ผมมีความเครียด จนบางทีตัดสินด้วนการฆ่าตัวตาย

ผมอายุกำลังจะ 25 นะครับ ยังเรียนอยู่ ยังไม่จบ ซิ่ลมาสองครั้ง

ช่วงหลังๆมานี้ผมมีเรื่องเครียด หลายๆอย่างมาประโคมเข้ามาแรงมาก บางครั้งผมอยากระบายให้ใครฟังเป็นคำพูด แต่ผมก็ไม่อยากให้ใครมารับรู้อะไรของผม หรือบางทีผมจะปรึกษาเพื่อน ก็ไม่มีคนสนใจกลับเปลี่ยนเรื่องเอาเรื่องตัวเองมาปรึกษาผม เพื่อนทุกคนจะรู้ว่าผมชอบเก็บเรื่องราวอะไรไว้คนเดียวมากกว่าจะพูดออกมา

พักนี้ ผมมีอาการนอนไม่หลับ บางครั้งคิดมากจนถึงขั้นฆ่าตัวตาย ล่าสุดผมดื่ม แต่ผมก็ยังรู้ตัวเองนะครับ ผมไปหาน้องที่อยู่บ้านข้างๆ น้องก็ดูหนัง ไม่สนใจผม ผมก็บอกมันว่างั้นผมจะไปตาย จากนั้นผมก็เข้าบ้านมา แกะเชือกที่อยู่ในห้องมามัดพร้อมที่จะทำการผูกคอ น้องข้างบ้านมันก็เข้ามาในห้องผม ตบและก็เตือนสติ ให้ผมคิด ผมก็คิดนะ ผมยังมีครอบครัวที่ต้องดูแล พ่อแม่ผมอีก ส่วนน้องมันก็มานอนเป็นเพื่อน ผมนอนไม่หลับเลยเอายาคลายเครียดที่เคยได้มาจากเภสัชมาทาน นอนตอนตีสามตื่นเกือบสองทุ่ม บางครั้งมีอาการทำร้ายตัวเอง ผมคิดว่าผมอาจจะเป็นโรคประสาทหรือเปล่า

เมื่อก่อนนั้น ตอนจบม.6 ตอนนั้นเอนทรานซ์ไม่ติด ผมก็เคยใช้วิธีนี้แก้ไขปัญหา แต่ผมก็หยุดยั้งคิดได้

ตอนนี้ผมกลัวว่าวันนึง ถ้ามันเป็นแบบนี้อีกแล้วผมคิดไม่ทัน ผมกลัวมันจะเกิดขึ้นอีกมากๆ