มีเรื่องจะเล่าค่ะ ทุกคน (จะพยายามให้กระชับที่สุด) เป็นเรื่องที่เรารู้สึกอึดอัดและอยากจะลองขอคำปรึกษาทุกคนเพราะอยากรู้ว่า ตัวเองกำลังจิตไม่ปกติใช่หรือเปล่า??

           ตอนนี้เราอายุ 25 พอดีค่ะ เคยคบผู้ชายคนหนึ่ง(แฟนคนแรก) เมื่อ 4 ปี ก่อน จริงๆ เราเคยเรียนที่โรงเรียนเดียวกันค่ะ เค้าแก่กว่าเรา 2 ปี ตอนที่เรียนที่โรงเรียนก็เคยคุยๆ กันตามประสาเด็กๆตอนนั้น 2-3 เดือนก็แยกย้ายกันไป(เลยยังไม่เรียกว่าคบกัน) เพราะผู้ชายต้องเข้ามหาลัยฯ บุคลิกผู้ชายเป็นคนเงียบๆ ขรึมๆ ไม่ค่อยพูด เพราะนิสัยแบบนี้ เด็กน้อยอย่างเราตอนนั้นก็เลยไม่ค่อยแฮปปี้ อึดอัดมาก พูดอะไรมาเราก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง หลักการเยอะอ่ะ ผู้ชายคนนี้ ก่อนจะออกจากโรงเรียนต้องส่งจดหมายไปถามผู้ชายเลย(จดหมาย 2 หน้ากระดาษ อึดอัดมาก ระบายมันหมดเลย) เฮ่อๆ ก็มีใครอยากมีแฟนเป็นหุ่นยนต์ล่ะคะ(ตอนนั้นเราม.4 ผู้ชาย ม.6 ) พอเค้าไปเรียนต่อเราก็ไม่ได้ติดต่อกันอีก
           พอเราเข้ามหาลัยฯ เราก็ได้มาเจอเค้าอีกครั้งหนึ่งในนามรุ่นพี่ต่างคณะ จริงๆ เรา 2 คนรู้จักกันผ่านพี่คนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนเค้า ตลอดเวลาที่แยกกันก็พอรู้ข่าวคราวกันอยู่ พี่เค้าซิ่วมาเรียนที่มหาลัยฯ เราเมื่อปีที่แล้ว คราวนี้พวกเรากลับมาเริ่มนับหนึ่งใหม่ ค่อยๆ คุยกันอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งเราพบว่าผู้ชายนิสัยเปลี่ยนไปจากเดิมมาก เพราะคนนี้ที่เราเคยรู้จัก ดูเหมือนมนุษย์ประหลาด เดินก้มหน้าทั้งวัน มนุษยสัมพันธ์ต่ำมากๆ แต่พอมาเจอกันอีกที เค้าดูเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างใจเย็นแล้วก็เฟรนลี่มากๆ ตอนแรกๆ ที่เริ่มกลับมาคุยกันอีก เค้าพาเราไปดูเค้าเลี้ยงกระต่ายที่เล้าใกล้ๆ คณะ (ที่เล่าเพราะมันเป็นนาทีแรกที่รู้สึกประทับใจมนุษย์ประหลาดคนนี้มากค่ะ จำได้ดีเลย ตลกเนอะเดทแรกที่เล้ากระต่าย - -") คือเปิดประตูเข้าไปเจอกระต่ายน้อยใหญ่ เต็มเล้าเลย(กว้างประมาณตู้คอนเทรนเนอร์ 2 ตู้เรียงกัน) เค้าค่อยๆ อุ้มกระต่ายน้อยมาวางตักเรา บอกว่ากลัวเราจะเบื่อ มานั่งดูเค้าทำงาน เพราะวันนี้เป็นเวรเค้าต้องมาให้อาหารกระต่ายสลับกับเพื่อน เห็นเราว่างๆ ก็เลยหิ้วมาด้วย เราเป็นคนนิสัยซนน่ะค่ะ นั่งเฉยๆ ไม่เป็นก็ตามเค้าไปดูนั่นนี่ด้วยสนุกดี ชอบเลี้ยงสัตว์อยู่แล้ว เพราะนิสัยดุ๊กดิ๊กแบบนี้ล่ะค่ะ กระต่ายเลยกัดมือเข้า(เลือดสาด) เค้าดูตกใจ ลนใหญ่เลย (สีหน้าโคตรตลกอ่ะ) ดูเป็นห่วงเรานะ เหมือนในละครจริงๆ (ละครน้ำเน่า.....ฮึ่ย) พอโดนกระต่ายกัด หมดฤทธิ์เลยค่ะ ซ่าไม่ได้ เจ็บนิ้ว นั่งมองเค้าดูกระต่ายไป จากกรงนี้ไปกรงนู้น เค้าโคตร??(ต้องใช้คำว่าโคตรเลยนะคะ) ดูอบอุ่นเลยนะคะ ใส่ใจเจ้าเด็กๆ พวกนั้นมาก คุยกับกระต่ายอ่ะ ตลกอ่ะ มันจะรู้เรื่องมั้ยน่ะ? หลังจากวันนั้นมุมมองที่เรามองผู้ชายคนนี้ก็เปลี่ยนไป
             เอาล่ะค่ะ เมาท์เรื่องกระต่ายซะเยอะ ต่อเลยเนอะ คือพอเริ่มเข้าปี 2 เราก็ตกลงคบกัน(อีกข้อหนึ่งคือเค้าเป็นผู้ชายที่โรแมนติกมากๆ) มีอะไรให้เราทึ่งตลอดเวลา คบกันได้ ก็ 2 ปีกว่า ตลอดเวลาที่คบกันก็เรื่อยๆ ไม่มีอะไรหวือหวา อ้อ!! จะบอกว่าไม่เคยชิงสุกก่อนห่ามเลยนะคะ) สำคัญเพราะที่บ้านเลี้ยงมาแบบโบราณ ตอนคบกันบอกผู้ชายไว้เลย ว่าเรื่องนี้ขอจริงๆ ให้ไม่ได้ นอกจากเค้าแล้วเราให้ความสำคัญกับที่บ้านมากเลยค่ะ เค้าก็โอเค แต่บอกเอาไว้ว่า

"เอาเก็บไว้ วันข้างหน้าคนที่ยืนข้างเราอาจไม่ใช่เค้าก็ได้"

ตอนนั้นรักมาก(หรือหลงก็ไม่รู้) เถียงเค้าขึ้นมาเลย "ทำไมจะไม่ใช่เค้าล่ะ มันต้องเป็นเค้าสิ" พูดไปน้ำตาก็ไหลไป(ตอนนั้นนะ)

พอสักพักผู้ชายก็เริ่มห่างๆ บอกว่าจะจบแล้วขอเวลาอยู่กับเพื่อนบ้าง เราก็ให้ค่ะแรกๆ นะ หลังๆไม่เจอกันเป็นเดือนเลย ไม่ทนแล้วค่ะ โทรจิกเลย รู้ว่าผู้ชายไม่ชอบอะไรแบบนี้ แต่ก็งี่เง่าจะทำค่ะ คือนะ มันต้องอยากรู้อยากเห็น ติดใจไปหมดทุกอย่าง เค้าคงอึดอัดค่ะ เราก็อึดอัด ก็ถามอะไรไม่ตอบสักที(นิสัยแบบนี้แก้ไม่หายจริงๆ) เราเก็บเรื่องเล็กๆ น้อยๆ มาไว้ในใจจนในที่สุดมันก็ระเบิดค่ะ ขอเลิกทั้งๆ ที่จะขู่เค้าเท่านั้น แต่ผู้ชายเลิกจริงๆค่ะ อึ้งไปหมด ไปง้อทั้งๆ ที่วันนั้นมันดึกมากแล้ว ทั้งร้องไห้ ทั้งกอด แต่นาทีนั้นเหมือนรู้สึกได้ว่าผู้ชายไม่ได้อะไรกับเราแล้ว เค้าแกะมือเราที่กอดเค้าออกค่ะ แล้วพูดว่า

"เธอไปเถอะ ฉันจะเริ่มใหม่"  คือประโยคนี้มันติดอยู่ในใจเราจนถึงทุกวันนี้เลยนะ


              หลังจากนั้นแค่เดือนเดียวเค้าก็คบผู้หญิงอีกคนหนึ่ง ซึ่งเป็นเพื่อนเค้านั่นแหล่ะ เราเคยได้ยินเรื่องผู้หญิงคนนี้มาบ้างจากปากเค้านั่นแหล่ะ เค้าเป็น partner กัน ทำงานจับคู่กันบ่อยๆ ฝึกงานใกล้ๆ กัน แล้วเราเคยเจอผู้หญิงคนนั้นตอนไปเที่ยวงานลอยกระทงคือไปหลายคนค่ะ ผู้ชายถามว่า

"ไปเทียวลอยกระทงกันมั้ย? นี่ชวนนะเนี่ย แต่ไปกับเพื่อนๆ เค้านะ"

               เราก็ดีใจใหญ่เลยเพราะไม่ได้ไปเที่ยวด้วยกันนานแล้ว ตกลงทันทีเลยค่ะ แถมดีซะอีกจะได้รู้จกเพื่อนๆ เค้าไว้ด้วย แต่มันไม่สวยงามอย่างที่คิดเลย(เป็นพวกโลกสวยค่ะตอนนั้น เพ้อๆ ฝันๆ เด็กน้อยมากๆ) เพราะไปถึงเค้าก็ให้เราถ่ายรูปให้ค่ะ ถ่ายกับเพื่อนๆ เค้า เยอะมาก จนเพื่อนๆ เค้าก็บอกว่า "ถ่ายคู่กับน้องเค้าบ้างสิ มาเที่ยวด้วยกันทั้งที" ผู้ชายเดินหนีไปเลยค่ะ พอสักพักไปลอยกระทงกันเสร็จ เค้าเดินไวมากค่ะ เดินทิ้งเรา วิ่งตามเกือบไม่ทัน เริ่มดราม่าแล้วค่ะตอนนั้น เค้าบอกว่าเพื่อนเค้ารออยู่ น้อยใจค่ะ แต่ก็เก็บไว้ในใจ แต่ที่สุดๆ ก็คือ พอมาถึงเราต้องนั่งรอเค้าข้างถนนคนเดียว เพราะผู้ชายเดินตามผู้หญิงคนนั้นไปบูธของไปรษณีย์ แล้วทิ้งเราไว้ตรงนั้น เพื่อนอีกคนหนึ่งเค้ายังถามเลย "ชวนน้องเค้าไปด้วยสิ ปล่อยให้นั่งคนเดียวจะดีเหรอ"

เค้าพูดว่า "ไม่เป็นไรหรอก" แอบได้ยินนะคะ ไม่ได้พูดดังมากมาย

เสียใจค่ะ อยากเดินไปให้พ้นๆ จากตรงนั้นเลย แต่มืดกลัว เลยได้แต่นั่งรอตรงนั้น แอบมีเซนส์เล็กๆ ว่าผู้ชายสนใจใครสักคนอยู่ แต่ตอนนั้นคิดว่าระแวงมากไปเลิกคิด เชื่อใจมากค่ะ พอหลังจากเลิกกัน ก็มานั่งนึกย้อนไป ถึงบางอ้อเลยค่ะ เฮ้อ


ต้องไปทำงานแล้ว................เลิกงานแล้วจะกลับมาเล่าต่อนะคะ ยาวไปอีกแล้ว สุดท้ายก็กระชับไม่ได้ - -"