ทำไมคนไทยไปต่างประเทศถึงชอบช้อปปิ้งครับ

แล้วทำไมต้องไปกะเกณฑ์ให้เค้าเหล่านั้นต้องไปห้องสมุดดูพิพิธภัณฑ์เหมือนกันหมดทุกคนด้วยล่ะ ความชอบแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนไปเที่ยวต่างประเทศก็ตั้งใจไปชมบ้านชมเมือง บางคนตั้งใจไปช็อปปิ้งก็เรื่องของเค้า บางคนไปเพื่อฝึกฝีมือในการถ่ายรูปก็มี

ส่วนที่ไปค่อนแคะเค้าว่าข้าวของบางอย่างหาซื้อเมืองไทยก็ได้ นั่นก็ถูก แต่รสนิยมแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนชอบของแบรนด์เนม ซึ่งของแบรนด์เนมเหล่านี้หลายคนก็รู้ว่าซื้อที่ประเทศผู้ผลิตราคาถูกกว่าซื้อที่shopบ้านเราเยอะมาก เช่นกระเป๋าprada saffianoในช็อปบ้านเราขายเจ็ดหมื่น แต่ไปช็อปที่ปารีสได้ในราคาไม่ถึงห้าหมื่น คนที่เค้าชอบกระเป๋าเหล่านี้ และมีกำลังซื้อพอ เวลาไปเที่ยวย่อมอดไม่ได้ที่จะต้องซื้ออยู่แล้ว คนที่ไม่ชอบกระเป๋าแบรนด์เนม ต่อให้มีกำลังซื้อ ก็ย่อมไม่สนใจที่ไปชายตามองหรอก มันอยู่ที่ความชอบของแต่ละคน

อย่างคนที่ชอบนาฬิกา เวลาไปแถบสแกนดิเนเวีย เค้ามุ่งไปซื้อนาฬิกาแบรนด์เนมกันด้วยซ้ำ แม้ว่านาฬิกาเหล่านี้มีเกลื่อนเมืองทั้งในช็อปหรือของหิ้วที่มาบุญครอง แต่เวลาไปซื้อนาฬิกาเหล่านี้เค้าว่ากันว่าส่วนลดภาษีที่ได้ คุ้มกว่าค่าทัวร์หรือค่าเครื่องซะอีก

สำหรับตัวเรา เวลาไปเที่ยว ชอบเดินชมบ้านชมเมืองเป็นหลัก ยิ่งมิวเซียมที่มีของเก่าๆอลังการนี่ยิ่งชอบเลย แต่ถ้าเพื่อนร่วมทริปคนไหนตั้งใจจะไปช็อปปิ้ง ก็ไม่ได้ว่าอะไร ยินดีที่จะเข้าshopไปเป็นเพื่อนช่วยเลือกด้วยซ้ำ แต่คงไม่ซื้ออะไร ได้ดูของก็เจริญหูเจริญตาและเปิดหูเปิดตาไปอีกแบบ