ตอนนี้ฉันรู้สึกสับสนกับความรู้สึกตัวเองมากว่านี่ฉันคิดถึงเขาหรอ หรือว่าทำไมต้องรู้สึกหวั่นไหวกับเขา หรือว่าฉันยังลืมเขาไม่ได้
ดิฉันจะสมมุติชื่อเอาละกันนะคะเพราะหลักๆก็มีอยู่สามคนค่ะ^^ จะได้เข้าใจง่ายๆ
ตูน=เขา(ช)
บอย=เพื่อนของเขา(ช)
และฉัน (ญ)
และนี่คือจุดเริ่มต้น
ฉันสอบเข้าที่โรงเรียนมัธยมได้ ที่นี้จะต้องมาปรับพื้นฐานที่โรงเรียนเป็นเวลาสองอาทิตย์ ฉันได้อยู๋ห้องเดียวกับตูนและบอย
ระหว่างที่ฉันกำลังอยู่ในช่วงปรับพื้นฐานอาทิตย์แรกนั้น ฉันรู้สึกว่าฉันเริ่มชอบบอยค่ะ แต่ฉันก็เงียบๆไม่ได้บอกใคร ฉันมักจะหวั่นไหวตลอดเวลาที่ได้ใกล้กับบอย แต่บางทีฉันก็รู้สึกว่าบอยเขาก็อาจจะสนใจฉันเหมือนกันก็ได้แต่น้อยครั้งที่เขาจะแสดงออก/ไม่แสดงออกเลย
พอถึงช่วงปรับพื้นฐานอาทิตย์ที่สอง ทางโรงเรียนมีคำสั่งให้นักเรียนทุกคนมาเข้าค่าย ฉันก็เลยต้องหอบหิ้วข้าวของมาเพื่อมานอนที่โรงเรียน
กิจกรรมระหว่างการเข้าค่ายปรับพื้นฐานนั้น
ตั้งแต่เช้าถึงบ่าย ก็จะเรียน
ช่วงบ่ายถึงช่วงเย็น ก็จะทำกิจกรรมเป็นกลุ่มๆ
ช่วงเย็นถึงเกือบค่ำ ก็จะพาไปเดินออกกำลังกาย
อาทิตย์แรกๆนั้นฉันก็ไม่ค่อยรู้จักบอยกับตูนเท่าไรหรอก แต่ฉันรู้แค่ว่าฉันเริ่มรู้สึกดีกับบอยเมื่อเวลาที่ได้ใกล้กัน แล้วฉันก็รู้ว่าบอยกับตูนเป็นเพื่อนสนิทกัน
พอมาอาทิตย์ที่สองทางโรงเรียนได้จัดให้มีกิจกรรมทำกันเป็นกลุ่มๆ ทางรร.มีคำสั่งให้จัดแถวอย่างเป็นระเบียบ ตอนจัดแถวครั้งแรก(วันแรกของการเข้าค่าย)ฉันเกือบจะได้อยู่กับบอยแล้วเชียว แต่ดันได้ตูนมาอยู่ข้างๆแทน -0- แต่ฉันก็คิดว่าเอ้อไม่เป็นไร แค่นี้ก็ใกล้มากพอล้ะ
พอมาถึงช่วงเย็น ก็จะต้องเดินออกกำลังกายกัน พอเริ่มก้าวฝีท้าว ทันใดนั้นเองตัวฉันซึ่งได้ยืนอยู่ข้างๆตูน( เราห่างกันไม่ถึง10ซม. )
มือของฉันเผลอสะบัดไปโดนมือของตูน นิ้วเราเกี่ยวกันด้วยอ้ะ -////-(ตั้งแต่เกิดยังไม่เคยมือไปเกี่ยวโดนผู้ชายคนไหนเล้ย) จากนั้นสิ่งที่เกิดขึ้นตามมาคือ เราทั้งคู่หน้าแดง เราต่างขอโทษกันและกัน ฉันรู้สึกเขินนิดนึงและคิดว่าตูนก็คงไม่ต่างอะไรจากฉันหรอกเพราะเขาก็หน้าแดงเหมือนกัน แต่ฉันก็ไม่ได้หวั่นไหวอะไรมากหรอก เพราะว่าฉันเริ่มชอบบอยแล้วนี่หน่า จากนั้นฉันก็เห็นตูนเดินไปด้วยคุยกับบอยไปด้วย แค่นี้ก็พอดูออกว่าพวกเขาคงสนิทกัน ตอนนั้นฉันยังไม่รู้จักชื่อบอยเลย ฉันก็เลยถามชื่อบอยจากตูน พอฉันถามเสร็จ ตูนก็ล้อฉันเลย ว่าฉันชอบบอย
ฉันก็ทำหน้าตายปฎิเสธลูกเดียวแต่ก็ดูเหมือนว่า ตูนจะไม่เชื่อเท่าไร แล้วเขาก็เงียบไป จากนั้นฉันกับตูนก็เริ่มทำความรู้จักกัน เราคุยสนิทสนมกันมากขึ้นจนเพื่อนข้างๆล้อกันเอาเป็นเอาตาย แต่ตอนนั้นฉันก็คิดกับตูนแค่เพื่อนเท่านั้นแหละค่ะ วันต่อๆมาระหว่างที่เข้าค่ายนั้น ฉันกับตูนก็ดูสนิทกัน เรายิ้มเราหัวเราะเราคุยกันตลอดเวลา เรามักจะไต่ถามสารทุกข์สุขดิบกันอยู่ตลอดเวลา ตูนก็มักจะถามฉันว่าฉันชอบใคร แต่ฉันก็ไม่บอกหรอกเพราะเขาคงรู้อยู่แล้ว แล้วฉันก็รู้สึกว่าตอนที่เราเดินด้วยกันมือของเราจะโดนกันบ่อยมาก ฉันรู้สึกว่าเวลาที่ฉันถามเรื่องของบอย ดูตูนจะอารมณ์เสียหงุดหงิดเหมือนกับคนละคนเลย ทำเอาฉันงงเลยแหละค่ะ และแล้วฉันก็รู้จากตูนว่า "บอยมีแฟนแล้ว" ประโยคนี้ทำเอาฉันเสียใจได้ระดับนึงเลยแหละเพราะว่าฉันเองก็ไม่เคยชอบใครมาก่อน พอมาถึงเข้าค่ายวันสุดท้าย.... ประกาศผลห้องใหม่ฉันได้อยู่คนละห้องกับตูนและบอย ฉันก็เศร้าๆซึมๆนิดๆที่ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกับบอยแต่ก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวเปิดเทอมก็ได้เจอกัน ระหว่างที่รอคอยการเปิดเทอมนั้นฉันก็เอาแต่นั่งคิดถึงบอยตลอดเวลา ฉันเองก็ไม่เข้าใจตัวเองน้ะว่าทำไมเราจะต้องไปชอบผู้ชายหยิ่งๆ เซอๆ หน้าตางั้นๆ แบบบอยด้วยเค้าไม่ได้สนใจอะไรเราเลยน้ะ แต่ผิดกับตูน ที่เป็นผู้ชายที่หน้าตาดีมากพอสมควรแต่เขาก็ไม่ได้เข้ามาอยู่ในความคิดฉันเลย ในหัวฉันก็มีแต่บอยเท่านั้นแหละ
พอเปิดเทอมมา .....
ตูนแอดพินบีบีมาหาฉัน ฉันรับแอดเค้า พอฉันถามเค้าว่าเอาพินมาจากไหน เขาก็บอกว่าขอมาจากเพื่อน ตัวฉันเองก็แอบดีใจเหมือนกันที่เค้าแอดมาหาฉัน ทำให้จากความสนิทสนมที่มีอยู่เท่าเดิมมันก็ยิ่งเพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้น มากไปอีก
-คุยกันตลอดเวลา
-สอนการบ้านให้กัน
-ตูนส่งข้อความมาหาฉันตลอดเวลา บอกฉันว่าคิดถึง นั่นนู่นนี่(จนบางทีฉันรู้สึกว่ามันเกินไปกว่าเพื่อน)
-เขาโทรมาหาค่อนข้างบ่อย
-ตอนที่ตูนบวชแล้วตูนมาบิณฑบาตร ฉันก็ตักบาตรให้ตูน เพราะว่าเราอยากทำบุญด้วยกัน
-ตูนบอกว่าจะรอฉัน รอจนกว่าฉันจะลืมบอย(ที่เป็นเพื่อนสนิทของเขา) ฉันบอกไม่ให้ตูนรอ ตูนก็ยังยืนยันที่จะรอ
-เวลาที่มีใครมาจีบ มาคุย มายุ่งกับฉัน เขาก็จะแสดงอาการเหมือนไม่พอใจ
-ตูนเอารูปฉันขึ้นหน้าจอโทรศัพท์ของเขา(อันนี้มีคนมาบอก)
-ตูนคอยถามฉันตลอดว่า เมื่อไรจะตัดใจจากบอยได้
แล้วตูนก็บอกว่า ตูนชอบฉัน ตอนนั้นเรื่องของบอยฉันลืมไปเลยแหละค่ะ ตูนเหมือนจะมาขอฉันเป็นแฟนแต่ฉันก็บอกกับตูนตลอดว่า "รอฉันอีกหน่อยนะ" เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรและเราสองคนก็เริ่มผูกพันธ์กัน เหมือนว่าเราจะรักกันมั้ยหรือว่าเราแค่ชอบกัน?
ตูนรอฉันมาก็ค่อนข้างนานอยู่ ฉันมาคิดดูฉันว่าบางทีมันอาจจะถึงเวลาเปิดใจให้ใครสักคนมาอยู่ข้างๆเราก็ได้ นั่นก็คือ การมีแฟน นั่นเอง
ฉันถามตูนว่า" เป็นมากกว่าเพื่อนมั้ย " แต่ตูนกลับตอบมาว่า "โอเค นั่นเราเป็นแค่เพื่อนกัน"
หลังจากนั้น เวลาที่ตูนทักมา ฉันก็จะค่อนข้างเงียบทำเป็นเฉยชา "ก็ในเมื่อฉันถามเขาแล้ว แล้วเขาตอบมาแบบนี้ แล้วทำไมฉันจะต้องดีกับเขา ฉันก็เสียใจเหมือนกันนะ"
มาวันนึง ฉันก็ตกลงปลงใจที่จะคบกับรุ่นพี่อีกคนหนึ่ง ซึ่งเขาเอาใจเก่งกว่าตูนมาก ไม่งี่เง่าขี้งอน คุยกันเข้าใจรู้เรื่อง นิสัยดีกว่าตูน เขาดีกว่าตูนมาก โดยที่ฉันไม่สนใจตูนเลยว่าตูนจะรู้สึกยังไง เมื่อฉันมีแฟน ฉันเห็นแค่ว่า"ดูตูนเสียใจมาก" ฉันเห็นตูนตั้งสถานะในเฟสเหมือนกับว่าโดนทิ้งยังไงหยั่งงั้นแหละ แล้วฉันก็มาคิดว่า"นี่ฉันไม่ได้ผิดน้ะ ก้ในเมื่อฉันถามเขาแล้วแต่เขาปฎฺิเสธฉัน จะให้ฉันทำยังไงอ้ะ" ตูนลบพินบีบีฉัน เขาหายไปจากฉันสัก2-3เดือน แล้วตูนก็แอดพินฉันกลับมาใหม่ ตูนถามฉันว่า"จำกันได้ไหม" ฉันก็ตอบเขาไปประมาณว่า จำได้สิ้ แล้วก็ถามตูนถึงเหตุผลที่ลบพินฉัน แล้วเขาก็บอกฉันมาว่า"ตอนนั้นที่ฉันถามเขาว่า เป็นมากกว่าเพื่อนกันมั้ย เขาอ่านผิดเอง เขาไม่ค่อยได้สนใจกับสิ่งที่ฉันพิมไปหาเขา จนตอนนี้เพิ่งรู้ว่ามันสายไปแล้ว"ตูนมาขอโทษฉัน ที่ไม่อ่านข้อความให้ดี แต่ฉันก็ไม่ได้อะไรเพราะตอนที่ตูนหายไป ฉันไม่ได้คิดถึงเขาเลยสักนิด คงมีแค่เพียงคำว่า "รำคาญ"เท่านั้นแหละค่ะ
ผ่านมาได้สักระยะนึง ฉันเลิกกับแฟนของฉัน ตูนเข้ามาปลอบใจฉัน ทำดี พูดดี คุยดีกับฉัน พูดจาเหมือนเมื่อก่อนที่ยังสนิทกัน ฉันเห็นตูนทำแบบนี้ฉันเลยบอกกับเขาไปว่า ฉันยังไม่พร้อมหรอกนะที่จะมีแฟนใหม่อีกอะ มันเร็วเกินไป ฉันยังไม่พร้อม จากนั้นผ่านมาสักเดือนนึง ตูนก็ไปมีแฟนใหม่ คบกันได้ไม่นานตูนก็เลิกกับแฟน แล้วตูนก็มาคุยกับฉันอีก ตูนมาบอกฉันว่า"โดนทิ้งอีกแล้ว"ฉันคิดในใจว่า"ก็แหงละ ขี้น้อยใจ งี่เง่าซะขนาดนี้" เราคุยกันเหมือนเดิมทุกอย่าง ฉันตั้งชื่อบีบีให้ตูนเล่นแล้วฉันก็ส่งให้เขาโดยไม่ได้คิดว่าเขาจะเอาไปตั้งจริงๆพอเขาเอาไปตั้งจริงๆก็ดูเหมือนว่าเขาจะชอบชื่อนี้มาก
พอเปิดเทอมมาเลื่อนขั้นระดับชั้น(เทอม1) ฉันก็ซื้อบีบีใหม่ ฉันไม่มีพินตูน เราก็เลยไม่ได้ติดต่อกันเลย แล้วฉันก็มีแฟนใหม่อีก(เยอะจังเรา-_- )
จนมาเข้าค่ายอีกแล้วว เราได้อยู่กลุ่มเดียวกันอีกครั้ง ระหว่างที่เข้าค่ายก็รู้สึกเหมือนเราจะมองกันตลอดเวลา
- มีตอนนึงที่ฉันนั่งหลับเอาหน้าซุกหลังเพื่อน พอตื่นมาก็เจอตูนนั่งอยู่ข้างๆ ซึ่งตูนกำลังมองหน้าฉัน รู้เลยแหละค่ะว่าแอบมอง พอตูนรู้ว่าฉันตื่นเขาก็หลบหน้า
-ตูนมาขอยืมดินสอฉันทั้งๆที่เพื่อนเขาก็มี(ยอมรับนะคะว่าลึกๆฉันก็คิดเข้าข้างตัวเองว่า ตูนอยากคุยกับฉันหรือเปล่า)
-อีกตอนก็คือฉันกับตูนกำลังมองกัน ตูนเหมือนจะเหม่อ55555 ก็เลยเดินชนป้าย-0-
พอผ่านมาเทอม2....
ตูนก็มีแฟนเหมือนกัน
-ฉันบังเอิญ ได้เห็นพินตูนในบีบีของเพื่อน ฉันรู้สึกตกใจนิดๆที่ว่า ตูนยังคงใช้ชื่อบีบีที่ฉันเคยตั้งให้ตูนตามด้วยชื่อแฟนของตูน
ฉันแอดไปหาเขา พอฉันได้คุยกับตูนอีกครฉันก็ได้รู้ว่า เขายังจำได้ว่าฉันเป็นคนตั้งชื่อให้ เขายังชอบชื่อนี้อยู่เสมอ
6-เพื่อนฉันบอกว่า เวลาที่ฉันเดินอยู่หรือคุยกับใคร ตูนก็จะชอบมองมา
-บางทีที่ตูนเดินมากับแฟน ตูนก็แยกทางออกมาประจันหน้ากับฉัน รู้มั้ยว่าตูนใกล้ฉันจนหน้าเราเกือบชนกัน(ต่อหน้าแฟนเขา)
ปิดเทอม
เข้าค่ายอีกครั้งนึง-0-(รู้สึกเข้าค่ายบ่อยจัง555555555555)
-รู้สึกว่าครั้งนี้เรามองกันบ่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกก เราจะได้นั่งแถวเดียวกันตลอดเลย ขนาดฉันย้ายที่ยังเจอตูนนั่งแถวเดียวกันเลย-0-
-ตอนที่ฉันจะมาล้างจาน พอฉันมาถึงอ่างล้างจาน ฉันลืมหยิบน้ำยาล้างจาน ฉันเลยวิ่งกลับไปเอา พอฉันกลับมาฉันก็เจอตูน ตอนแรกเราก็ไมได้พูดอะไรกัน พอฉันอุทานคำหยาบขึ้นมา ตูนก็มาแซวฉันเฉยเลยแล้วก็หัวเราะชอบใจใหญ่เลย ทั้งๆที่อยู่โรงเรียนเราก็ไม่ค่อยได้คุยกันน้ะ
-ตอนที่ฉันกำลังล้างจาน ตูนก็กำลังหั่นผักอยู่ข้างๆ
-ตอนที่ฉันกำลังแสดงตูนก็มานั่งอยู่แถวหน้าสุด ทั้งๆที่ตอนแรกฉันไม่เห็นเขาเลยน้ะ
-ก่อนกลับค่าย มันมีทางนึงเป็นทางเปลี่ยวนิดนึง ฉันเดินกินน้ำมาอย่างสบายใจแต่ฉันก็ชะงักทันทีเมื่อ ฉันเจอตูนเดินถือหม้อมา เราเดินสวนกันแบบว่าทำเอาฉันใจเต้นตุบๆ เหมือนโลกหยุดหมุนเลย55555555 ตาดวงเล็กๆกลมๆของตูนกำลังเหล่มองมาที่ฉัน อมยิ้มนิดๆ แล้วก็ผ่านไป ยอมรับเลยว่า ฉันเองก็แอบยิ้มเหมือนกัน
กลับมาจากเข้าค่ายได้ไม่นาน ฉันมาเปิดดูเฟสบุคของตูน ปรากฎว่า ตูนลบฉันออกจากเฟส(ฉันคิดว่าคงจะลบก่อนไปค่ายได้ไม่นานแหละ)
ฉันรีบแชทไปหาเขาเพื่อถามว่าลบทำไม เขาบอกว่ากดผิด.......มันคงจะใช่เหตุผลที่แท้จริงอย่างยิ่งนะ?-_- จากนั้นฉันก็บลอคเฟสเขาเลยค่ะ
สุดท้ายที่ฉันอยากรู็ก็คือ ตกลงเขาคิดยังไงกับฉันกันแน่แค่ชอบ?แค่รู้สึกดี? แล้วทำไมเขาต้องมาลบเฟสด้วย เขาจะรู้สึกแบบฉันบ้างไหม เขาจะหวั่นไหวบ้างไหมเวลาที่ได้ใกล้กัน เขาจะรู้สึกดีเหมือนกันมั้ย เขารู้สึกดีกับฉันบ้างหรือเปล่า ? เราคงเหมือนกับเส้นขนานที่ไม่มีวันบรรจบกันแต่เราจะเคียงคู่กันตลอดไปหรือเปล่า?
^
^
จบแล้วค่ะ5555555555 ขอบคุณน้ะค้ะที่ทนอ่านมาจนจบ อยากให้ทุกคนช่วยตอบหน่อยอะคะว่าเขาคิดยังไงกันแน่-0- ตามข้างบนนี่เลย สับสนวุ่นวายใจจริงๆ ค่ะ แต่ฉันรู้ตัวดีอยู่เสมอว่า อยู่กัปัจจุบันดีที่สุดค่ะ แค่จขกท.อยากให้ตอบคำถามและแสดงความคิดเห็นกับเรื่องนี้อ้ะค้า เพราะว้าวุ่นมาก-0- ตอนนี้จะจบจากที่โรงเรียนแล้วเลยอยากจะรีบทำอะไรก่อนที่มันจะสายไปTT ขอบคุณทุกคนมากน้ะค้าาาา♥
สิ่งที่เขาแสดงออกมาทั้งหมดกับฉันตลอดเวลาที่ผ่านมาเกือบ3ปี มันคืออะไร? ความรักหรือเปล่าหรือแค่รู้สึกดี?
ดิฉันจะสมมุติชื่อเอาละกันนะคะเพราะหลักๆก็มีอยู่สามคนค่ะ^^ จะได้เข้าใจง่ายๆ
ตูน=เขา(ช)
บอย=เพื่อนของเขา(ช)
และฉัน (ญ)
และนี่คือจุดเริ่มต้น
ฉันสอบเข้าที่โรงเรียนมัธยมได้ ที่นี้จะต้องมาปรับพื้นฐานที่โรงเรียนเป็นเวลาสองอาทิตย์ ฉันได้อยู๋ห้องเดียวกับตูนและบอย
ระหว่างที่ฉันกำลังอยู่ในช่วงปรับพื้นฐานอาทิตย์แรกนั้น ฉันรู้สึกว่าฉันเริ่มชอบบอยค่ะ แต่ฉันก็เงียบๆไม่ได้บอกใคร ฉันมักจะหวั่นไหวตลอดเวลาที่ได้ใกล้กับบอย แต่บางทีฉันก็รู้สึกว่าบอยเขาก็อาจจะสนใจฉันเหมือนกันก็ได้แต่น้อยครั้งที่เขาจะแสดงออก/ไม่แสดงออกเลย
พอถึงช่วงปรับพื้นฐานอาทิตย์ที่สอง ทางโรงเรียนมีคำสั่งให้นักเรียนทุกคนมาเข้าค่าย ฉันก็เลยต้องหอบหิ้วข้าวของมาเพื่อมานอนที่โรงเรียน
กิจกรรมระหว่างการเข้าค่ายปรับพื้นฐานนั้น
ตั้งแต่เช้าถึงบ่าย ก็จะเรียน
ช่วงบ่ายถึงช่วงเย็น ก็จะทำกิจกรรมเป็นกลุ่มๆ
ช่วงเย็นถึงเกือบค่ำ ก็จะพาไปเดินออกกำลังกาย
อาทิตย์แรกๆนั้นฉันก็ไม่ค่อยรู้จักบอยกับตูนเท่าไรหรอก แต่ฉันรู้แค่ว่าฉันเริ่มรู้สึกดีกับบอยเมื่อเวลาที่ได้ใกล้กัน แล้วฉันก็รู้ว่าบอยกับตูนเป็นเพื่อนสนิทกัน
พอมาอาทิตย์ที่สองทางโรงเรียนได้จัดให้มีกิจกรรมทำกันเป็นกลุ่มๆ ทางรร.มีคำสั่งให้จัดแถวอย่างเป็นระเบียบ ตอนจัดแถวครั้งแรก(วันแรกของการเข้าค่าย)ฉันเกือบจะได้อยู่กับบอยแล้วเชียว แต่ดันได้ตูนมาอยู่ข้างๆแทน -0- แต่ฉันก็คิดว่าเอ้อไม่เป็นไร แค่นี้ก็ใกล้มากพอล้ะ
พอมาถึงช่วงเย็น ก็จะต้องเดินออกกำลังกายกัน พอเริ่มก้าวฝีท้าว ทันใดนั้นเองตัวฉันซึ่งได้ยืนอยู่ข้างๆตูน( เราห่างกันไม่ถึง10ซม. )
มือของฉันเผลอสะบัดไปโดนมือของตูน นิ้วเราเกี่ยวกันด้วยอ้ะ -////-(ตั้งแต่เกิดยังไม่เคยมือไปเกี่ยวโดนผู้ชายคนไหนเล้ย) จากนั้นสิ่งที่เกิดขึ้นตามมาคือ เราทั้งคู่หน้าแดง เราต่างขอโทษกันและกัน ฉันรู้สึกเขินนิดนึงและคิดว่าตูนก็คงไม่ต่างอะไรจากฉันหรอกเพราะเขาก็หน้าแดงเหมือนกัน แต่ฉันก็ไม่ได้หวั่นไหวอะไรมากหรอก เพราะว่าฉันเริ่มชอบบอยแล้วนี่หน่า จากนั้นฉันก็เห็นตูนเดินไปด้วยคุยกับบอยไปด้วย แค่นี้ก็พอดูออกว่าพวกเขาคงสนิทกัน ตอนนั้นฉันยังไม่รู้จักชื่อบอยเลย ฉันก็เลยถามชื่อบอยจากตูน พอฉันถามเสร็จ ตูนก็ล้อฉันเลย ว่าฉันชอบบอย
ฉันก็ทำหน้าตายปฎิเสธลูกเดียวแต่ก็ดูเหมือนว่า ตูนจะไม่เชื่อเท่าไร แล้วเขาก็เงียบไป จากนั้นฉันกับตูนก็เริ่มทำความรู้จักกัน เราคุยสนิทสนมกันมากขึ้นจนเพื่อนข้างๆล้อกันเอาเป็นเอาตาย แต่ตอนนั้นฉันก็คิดกับตูนแค่เพื่อนเท่านั้นแหละค่ะ วันต่อๆมาระหว่างที่เข้าค่ายนั้น ฉันกับตูนก็ดูสนิทกัน เรายิ้มเราหัวเราะเราคุยกันตลอดเวลา เรามักจะไต่ถามสารทุกข์สุขดิบกันอยู่ตลอดเวลา ตูนก็มักจะถามฉันว่าฉันชอบใคร แต่ฉันก็ไม่บอกหรอกเพราะเขาคงรู้อยู่แล้ว แล้วฉันก็รู้สึกว่าตอนที่เราเดินด้วยกันมือของเราจะโดนกันบ่อยมาก ฉันรู้สึกว่าเวลาที่ฉันถามเรื่องของบอย ดูตูนจะอารมณ์เสียหงุดหงิดเหมือนกับคนละคนเลย ทำเอาฉันงงเลยแหละค่ะ และแล้วฉันก็รู้จากตูนว่า "บอยมีแฟนแล้ว" ประโยคนี้ทำเอาฉันเสียใจได้ระดับนึงเลยแหละเพราะว่าฉันเองก็ไม่เคยชอบใครมาก่อน พอมาถึงเข้าค่ายวันสุดท้าย.... ประกาศผลห้องใหม่ฉันได้อยู่คนละห้องกับตูนและบอย ฉันก็เศร้าๆซึมๆนิดๆที่ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกับบอยแต่ก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวเปิดเทอมก็ได้เจอกัน ระหว่างที่รอคอยการเปิดเทอมนั้นฉันก็เอาแต่นั่งคิดถึงบอยตลอดเวลา ฉันเองก็ไม่เข้าใจตัวเองน้ะว่าทำไมเราจะต้องไปชอบผู้ชายหยิ่งๆ เซอๆ หน้าตางั้นๆ แบบบอยด้วยเค้าไม่ได้สนใจอะไรเราเลยน้ะ แต่ผิดกับตูน ที่เป็นผู้ชายที่หน้าตาดีมากพอสมควรแต่เขาก็ไม่ได้เข้ามาอยู่ในความคิดฉันเลย ในหัวฉันก็มีแต่บอยเท่านั้นแหละ
พอเปิดเทอมมา .....
ตูนแอดพินบีบีมาหาฉัน ฉันรับแอดเค้า พอฉันถามเค้าว่าเอาพินมาจากไหน เขาก็บอกว่าขอมาจากเพื่อน ตัวฉันเองก็แอบดีใจเหมือนกันที่เค้าแอดมาหาฉัน ทำให้จากความสนิทสนมที่มีอยู่เท่าเดิมมันก็ยิ่งเพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้น มากไปอีก
-คุยกันตลอดเวลา
-สอนการบ้านให้กัน
-ตูนส่งข้อความมาหาฉันตลอดเวลา บอกฉันว่าคิดถึง นั่นนู่นนี่(จนบางทีฉันรู้สึกว่ามันเกินไปกว่าเพื่อน)
-เขาโทรมาหาค่อนข้างบ่อย
-ตอนที่ตูนบวชแล้วตูนมาบิณฑบาตร ฉันก็ตักบาตรให้ตูน เพราะว่าเราอยากทำบุญด้วยกัน
-ตูนบอกว่าจะรอฉัน รอจนกว่าฉันจะลืมบอย(ที่เป็นเพื่อนสนิทของเขา) ฉันบอกไม่ให้ตูนรอ ตูนก็ยังยืนยันที่จะรอ
-เวลาที่มีใครมาจีบ มาคุย มายุ่งกับฉัน เขาก็จะแสดงอาการเหมือนไม่พอใจ
-ตูนเอารูปฉันขึ้นหน้าจอโทรศัพท์ของเขา(อันนี้มีคนมาบอก)
-ตูนคอยถามฉันตลอดว่า เมื่อไรจะตัดใจจากบอยได้
แล้วตูนก็บอกว่า ตูนชอบฉัน ตอนนั้นเรื่องของบอยฉันลืมไปเลยแหละค่ะ ตูนเหมือนจะมาขอฉันเป็นแฟนแต่ฉันก็บอกกับตูนตลอดว่า "รอฉันอีกหน่อยนะ" เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรและเราสองคนก็เริ่มผูกพันธ์กัน เหมือนว่าเราจะรักกันมั้ยหรือว่าเราแค่ชอบกัน?
ตูนรอฉันมาก็ค่อนข้างนานอยู่ ฉันมาคิดดูฉันว่าบางทีมันอาจจะถึงเวลาเปิดใจให้ใครสักคนมาอยู่ข้างๆเราก็ได้ นั่นก็คือ การมีแฟน นั่นเอง
ฉันถามตูนว่า" เป็นมากกว่าเพื่อนมั้ย " แต่ตูนกลับตอบมาว่า "โอเค นั่นเราเป็นแค่เพื่อนกัน"
หลังจากนั้น เวลาที่ตูนทักมา ฉันก็จะค่อนข้างเงียบทำเป็นเฉยชา "ก็ในเมื่อฉันถามเขาแล้ว แล้วเขาตอบมาแบบนี้ แล้วทำไมฉันจะต้องดีกับเขา ฉันก็เสียใจเหมือนกันนะ"
มาวันนึง ฉันก็ตกลงปลงใจที่จะคบกับรุ่นพี่อีกคนหนึ่ง ซึ่งเขาเอาใจเก่งกว่าตูนมาก ไม่งี่เง่าขี้งอน คุยกันเข้าใจรู้เรื่อง นิสัยดีกว่าตูน เขาดีกว่าตูนมาก โดยที่ฉันไม่สนใจตูนเลยว่าตูนจะรู้สึกยังไง เมื่อฉันมีแฟน ฉันเห็นแค่ว่า"ดูตูนเสียใจมาก" ฉันเห็นตูนตั้งสถานะในเฟสเหมือนกับว่าโดนทิ้งยังไงหยั่งงั้นแหละ แล้วฉันก็มาคิดว่า"นี่ฉันไม่ได้ผิดน้ะ ก้ในเมื่อฉันถามเขาแล้วแต่เขาปฎฺิเสธฉัน จะให้ฉันทำยังไงอ้ะ" ตูนลบพินบีบีฉัน เขาหายไปจากฉันสัก2-3เดือน แล้วตูนก็แอดพินฉันกลับมาใหม่ ตูนถามฉันว่า"จำกันได้ไหม" ฉันก็ตอบเขาไปประมาณว่า จำได้สิ้ แล้วก็ถามตูนถึงเหตุผลที่ลบพินฉัน แล้วเขาก็บอกฉันมาว่า"ตอนนั้นที่ฉันถามเขาว่า เป็นมากกว่าเพื่อนกันมั้ย เขาอ่านผิดเอง เขาไม่ค่อยได้สนใจกับสิ่งที่ฉันพิมไปหาเขา จนตอนนี้เพิ่งรู้ว่ามันสายไปแล้ว"ตูนมาขอโทษฉัน ที่ไม่อ่านข้อความให้ดี แต่ฉันก็ไม่ได้อะไรเพราะตอนที่ตูนหายไป ฉันไม่ได้คิดถึงเขาเลยสักนิด คงมีแค่เพียงคำว่า "รำคาญ"เท่านั้นแหละค่ะ
ผ่านมาได้สักระยะนึง ฉันเลิกกับแฟนของฉัน ตูนเข้ามาปลอบใจฉัน ทำดี พูดดี คุยดีกับฉัน พูดจาเหมือนเมื่อก่อนที่ยังสนิทกัน ฉันเห็นตูนทำแบบนี้ฉันเลยบอกกับเขาไปว่า ฉันยังไม่พร้อมหรอกนะที่จะมีแฟนใหม่อีกอะ มันเร็วเกินไป ฉันยังไม่พร้อม จากนั้นผ่านมาสักเดือนนึง ตูนก็ไปมีแฟนใหม่ คบกันได้ไม่นานตูนก็เลิกกับแฟน แล้วตูนก็มาคุยกับฉันอีก ตูนมาบอกฉันว่า"โดนทิ้งอีกแล้ว"ฉันคิดในใจว่า"ก็แหงละ ขี้น้อยใจ งี่เง่าซะขนาดนี้" เราคุยกันเหมือนเดิมทุกอย่าง ฉันตั้งชื่อบีบีให้ตูนเล่นแล้วฉันก็ส่งให้เขาโดยไม่ได้คิดว่าเขาจะเอาไปตั้งจริงๆพอเขาเอาไปตั้งจริงๆก็ดูเหมือนว่าเขาจะชอบชื่อนี้มาก
พอเปิดเทอมมาเลื่อนขั้นระดับชั้น(เทอม1) ฉันก็ซื้อบีบีใหม่ ฉันไม่มีพินตูน เราก็เลยไม่ได้ติดต่อกันเลย แล้วฉันก็มีแฟนใหม่อีก(เยอะจังเรา-_- )
จนมาเข้าค่ายอีกแล้วว เราได้อยู่กลุ่มเดียวกันอีกครั้ง ระหว่างที่เข้าค่ายก็รู้สึกเหมือนเราจะมองกันตลอดเวลา
- มีตอนนึงที่ฉันนั่งหลับเอาหน้าซุกหลังเพื่อน พอตื่นมาก็เจอตูนนั่งอยู่ข้างๆ ซึ่งตูนกำลังมองหน้าฉัน รู้เลยแหละค่ะว่าแอบมอง พอตูนรู้ว่าฉันตื่นเขาก็หลบหน้า
-ตูนมาขอยืมดินสอฉันทั้งๆที่เพื่อนเขาก็มี(ยอมรับนะคะว่าลึกๆฉันก็คิดเข้าข้างตัวเองว่า ตูนอยากคุยกับฉันหรือเปล่า)
-อีกตอนก็คือฉันกับตูนกำลังมองกัน ตูนเหมือนจะเหม่อ55555 ก็เลยเดินชนป้าย-0-
พอผ่านมาเทอม2....
ตูนก็มีแฟนเหมือนกัน
-ฉันบังเอิญ ได้เห็นพินตูนในบีบีของเพื่อน ฉันรู้สึกตกใจนิดๆที่ว่า ตูนยังคงใช้ชื่อบีบีที่ฉันเคยตั้งให้ตูนตามด้วยชื่อแฟนของตูน
ฉันแอดไปหาเขา พอฉันได้คุยกับตูนอีกครฉันก็ได้รู้ว่า เขายังจำได้ว่าฉันเป็นคนตั้งชื่อให้ เขายังชอบชื่อนี้อยู่เสมอ
6-เพื่อนฉันบอกว่า เวลาที่ฉันเดินอยู่หรือคุยกับใคร ตูนก็จะชอบมองมา
-บางทีที่ตูนเดินมากับแฟน ตูนก็แยกทางออกมาประจันหน้ากับฉัน รู้มั้ยว่าตูนใกล้ฉันจนหน้าเราเกือบชนกัน(ต่อหน้าแฟนเขา)
ปิดเทอม
เข้าค่ายอีกครั้งนึง-0-(รู้สึกเข้าค่ายบ่อยจัง555555555555)
-รู้สึกว่าครั้งนี้เรามองกันบ่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกก เราจะได้นั่งแถวเดียวกันตลอดเลย ขนาดฉันย้ายที่ยังเจอตูนนั่งแถวเดียวกันเลย-0-
-ตอนที่ฉันจะมาล้างจาน พอฉันมาถึงอ่างล้างจาน ฉันลืมหยิบน้ำยาล้างจาน ฉันเลยวิ่งกลับไปเอา พอฉันกลับมาฉันก็เจอตูน ตอนแรกเราก็ไมได้พูดอะไรกัน พอฉันอุทานคำหยาบขึ้นมา ตูนก็มาแซวฉันเฉยเลยแล้วก็หัวเราะชอบใจใหญ่เลย ทั้งๆที่อยู่โรงเรียนเราก็ไม่ค่อยได้คุยกันน้ะ
-ตอนที่ฉันกำลังล้างจาน ตูนก็กำลังหั่นผักอยู่ข้างๆ
-ตอนที่ฉันกำลังแสดงตูนก็มานั่งอยู่แถวหน้าสุด ทั้งๆที่ตอนแรกฉันไม่เห็นเขาเลยน้ะ
-ก่อนกลับค่าย มันมีทางนึงเป็นทางเปลี่ยวนิดนึง ฉันเดินกินน้ำมาอย่างสบายใจแต่ฉันก็ชะงักทันทีเมื่อ ฉันเจอตูนเดินถือหม้อมา เราเดินสวนกันแบบว่าทำเอาฉันใจเต้นตุบๆ เหมือนโลกหยุดหมุนเลย55555555 ตาดวงเล็กๆกลมๆของตูนกำลังเหล่มองมาที่ฉัน อมยิ้มนิดๆ แล้วก็ผ่านไป ยอมรับเลยว่า ฉันเองก็แอบยิ้มเหมือนกัน
กลับมาจากเข้าค่ายได้ไม่นาน ฉันมาเปิดดูเฟสบุคของตูน ปรากฎว่า ตูนลบฉันออกจากเฟส(ฉันคิดว่าคงจะลบก่อนไปค่ายได้ไม่นานแหละ)
ฉันรีบแชทไปหาเขาเพื่อถามว่าลบทำไม เขาบอกว่ากดผิด.......มันคงจะใช่เหตุผลที่แท้จริงอย่างยิ่งนะ?-_- จากนั้นฉันก็บลอคเฟสเขาเลยค่ะ
สุดท้ายที่ฉันอยากรู็ก็คือ ตกลงเขาคิดยังไงกับฉันกันแน่แค่ชอบ?แค่รู้สึกดี? แล้วทำไมเขาต้องมาลบเฟสด้วย เขาจะรู้สึกแบบฉันบ้างไหม เขาจะหวั่นไหวบ้างไหมเวลาที่ได้ใกล้กัน เขาจะรู้สึกดีเหมือนกันมั้ย เขารู้สึกดีกับฉันบ้างหรือเปล่า ? เราคงเหมือนกับเส้นขนานที่ไม่มีวันบรรจบกันแต่เราจะเคียงคู่กันตลอดไปหรือเปล่า?
^
^
จบแล้วค่ะ5555555555 ขอบคุณน้ะค้ะที่ทนอ่านมาจนจบ อยากให้ทุกคนช่วยตอบหน่อยอะคะว่าเขาคิดยังไงกันแน่-0- ตามข้างบนนี่เลย สับสนวุ่นวายใจจริงๆ ค่ะ แต่ฉันรู้ตัวดีอยู่เสมอว่า อยู่กัปัจจุบันดีที่สุดค่ะ แค่จขกท.อยากให้ตอบคำถามและแสดงความคิดเห็นกับเรื่องนี้อ้ะค้า เพราะว้าวุ่นมาก-0- ตอนนี้จะจบจากที่โรงเรียนแล้วเลยอยากจะรีบทำอะไรก่อนที่มันจะสายไปTT ขอบคุณทุกคนมากน้ะค้าาาา♥