ผมควรตัดสินใจยังไงดี

สวัสดีครับเพื่อนๆ ถ้าเพื่อนๆได้อ่านเรื่องราวความรักของผมเพื่อนๆคงจะรู้นะครับ ว่าผมเป็นอะไร  เรื่องราวความรักของผมเริ่มขึ้นตั้งแต่อยู่ ม.2 ตอนนั้นเป็นงานกีฬาสีของโรงเรียน เพื่อคัดเลือกน้องๆประถมไปแข่งขันกีฬากลุ่มประจำตำบล ครูทุกคนจึงให้พี่มัธยมไปช่วยฝึกสอนกีฬาน้องๆ โดยแบ่งกันเป็นทีม น้องๆทีมละ10คน พี่เลี้ยงอีกทีมละ2คน ซึ่งผมก็ได้คู่กับน้องบิ๊ก น้องบิ๊กเขาเรียนอยู่ชั้น ม.1 เขาเป็นคนเล่นกีฬาเก่ง ผมจึงวางใจที่จะทำหน้าที่ร่วมกับน้องบิ๊ก เราสองคนได้ช่วยสอนกีฬาให้แก่น้องๆ และเราเริ่มรู้จักและสนิทกันมากขึ้น พอเพื่อนๆของผมเห็นว่าผมเริ่มสนิทกับน้องบิ๊ก เพื่อนๆจึงเริ่มล้อผม ว่าผมชอบน้องบิ๊ก แต่ทีเเรกผมและน้องบิ๊กก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร และงานกีฬาสีและกลุ่มก็ผ่านไปด้วยดี เพื่อนๆในห้องผมก็ยังไม่ลืมที่จะเลิกล้อผม พออีก 1 อาทิตย์ ผมจึงเริ่มรู้สึกดีกับน้องบิ๊ก(เหมือนเราแอบรักใครบางคน) แรกๆ ผมก็ไม่กล้าบอก เก็บไว้คนเดียวมาตลอด พอถึงเวลาใกล้ปิดเทอม ผมจึงตัดสินใจที่จะบอกไป แต่พอบอกไปว่าผมชอบเขา น้องเขาก็ตอบมาว่าผมไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นกับพี่เลย ผมเป็นผู้ชายผมไม่ชอบผู้ชาย ผมรู้กับพี่แบบเป็นพี่เป็นน้อง พอกลับบ้านผมไปร้องไห้อยู่ในห้องคนเดียวร้องทั้งคืนแทบไม่ได้ทำอะไรเลยวันนั้น จนผมหลับไป ผมตื่นอีกทีก็ 6.00 ของอีกวันผมจึงรีบอาบน้ำแต่งตัวไปโรงเรียน พอถึงที่โรงเรียน ผมก็โดนทั้งรุ่นน้องรุ่นพี่และเพื่อนบางคนล้ออีก ผมแทบอยากจะร้องไห้ออกมาแต่ทำไม่ได้ ผมจึงไปนั่งเรียนตามปกติแบบไม่มีความสุข ผมนั่งเรียนอย่างนี้ทุกวันจนเรื่องมันเริ่มหายไป และผมก็จบ ม.2
จนตอนนี้ผมอยู่ ม.3 เรื่องราวทั้งหมดผมยังจำได้ดี ผมเรียนตามปกติ และได้พบกับน้องบิ๊กและได้พูดคุยกันบ้าง แต่คุยกันทีไรน้องเขาก็จะหยอกผมเล่นว่า ชอบผมบ้าง ขอเบอร์ได้ป่าว เดียวไปหาที่บ้าน อะไรประมาณนี้ มันเหมือนกับให้ความหวังผม จนเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนผมเรียนจบ ม.3 และในวันปัจฉิม ของนักเรียนชั้น ม.3 ตอนท้ายงาน ทุกคนเขียนเสื้ออำลากัน และเป็นอย่างที่ผมคิดเอาไว้ น้องบิ๊กมาเขียนคำอวยพร และเขียนรูปหัวใจไว้ มันทำให้ผมหวั่นไหวและตัดสินใจไม่ถูก แต่ผมก็ยังรู้สึกเจ็บที่น้องเขามาทำเหมือนผมเป็นของเล่น จนผมไปเรียนต่อที่โรงเรียนอื่น แต่ผมก็ยังคิดถึงน้องเขาอยู่ ได้เจอกันบ้าง แต่ไม่ได้ทักกัน ผมจึงอยากรู้ว่าผมควรทำอย่างไรดี ควรรักน้องเขาแบบนี่ต่อไปดีไหม