ผมเลิกกับแฟนเก่ามาได้ 2 ปีแล้ว สาเหตุที่เลิกเพราะเขาไปมีคนอื่นและตอนนี้กำลังจะแต่งงาน
ตอนนี้ผมก็มีแฟนใหม่แล้ว คบกันได้ปีกว่า เธอเป็นคนดีมาก มากจนคิดว่าจะแต่งงานกับคนนี้แน่นอน
ตอนที่เริ่มคบกันผมยอมรับว่ายังลืมคนเก่าไม่ได้ แฟนผมเธอก็รู้ว่า ผมเสียใจมากตอนที่เลิกกับคนเก่า
..................................
จนเมื่อ 2 อาทิตย์ที่แล้ว ที่ออฟฟิศมีพนักงานใหม่เข้ามาทำงาน
ครั้งแรกที่เห็น บอกเลยว่าตกใจมาก เพราะหน้าเหมือนแฟนเก่าที่เลิกกันไป
แถมลักษณะท่าทางการเดิน การพูดจา น้ำเสียง ทรงผม เหมือนกันเป๊ะๆๆ
แล้วยังต้องมาทำงานในแผนกเดียวกัน นั่งใกล้กันอีก บอกตรงๆว่ารู้สึกหวั่นไหวมากๆ
รู้สึกไม่มีสมาธิทำงาน มันต้องหันไปมองตลอดเวลา
พยายามบอกตัวเองว่าจะไม่ให้เลยเถิดไปมากกว่าเพื่อนร่วมงานแน่นอน
ผมพยายามคิดถึงหน้าแฟนคนปัจจุบันไว้ตลอด คิดว่าห้ามทำเลวกับเค้า
เพราะเค้าเป็นคนดี ดีกับผมมาก ผมจะไม่ทำให้เค้าเสียใจ (ตอนนี้ก็เอารูปแฟนมาตั้งบนโต๊ะทำงานเพื่อเตือนสติตัวเอง)
ในใจรู้สึกเลวและผิดกับเขาจริงๆที่เป็นแบบนี้ แต่ไม่รู้จะทำยังไงดีมันห้ามใจไม่ให้มองเพื่อนร่วมงานคนนั้นไม่ได้
ทุกวันนี้เวลากลับบ้านเจอแฟนก็กอดเค้า บอกรักเค้า จนเค้าถามว่าทำอะไรผิดมารึเปล่า
ใจอยากจะให้เค้าตบผม ด่าผม ผมจะรู้สึกดีมากเลย แต่มันก็ทำไม่ได้ พูดไม่ได้
สับสนเหลือเกินครับ กลัวใจตัวเอง พยายามบังคับใจไม่ให้คิดยังไง มันก็ห้ามไม่ได้ มันต้องคอยหันไปมองตลอด
ผมจะทำยังไงดีครับ ตอนนี้แทบอยากจะลาออกจากงาน ไม่อยากเห็นหน้าเพื่อนร่วมงานคนนี้เลยจริงๆ
จะด่าผม จะซ้ำเติมผม ผมก็ยินดีครับ ผมยอมรับผิดจริงๆ ตอนนี้สับสนเหลือเกิน
@@@ รู้สึกหวั่นไหวกับเพื่อนใหม่ในออฟฟิศที่หน้าตาเหมือนแฟนเก่า
ตอนนี้ผมก็มีแฟนใหม่แล้ว คบกันได้ปีกว่า เธอเป็นคนดีมาก มากจนคิดว่าจะแต่งงานกับคนนี้แน่นอน
ตอนที่เริ่มคบกันผมยอมรับว่ายังลืมคนเก่าไม่ได้ แฟนผมเธอก็รู้ว่า ผมเสียใจมากตอนที่เลิกกับคนเก่า
..................................
จนเมื่อ 2 อาทิตย์ที่แล้ว ที่ออฟฟิศมีพนักงานใหม่เข้ามาทำงาน
ครั้งแรกที่เห็น บอกเลยว่าตกใจมาก เพราะหน้าเหมือนแฟนเก่าที่เลิกกันไป
แถมลักษณะท่าทางการเดิน การพูดจา น้ำเสียง ทรงผม เหมือนกันเป๊ะๆๆ
แล้วยังต้องมาทำงานในแผนกเดียวกัน นั่งใกล้กันอีก บอกตรงๆว่ารู้สึกหวั่นไหวมากๆ
รู้สึกไม่มีสมาธิทำงาน มันต้องหันไปมองตลอดเวลา
พยายามบอกตัวเองว่าจะไม่ให้เลยเถิดไปมากกว่าเพื่อนร่วมงานแน่นอน
ผมพยายามคิดถึงหน้าแฟนคนปัจจุบันไว้ตลอด คิดว่าห้ามทำเลวกับเค้า
เพราะเค้าเป็นคนดี ดีกับผมมาก ผมจะไม่ทำให้เค้าเสียใจ (ตอนนี้ก็เอารูปแฟนมาตั้งบนโต๊ะทำงานเพื่อเตือนสติตัวเอง)
ในใจรู้สึกเลวและผิดกับเขาจริงๆที่เป็นแบบนี้ แต่ไม่รู้จะทำยังไงดีมันห้ามใจไม่ให้มองเพื่อนร่วมงานคนนั้นไม่ได้
ทุกวันนี้เวลากลับบ้านเจอแฟนก็กอดเค้า บอกรักเค้า จนเค้าถามว่าทำอะไรผิดมารึเปล่า
ใจอยากจะให้เค้าตบผม ด่าผม ผมจะรู้สึกดีมากเลย แต่มันก็ทำไม่ได้ พูดไม่ได้
สับสนเหลือเกินครับ กลัวใจตัวเอง พยายามบังคับใจไม่ให้คิดยังไง มันก็ห้ามไม่ได้ มันต้องคอยหันไปมองตลอด
ผมจะทำยังไงดีครับ ตอนนี้แทบอยากจะลาออกจากงาน ไม่อยากเห็นหน้าเพื่อนร่วมงานคนนี้เลยจริงๆ
จะด่าผม จะซ้ำเติมผม ผมก็ยินดีครับ ผมยอมรับผิดจริงๆ ตอนนี้สับสนเหลือเกิน