เขาจะชอบเราบ้างมั้ย??

เรื่องของเรามีอยู่ว่าเราไปแอบชอบรุ่นพี่คนหนึ่งเราเจอพี่เขาที่ห้องสมุดเราชอบไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดเหมือนกันค่ะแต่ตอนนี้จะเรียกว่าแอบชอบก็เห็นจะไม่ได้แล้วเพราะพี่เขารู้แล้วว่าเราชอบพี่เขา ที่พี่เขารู้เรื่องก็เพราะเพื่อนเรารู้ว่าเราชอบพี่คนนี้มานานมาก ก็ตามนิสัยเพื่อนอยากช่วยเพื่อนแหละค่ะเพราะเพื่อนเราก็ได้ยินมาว่าพี่เขาเลิกกับแฟนแล้วก็เลยตัดสินใจช่วยเราโดยการไปบอกพี่เขาว่ามีเพื่อนแอบชอบพี่มานานมากแล้วแล้วพี่เขาก็เลยถามว่าใครหรอบอกพี่ได้มั้ย?เพื่อนเราก็เลยบอกว่าเจ้าตัวเขาไม่ให้บอกกลัวพี่จะเปลี่ยนไปพี่เขาเลยบอกว่าพี่สัญญานะถ้าพี่รู้ว่าใครพี่จะไม่เปลี่ยนไปหรอกนะเพื่อนเราเลยบอกว่าเป็นเราที่ชอบ แล้วเพื่อนเราก็เลยบอกพี่เขาว่าถ้าอยากรู้ว่าจริงไม่จริงก็ให้ไปถามเจ้าตัวเอง พี่เขาก็ทักแชทเรามาเลยค่ะคือพี่เขาพยายามจะถามมากทีแรกก็อ้อมๆๆและแล้วก็ถามมาว่าที่เพื่อนหนูพูดอ่ะมันจริงมั้ย? ตอนนั้นเราก็รู้แล้วว่ามันไม่มีอะไรจะเสียแล้วเลยบอกความจริงพี่เขาไปว่าใช่ค่ะหนูแอบชอบพี่ หลังจากนั้นเราก็คุยกันปกติเราคุยกันผ่านเฟสบุ๊คค่ะ เมื่อก่อนก็เป็นเราเองที่ทักไปบ่อยๆๆแต่พักหลังเราก็อยากลองใจเขาดูว่าถ้าเราไม่ทักเขาจะรู้สึกยังไงไหมซึ่งก็ได้ผลเขาก็เป็นฝ่ายทักมาประจำซึ่งต่างจากคนอื่นเราเป็นคนทักยังไงทุกวันนี้ก็ต้องเป็นฝ่ายทักไปตลอด หลังจากที่เราบอกว่าชอบพี่เขาพี่เขาก็ทักมาเป็นปกติค่ะชวนคุยนั่นนู่นนี่ ทำให้เรารู้สึกดีมากๆๆค่ะ แต่ด้วยความใจร้อนของเราอีกแหละค่ะที่อยากรู้ว่าเขามีใจให้มั้ย? เราเลยถามเขาไปว่าพี่รำคาญหนูมั้ย? ไหนๆพี่ก็รู้แล้วเน๊อะว่าหนูรู้สึกยังไงกับพี่หนูก็อยากรู้บ้างว่าพี่รู้สึกยังไง? พี่เขาก็ตอบมาว่าไม่เคยรู้สึกรำคาญเลย แล้วเราก็ถามว่าอีกคำถามล่ะค่ะพี่เขาก็บอกว่ามีคำถามเดียวนะก็เราถามว่าพี่รำคาญมั้ย? แต่ใจจริงอ่ะเราอยากจะถามความรู้สึกพี่เขามากกว่าว่ารู้สึกกับเรายังไงมีใจอะไรมั้ย? แต่พี่เขาเข้าใจว่ามันเป็นคำถามเดียวกัน เราก็เลยรู้สึกว่าเอิบ นี่เขาเข้าใจแบบนี้หรอเนี่ย?เพราะเราทำใจนานมากที่จะถามคำถามนี้ แต่พี่เขาก็บอกเราว่าถามคำถามนั้นอีกไม่ได้หรอ เราก็เลยบอกพี่เขาไปว่าพอเถอะค่ะ หนูอาย แค่นี้ก็รู้สึกว่าหน้าด้านเกินไปแล้วพี่เขาเลยตอบเรามาว่าตามใจนะ หลังจากที่เราถามว่าเขารู้สึกยังไงพี่เขาก็ไม่ทักเรามานะค่ะเราก็เริ่มรู้สึกว่ามันแปลกๆเพราะเราคุยกับพี่เขาทุกวัน อีกทั้งวันอาทิตย์ที่แล้วเราไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดก็เจอพี่เขานั่งอ่านอยู่ก่อนแล้วเราอายเราเลยเลือกที่จะนั่งหันหลังให้เมื่อก่อนเราจะนั่งตรงข้ามเขาพวกเราก็จะชอบจ้องหน้ากันอยู่บ่อยๆแต่วันนั้นพอนั่งอ่านไปสักพักใหญ่ๆๆก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาแล้วโฟกัสไปที่โต๊ะที่พี่ที่เราชอบนั่งอยู่เขาก็เดินไปนั่งด้วยกันเพื่อนเราก็บอกว่าอาจจะไม่ได้เป็นอะไรกันหรอก อาจจะเพื่อนกันมานั่งอ่านหนังสือด้วยกันเฉยๆๆมั้งเพราะพี่เขาก็เพิ่งเลิกกับแฟนไม่ใช่หรอ แต่ปกติเราก็ไม่เคยเห็นพี่เขาไปไหนมาไหนกับแฟน เราก็ไม่คิดอะไรมากแต่พอตอนเย็นเรากลับห้องแล้วเปิดออนเฟสบุ๊ควันนี้พี่เขาก็ไม่ทักอีกแล้วเพราะปกติถ้าเจอกันแล้วไม่ทักพี่เขาก็จะมาแซวว่าวันนี้เจอกันก็ไม่ทักเลยนะวันหลังถ้าเจอให้ทักด้วยนะอะไรประมานนี้ค่ะ เมื่อก่อนปกติเราจะไปอ่านหนังสือประจำพี่เขาก็อ่านประจำทุกวันช่วงหลังๆๆเราไม่ค่อยมีเวลาไปห้องสมุดเราก็จะอ่านอยู่ห้องพีเขาก็จะมาแซวว่าไม่เห็นไปอ่านหนังสือเลยนะแค่นี้ก็ทำให้เรารู้สึกดีมากแล้วค่ะที่เราอาจจะได้อยู่ในสายตาเขาบ้าง แต่หลังจากที่เราถามความรู้สึกไปพี่เขาก็เปลี่ยนไปพูดน้อยไม่ค่อยชวนคุยไม่เคยทักมาก่อนซึ่งเราก็คุยกับพี่เขาทุกวันก็รู้ถึงความเปลี่ยนแปลงได้เลยค่ะ  เรื่องนี้มันมีส่วนเป็นไปได้หรือเราแค่หลอกตัวเองว่าพี่เขามีใจให้ พี่เขาจะชอบเราบ้างมั้ย???? เราควรจะหยุดชอบหรือชอบต่อไป????