สับสนจัง

ช่วงนี้หัวใจว่างเปล่าค่ะ..ไม่มีแฟน..ไม่มีใคร บังเอิญไปรู้จักกับผู้ชายคนนึงจากเวปไซ..คุยกันในนั้นเมลไปเมลมาอาทิตย์นึง..จริงๆๆมีคนในเวปนั้นทักมาเยอะ..แต่แบบว่าส่อเจตนาไม่บริสุทธิ์ใจ..ขอเป็นกิ๊กบ้าง..รักสนุกแบบไม่ผูกพันบ้าง..นั่นตัดไป.อาทิตย์ต่อมาก็แลกเบอร์กัน..เค้าขอนะคะ..คุยกันทั่วๆๆไป..เช่นทำงานอะไร..เป็นคนที่ไหน..ประมาณนี้..แต่ก็แลกรูปถ่ายกันนะ..เค้าเลยดูหนัง..หลังจากที่เจอกันเค้าขอคบเป็นแฟน..เราก็บอกดูๆๆกันไป..รู้จักกันเดือนนึงแล้ว..เจอกัน5ครั้ง..ดูหนัง กินข้าว สรุปว่าลองคบกัน..คุยกันพอรู้ว่าเค้าทำงานเป็นโลจิสติก..กำลังเรียนป.โท จะจบแล้ว ถามเรื่องครอบครัว พ่อแม่เสียแล้ว เค้าส่งตัวเองเรียนตั้งแต่จบม.3 เรียนป.ตรี ลุ่มๆดอนๆแต่รักเรียน..ถามถึงพี่น้องเค้ามักไม่อยากพูดถึง..คือเริ่มคุยกันนานเข้าเค้าเริ่มบอกว่า..อยากคบจริงจังนะอายุก็ไม่ใช่น้อยๆแล้วอยากมีครอบครัว..เราเลยบอกว่าเรียนจบอล้วค่อยว่ากันอีกที..คุยกันทีไรค้ามักวาดถึงอนาคตที่อยากมีเรา..มีครอบครครอบครัว..เราเลยถามถึงพ่อแม่ว่าท่านเสียยังงัย..ทีนี้เค้าร้องไห้..บอกว่าไม่ตอบได้มั้ย..บางเรื่องไม่อยากจำ..แล้วพี่น้องล่ะ..เค้าบอกว่าไม่เคยติดต่อกันนานแล้ว..จริงๆๆเค้าโดนไล่ออกจากบ้านตั้งแต่ม.3 เราพยายามถามเรื่องอะไร..เค้าร้องตลอด..ถามมาหลายครั้งแล้วเป็นงี้ตลอด..จนเค้าบอกว่า..ตอนนั้นเค้าน่าจะตายไปแล้วแต่ทำไมมีขีวิตอยู่ได้..หรือแม่ของเราจะไม่ยกลูกสาวให้คนไม่มีพ่อมีแม่..เรื่องนี้ขอไม่ตอบได้มั้ยอยากลืม..เรางงน่ะสงสารก็ด้วย..แต่อยากรู้ว่าเพราะอะไร..เค้าเป็นครอบครัวคนจีนนะขยันมากตอนเด็กๆๆสอบได้ที่1ตลอดจนจบม.3 พ่อบอกให้เลิกเรียน..เรารู้แค่นี้..แต่ลักษณะเค้าค่อนข้างผอมๆขาวๆตามแบบคนจีน..ตาดูเศ้รามากๆ..จะแปลกมั้ยที่คนเราออกมาใช้ชีวิตโดยตัวคนเดียว..ไม่พึ่งญาติ..ขอไม่พูดถึงอดีต..เรื่องครอบครัว..เราควรทำงัยต่อ..ช่วยแนะนำหน่อย