แค่อยากเล่าให้ฟัง
วันนี้ตอนเช้าผมนั่งรถไฟฟ้าจากเสาวรีย์ แล้วไปเปลี่ยนสถานีที่สยามอีกที พอจังหวะคนเปลี่ยนและเข้ารถไฟสายสีลม
(พอดีผมเข้ามาก่อนเลยยืนมองคนที่เข้ามาตามหลัง) ช่างบังเอิญว่าผมได้เจอคนคนหนึ่งรู้สึกเลยว่า "ใช่เลย" (หาเหตุผลไม่ได้เลยคับว่าเพราะอะไรทำไม) เราเห็นเค้าคนนั้นก็เดินเข้ามาแล้วมองๆผม ผมก็มองๆแต่ผมก็หลบตาซึ่งไม่แน่ใจว่าผมคิดไปเองหรือเปล่า หลังจากนั้นเค้าคนนั้นก็เข้ามายืนใกล้ๆผม ณ ตอนนั้นใจผมก็รู้สึกเริ่มเต้นแรง^^
แอบมองแต่ก็ไม่กล้ามองจริงๆ พอนั่งรถฟฟ้ามาเรื่อยๆ มาถึงสถานีช่องนนทรี เค้าคนนั้นก็กำลังรอออกจากสถานี ซึ่งยังไม่ถึงสถานีที่ผมลง(ผมลงสถานีสุรศักดิ์) พอผมเห็นว่าเค้ากำลังออกไป ก็ได้แต่มองเค้าออกไป ช่วงเวลานั้นไม่รู้เป็นอะไรมองเห็น เสื้อที่เค้าคนนั้นใส่เป็นเสื้อบริษัทมีปัดชื่อบริษัทไว้หลังเสื้อ ผมก็เลยแอบจำชื่อบริษัท พอหลังจากนั้นก็มานั่งหาที่อยู่บริษัทนั้นใน google หาไปหามาก็เจอคนในบริษัทนั้นเช็คอิน (check-in) ในเฟสว่าอยู่บริษัทนี้ เราก็ดูรูปคนที่เช็คอินมาเรื่อยๆ ดูไปดูมา
จนในที่สุดก็เจอรูปคนที่ใช่จริงๆที่เจอบนรถไฟฟ้าด้วย ซึ่งเป็นรูปถ่ายกันในหมู่เพื่อนๆ โชคช่างช่วยจริงๆมีรูปเค้าพร้อมติด tag friends หลังจากนั้นก็ไม่รอช้า ผมก็เข้าไปดู timeline เฟสคนที่ใช่คนนั้นดูไปตื่นเต้นไป ไม่น่าเชื่อจริง อิอิ ดูไปเรื่อยๆ แต่ไม่กล้าแอดเป็นเพื่อนในเฟส พอดูสักพักก็เจอว่าเค้าเล่นอินตาแกรมด้วยเลยแอบเข้าไปส่องดูแล้วก็เลยคิดว่าเอาน่ะ ไม่แอดเป็นเพื่อนในเฟส กดติดตาม(following) ในอินตาแกรมก็ได้ วันนี้ก็รู้สึกว่าตัวเองมีความสุขเหมือนโรคจิตเลยฮ่ะ ฮาๆ
อ่านแล้วอย่าด่าผมน่ะคับ
"ใช่เลย" คือเธอเลย
วันนี้ตอนเช้าผมนั่งรถไฟฟ้าจากเสาวรีย์ แล้วไปเปลี่ยนสถานีที่สยามอีกที พอจังหวะคนเปลี่ยนและเข้ารถไฟสายสีลม
(พอดีผมเข้ามาก่อนเลยยืนมองคนที่เข้ามาตามหลัง) ช่างบังเอิญว่าผมได้เจอคนคนหนึ่งรู้สึกเลยว่า "ใช่เลย" (หาเหตุผลไม่ได้เลยคับว่าเพราะอะไรทำไม) เราเห็นเค้าคนนั้นก็เดินเข้ามาแล้วมองๆผม ผมก็มองๆแต่ผมก็หลบตาซึ่งไม่แน่ใจว่าผมคิดไปเองหรือเปล่า หลังจากนั้นเค้าคนนั้นก็เข้ามายืนใกล้ๆผม ณ ตอนนั้นใจผมก็รู้สึกเริ่มเต้นแรง^^
แอบมองแต่ก็ไม่กล้ามองจริงๆ พอนั่งรถฟฟ้ามาเรื่อยๆ มาถึงสถานีช่องนนทรี เค้าคนนั้นก็กำลังรอออกจากสถานี ซึ่งยังไม่ถึงสถานีที่ผมลง(ผมลงสถานีสุรศักดิ์) พอผมเห็นว่าเค้ากำลังออกไป ก็ได้แต่มองเค้าออกไป ช่วงเวลานั้นไม่รู้เป็นอะไรมองเห็น เสื้อที่เค้าคนนั้นใส่เป็นเสื้อบริษัทมีปัดชื่อบริษัทไว้หลังเสื้อ ผมก็เลยแอบจำชื่อบริษัท พอหลังจากนั้นก็มานั่งหาที่อยู่บริษัทนั้นใน google หาไปหามาก็เจอคนในบริษัทนั้นเช็คอิน (check-in) ในเฟสว่าอยู่บริษัทนี้ เราก็ดูรูปคนที่เช็คอินมาเรื่อยๆ ดูไปดูมา
จนในที่สุดก็เจอรูปคนที่ใช่จริงๆที่เจอบนรถไฟฟ้าด้วย ซึ่งเป็นรูปถ่ายกันในหมู่เพื่อนๆ โชคช่างช่วยจริงๆมีรูปเค้าพร้อมติด tag friends หลังจากนั้นก็ไม่รอช้า ผมก็เข้าไปดู timeline เฟสคนที่ใช่คนนั้นดูไปตื่นเต้นไป ไม่น่าเชื่อจริง อิอิ ดูไปเรื่อยๆ แต่ไม่กล้าแอดเป็นเพื่อนในเฟส พอดูสักพักก็เจอว่าเค้าเล่นอินตาแกรมด้วยเลยแอบเข้าไปส่องดูแล้วก็เลยคิดว่าเอาน่ะ ไม่แอดเป็นเพื่อนในเฟส กดติดตาม(following) ในอินตาแกรมก็ได้ วันนี้ก็รู้สึกว่าตัวเองมีความสุขเหมือนโรคจิตเลยฮ่ะ ฮาๆ
อ่านแล้วอย่าด่าผมน่ะคับ