ยังยกมือไหว้คุณพ่อคุณแม่แบบตอนเด็กๆอยู่ไหม เวลาจะออกไปไหน

วันนี้กลับไปเยี่ยมคุณแม่ แต่แบบต้องรีบกลับมาทำงานต่อ โดดลงมอไซค์ปุ๊บ ส่งของกับเงินให้คุณแม่ปั๊บ

ยกมือขึ้นไหว้คุณแม่เสร็จ กระโดดขึ้นมอไซค์ทันที

ระหว่างทางก็นึกอะไรเพลินๆเรื่อยเปื่อย ในสมัยอดูด เอ๊ย  อดีต (เหมือนคนแก่เลย T T)

ตอนเด็กๆ ก่อนไปโรงเรียนทุกครั้ง เวลากลับทุกครั้ง

เราจะยกมือสวัสดีคุณแม่(และแบมือขอตังค์ - -")

แต่พอเราโตขึ้น ยิ่งโตขึ้น เวลาออกจากบ้าน ก็บอกแค่ว่า แม่..ไปแล้วนะ ... เวลากลับมาก็แค่...แม่...กลับมาแล้วเน้อ หิวอ่ะ บลาๆๆ

ยิ่งเวลารีบๆไม่ต้องพูดถึง ใส่รองเท้าได้ก็วิ่งเปิดตรูดเลย  เหลียวหลังไปก็จะเห็นแม่ยืนมาส่งแล้วมองตาม

...............

คิดไปคิดมา ลองเปรียบเทียบความรูสึกตัวเองดู

มันต่างกันนะ ... เวลาที่เราได้ยกมือไหว้ กับวิ่งเปิดตรูดไม่สนใจคนแก่ที่คอยมองตามเราอย่างเป็นห่วง

เวลาที่ได้ยกมือไหว้ เรากลับรู้สึกอบอุ่น และ สบายใจอย่างบอกไม่ถูก

ไม่ใช่เพราะได้ทำตามมารยาทแล้วสบายใจ

แต่ที่รู้สึกสุขใจ อบอุ่นใจ...เพราะเราได้เห็นรอยยิ้ม ได้ยินคำอวยพร จากคนเป็นแม่

อยากจะบอกน้องๆ เพื่อน พี่ๆ ใครที่ะเลยเรื่องเล็กน้อยนี้ไป

ลองหันกลับมาทำบ้างก็ดีนะ บางครอบครัวอาจจะไม่ได้ไหว้ อาจจะแค่กอด (ก็โอเคนะ)

ถึงจะเป็นผู้ใหญ่แล้ว ถึงจะโตแล้ว ถึงจะรีบ...ก็ทำเถอะค่ะ

เรื่องเล็กน้อยแค่นี้...แต่ทำให้เราและคุณพ่อ คุณแม่ สุขใจได้มากมายเชียวค่ะ