่อน แต่ก็สนุกดี ถือเป็นการปลอบใจจากการโดนหวยแดกได้ 555
ผมเองได้ดูอีกรอบ ผมว่ามันก็ยังสนุกอยู่นะดูรู้เรื่องกว่ารอบแรกด้วยเพราะไม่มีเด็กนรกคอยถามนั้นนี่ มีสมาธิในการดูมากขึ้น แล้วผมก็ไม่แปลกใจ ถ้าพี่มากจะสร้างประวิตศาสตร์หนังไทย 500 ล้าน
เล่าให้ฟังขำๆ ครับ