แอบชอบเพื่อน ทำยังไงดีค่ะ??

คือว่า ตัวคนเขียนแอบชอบเพื่อนค่ะ แอบชอบมา 3 ปีเห็นจะได้ เป็นเพื่อนสนิทกันมาก คบกันเป็นเพื่อนตั้งแต่ ป.1 ตอนนี้กำลังจะขึ้น ม.2 แล้วค่ะ ที่ผ่านมาเขาคนนั้นเป็นคนเจ้าชู้ค่ะ ชอบทั้งเพื่อน รุ่นพี่ และรุ่นน้อง และตัวคนเขียนเองมักช่วยเหลือเขาเสมอ วันวาเลนไทน์จะเหนื่อยมาก เพราะเขาชอบใช้ให้ช่วยไปให้ดอกไม้คนนู้น ให้ของขวัญคนนี้ ยิ่งตอน ป.4 เทอมสอง เขาไปชอบเพื่อนด้วยกันเองค่ะ น่ารักดี แต่ตัวคนเขียนชอบเขาตั้งแต่ ป.4 เทอมหนึ่งค่ะ ที่แรกความหึงหวงทำให้พาลค่ะ ไม่ช่วยแถมมันมีเพื่อนอีกคนที่ชอบผู้หญิงคนเดียวกันกับ B (ชื่อสมมติของคนที่ตัวคนเขียนชอบนะค่ะ) เขามาอ้อนให้ตัวคนเขียนช่วย (สรุปง่ายๆค่ะว่าตัวคนเขียน ทำหน้าที่เป็นแม่สื่อประจำชั้นเพราะเข้ากับคนง่ายค่ะ สังคมยอมรับเป็นพิเศษเพราะเป็นเด็กกิจกรรม + เรียนเก่งระดับปานกลาง) ก็เลยยอมช่วยแบบเงียบๆ แต่ว่าเพื่อนที่มาขอ มันนิสัยไม่ดีค่ะ Bad มาก -^- เขาเอาเรื่องไปบอก B ค่ะ เกิดเรื่องทะเลาะกันหนัก ไม่คุยกันเป็นอาทิตย์ มองหน้ากันไม่ติด จนเพื่อนเขาก็มาเชื่อมสัมพันธ์ของสองเราให้เป็นเหมือนเดิม แล้ว B เขาก็ชวนตัวคนเขียนเข้าแก๊งค่ะ แก๊งเล็กๆในโรงเรียน ไม่ใช่แก๊งอันธพาลหรอกนะค่ะ พากันเรียนค่ะ ภายในแก๊งเป็นแก๊งชายล้วนค่ะ ตอน B พาเข้า พวกคนในแก๊งมันเหมือนไม่ยอมค่ะ แต่สุดท้ายก็ได้เข้าค่ะ เพราะในกลุ่มเนี่ยพากันเรียนแล้ว ยังช่วยสอนศิลปะการต่อสู้ให้กันและกันด้วย เพราะข้างๆโรงเรียนมีพวกรุ่นพี่จากโรงเรียนมัธยมค่อนข้างเกเร เวลาเจอ ถ้าจ้องตาแล้วไม่พอใจก็ตีกัน แต่ส่วนน้อยค่ะ แต่ก็มีไว้ติดตัวกันบ้าง เหตุผลที่คนในแก๊งไม่ให้เข้าเพราะว่า เห็นตัวคนเขียนเป็นผู้หญิงค่ะ เลยจัดไปหมัดหนึ่ง (ติดพ่อค่ะ เรื่องแบบนี้ทำบ่อยอยู่แล้ว นิสัยส่วนตัวเหมือนทอมค่ะ) เขาเลยยอมให้เข้า ทำให้ใกล้ชิด B มากกว่าเดิม แล้วหันมาช่วย B จีบหญิงคนเดิมต่อ เพราะคิดว่ายังไงถ้าเรารักมันจริงช่วยให้มันมีความสุขดีกว่า โดยการจีบก็ใช้ภาษาหลากหลายค่ะ ตัวคนเขียนได้หลายภาษาอยู่พอควรเลยใช้มุขนี้ ดูเก่งหลายด้านดีค่ะ แต่สุดท้ายจีบไม่ติดค่ะ B เจ็บสุด เจ็บไปเป็นเดือนเลยเพราะจ้าวนี้ B ลงทุนแบบสุดตัว อกหักรักใครไม่ได้เป็นเดือน แต่นิสัยก็นะค่ะ สุดยอดเลย เจ้าชู้มาก เจอใครก็ปริ๊งๆๆ ตัวคนเขียนก็วิ่งหามุขขนมจีบให้มันตลอด อยู่มาวันหนึ่งมันถามค่ะ ว่าทำไมไม่ลองหาใครสักคน แต่ไม่อยากบอกค่ะว่าชอบมันก็เลยปล่อยเลยตามเลย บอกมันว่าชอบคนนู้นคนนี้ พวกนั้นก็แพะรับบาปไปค่ะ มันก็บอกจะจีบให้ แต่ก็ห้ามไว้ จนมาถึงวันที่เราต้องแยกกันแต่ สายใยเราไม่ขาดค่ะ ได้ไปเรียนพิเศษที่เดียวกันก็เลยได้เจอกันตลอด พอมาวันหนึ่ง ที่โรงเรียนเก่ามีงานโรงเรียนค่ะ อยากช่วย แต่ก็ขี้เกียจ แต่ก็โดน B ลากสังขารมายืนเป็นรูปปั้นแปะยิ้มหน้าโรงเรียนคอยต้อนรับผู้ปกครอง แล้ววันนั้นแหละ มันบอกว่ามันชอบคนที่ตัวคนเขียนเองมีปัญหามาก่อนหน้านี้ เจ็บค่ะ เพราะผู้หญิงคนนี้รับไม่ได้จริงๆ พอกลับบ้านมาร้องไห้เลยค่ะ เขื่อนแตกเลย คิดว่าชีวิตต้องเดินต่อไป ยอมรับความจริง ตัดใจมาได้สามวันก็ต้องเจอมันที่เรียนพิเศษ พยายามตีหน้านิ่งเป็นรูปปั้นทำตัวเป็นปกติ มันก็เพ้อหาแต่ผู้หญิงคนนั้น กำมือแน่นจนเลือดแทบไหล แต่มันก็ไม่รู้หรอกค่ะ แอบชอบมันมาไม่มีใครรู้ มีแต่หัวใจของตัวเองที่รู้ หลังจากนั้นมันกลับต่างจังหวัด ช่วงนั้นพักเรียนพิเศษค่ะ กลับมามันก็ขอเลิกเรียนยาว เดือนหน้ามันก็จะกลับมาแล้ว ตอนนี้หรอค่ะ มันโทรมาหาทุกวันค่ะ พยายามไม่รับ แต่ไม่รับมันก็โทรจิก สุดท้ายรำคาญมากๆ ก็ลองรับดูมันก็เล่าเรื่องที่ตัวเองโทรไปบอกรัก ที่แรกน้ำตาไหลอาบแก้ม แต่ตัวเองก็ดัดเสียงให้เป็นปกติ ตอนนี้มันก็ยังซื่อบื้อไม่รู้ค่ะสุดท้ายนี้เลยอยากจะถามผู้อ่านว่า ทำยังไงดีค่ะ?? บอกไปหรือจะปล่อยไปแบบนี้ ช่วงนี้โทรมาบ่อยค่ะ พยายามตัดบทมันตลอดเริ่มสงสารค่ะ เพราะตัวคนเขียนเป็นตัวช่วยมันตลอด T_T
ปล. ที่เหนือหายาวยืดเพราะต้องการให้รู้การดำเนินนิยายชีวิตจริงค่ะ