ขัดแย้งกับแม่ทุกวัน ตลอดเวลา แม่เป็นคนเรื่อยเปื่อยใช้เงินเปลือง แต่เราประหยัดชอบทะเยอทะยานก้าวหน้า
ตอนม.5ขอเงินแม่ไปเรียนพิเศษ อยากเอนท์เข้าม.ดังทางเหนือ(จังหวัดใกล้บ้าน) แม่บอกเรียนทำไม เรามีเท่านี้ก็ทำตามทางของเราไป เรียนราขภัฏแถวบ้านก็ได้
ตอนม.6เอนท์ติดม.ดังทางเหนือ ปิดเทอมว่าง ขอแม่ไปทำงานพิเศษ อยากเก็บเงิน แม่บอกไปทำไม จะเก็บเงินทำไมอยู่อย่างพอเพียงสิไปตามทางของเรา
แม่เราไม่ชอบให้เราทำงาน บอกว่าทำไมต้องเครียด ทุกวันนี้เราทำงานอาทิตย์ละหก-เจ็ดวัน(งานประจำห้าวันเลิกบ่ายสี่ เสาร์อาทิตย์เราก็ออกไปสอนพิเศษ)แม่บอกว่าเราจะอยากรวยทำไม พอเพียงสิ
แต่ว่าพ่อเราตายไปแล้วหกปีก่อน แม่เราไม่มีรายได้ประจำ เราก็เครียดสิเกิดแม่เราเข้ารพ.เอาเงินที่ไหนรักษา เราทำงานเอกชนเงินดีแต่สวัสดิการไม่ได้ดี
เรายอมรับว่าอยากรวย เรารู้เลยพอพ่อตายแล้วแม่ไม่ทำงานมันลำบาก ตอนเราเด็กบ้านเคยมีฐานะ ก่อนพ่อเราตายเป็นไข้ ทะเลาะกับแม่ทุกวันเพราะไม่มีเงิน เราหลบไปร้องไห้ตลอด จนทำให้เป็นคนเครียด เป็นคนขี้อิจฉาเรายอมรับเลย พอบ้านไม่มีเงินเราอยากเรียนอะไรก็ไม่ได้ ไปเที่ยวตจว.ไม่ได้ กินข้าวนอกบ้านไม่ได้ จนเราเก็บกดเราคิดว่าถ้าเราเรียนเก่ง ได้ม.ดีๆ เราต้องรวย มีงานดีๆ ถ้าเรามีลูกต้องไม่ให้ลำบากเหมือนเรา
แต่เราไม่เข้าใจแม่ ตอนพ่อเราตายมีคนมาเสนองานให้แม่ทำ(ตอนนั้นแม่อายุ40) แม่ก็ไม่ทำบอกว่าไม่ชอบงานประจำ เครียด เหนื่อย แม่เราชอบทำงานชิวๆอยู่บ้าน พอพ่อตายแม่ขายรถ ขายที่พ่อทีละแปลงๆ สมมติที่ๆนึงราคา500,000 ขายได้ปีนึงแม่เราใบ่หมด เพราะแม่ชอบชอปปิ้ง เดินตลาดทุกวัน ซื้อของมาทุกวัน ทั้งเสื้อ สร้อย
บอกตรงๆเราเครียดมาก ตอนนี้เราพยายามทำงานเก็บเงิน แต่แม่ไม่ชอบ ทะเลาะกันตลอด รู้ว่าไม่ดีบาป แต่ไม่รู้จะทำยังไง
ขัดแย้งกับแม่ทุกวัน ตลอดเวลา แม่เป็นคนเรื่อยเปื่อยใช้เงินเปลือง แต่เราประหยัดชอบทะเยอทะยานก้าวหน้า
ตอนม.5ขอเงินแม่ไปเรียนพิเศษ อยากเอนท์เข้าม.ดังทางเหนือ(จังหวัดใกล้บ้าน) แม่บอกเรียนทำไม เรามีเท่านี้ก็ทำตามทางของเราไป เรียนราขภัฏแถวบ้านก็ได้
ตอนม.6เอนท์ติดม.ดังทางเหนือ ปิดเทอมว่าง ขอแม่ไปทำงานพิเศษ อยากเก็บเงิน แม่บอกไปทำไม จะเก็บเงินทำไมอยู่อย่างพอเพียงสิไปตามทางของเรา
แม่เราไม่ชอบให้เราทำงาน บอกว่าทำไมต้องเครียด ทุกวันนี้เราทำงานอาทิตย์ละหก-เจ็ดวัน(งานประจำห้าวันเลิกบ่ายสี่ เสาร์อาทิตย์เราก็ออกไปสอนพิเศษ)แม่บอกว่าเราจะอยากรวยทำไม พอเพียงสิ
แต่ว่าพ่อเราตายไปแล้วหกปีก่อน แม่เราไม่มีรายได้ประจำ เราก็เครียดสิเกิดแม่เราเข้ารพ.เอาเงินที่ไหนรักษา เราทำงานเอกชนเงินดีแต่สวัสดิการไม่ได้ดี
เรายอมรับว่าอยากรวย เรารู้เลยพอพ่อตายแล้วแม่ไม่ทำงานมันลำบาก ตอนเราเด็กบ้านเคยมีฐานะ ก่อนพ่อเราตายเป็นไข้ ทะเลาะกับแม่ทุกวันเพราะไม่มีเงิน เราหลบไปร้องไห้ตลอด จนทำให้เป็นคนเครียด เป็นคนขี้อิจฉาเรายอมรับเลย พอบ้านไม่มีเงินเราอยากเรียนอะไรก็ไม่ได้ ไปเที่ยวตจว.ไม่ได้ กินข้าวนอกบ้านไม่ได้ จนเราเก็บกดเราคิดว่าถ้าเราเรียนเก่ง ได้ม.ดีๆ เราต้องรวย มีงานดีๆ ถ้าเรามีลูกต้องไม่ให้ลำบากเหมือนเรา
แต่เราไม่เข้าใจแม่ ตอนพ่อเราตายมีคนมาเสนองานให้แม่ทำ(ตอนนั้นแม่อายุ40) แม่ก็ไม่ทำบอกว่าไม่ชอบงานประจำ เครียด เหนื่อย แม่เราชอบทำงานชิวๆอยู่บ้าน พอพ่อตายแม่ขายรถ ขายที่พ่อทีละแปลงๆ สมมติที่ๆนึงราคา500,000 ขายได้ปีนึงแม่เราใบ่หมด เพราะแม่ชอบชอปปิ้ง เดินตลาดทุกวัน ซื้อของมาทุกวัน ทั้งเสื้อ สร้อย
บอกตรงๆเราเครียดมาก ตอนนี้เราพยายามทำงานเก็บเงิน แต่แม่ไม่ชอบ ทะเลาะกันตลอด รู้ว่าไม่ดีบาป แต่ไม่รู้จะทำยังไง