เฮ้ออ... เหนื่อยครับ เหมือนบ้านนี้เมืองนี้มีแต่คนดีคนเก่ง แต่ทำไมชอบพาลคนไม่ดีคนไม่เก่งจังเลย(วะ)

พอคนไม่ดี ไม่เก่งเขาจะทำอะไร   พวกคนดีคนเก่งเป็นต้องออกมาพาล

อย่างตอนนี้แหละครับ  เรื่องเงินกู้ 2.2 ล้านล้านบาทนี่แหละ
ก็ออกมาพาล  พาลแบบชี้ผิดไปทุกเรื่อง  บกพร่องไปทุกอย่าง

น่าเบื่อครับ

พาลว่า  ทำไมต้องกู้  ทำไมไม่ใช้วิธีงบประมาณปกติ  ด้วยการตั้งงบประมาณขาดดุล
เพราะการออก พรบ. กู้เงิน  มันทำให้เงินที่กู้นั้น  อยู่นอกงบประมาณ
ตรวจสอบยาก

บ้างก็ว่า  หวังกู้มาโกงใช่ไหม   หวังกินยาว
แค่สิบเปอร์เซนต์ของสองล้านล้านนี่  ก็สองแสนล้านแล้ว

เหนื่อยครับ  เหนื่อยแทนประเทศไทย


เรื่องทั้งหมดเกี่ยวกับ 2.2 ล้านล้านนี่  เขาแบให้ดู  วางให้เห็นหมด  ว่าอะไรเป็นอะไร
ถึงขนาดนี้ก็ยังพาลกันไม่เลิก  ขวางกันไม่หยุด

กฎระเบียบราชการนั้น  มันตกยุค  ล้าหลัง   ช้า
แก้ก็ไม่ได้   อำนาจเก่าไม่ยอม   เพราะจะกระทบกับวงจรอำนาจ
การทำงานเชิงรุก  บางครั้งมันก็ต้องนอกกรอบ  ใช้วิธีที่สะดวก  เร็ว  เพื่อผลของงาน
ไอ้ประเภทเ้อ้อระเหย  เรื่อย ๆ  ค่อยเป็นค่อยไป   มันใช้ได้เมื่อ 30 ปีก่อน
ตอนนี้ไม่ได้แล้ว  ไม่ทันแล้ว  โลกมันเปลี่ยนแล้ว

ต้องปรับตัว  ปรับวิธีคิด  เปลี่ยนวิธีทำงาน
บ้านอื่นเมืองอื่นเขาปรับเขาเปลี่ยนมาหลายปีแล้ว  
แต่ไอ้สารฃัณฑ์ดักดานนี่  ไม่ยอมเปลี่ยน ไม่ยอมปรับ  




คน ๆ เดียว   เปลี่ยนบ้านเมืองไม่ได้หรอกครับ   ถ้าไม่ช่วยกัน
คน ๆ เดียว   เป็นเจ้าของบ้านเจ้าของเมืองไม่ได้หรอกครับ   ต้องร่วมแรงร่วมใจกัน

ใครมันจะอยู่ถึง 100 ปี   คิดถึงอนาคตของบ้านเมืองสักนิดเถอะ

หากมองแต่ว่าคนนั้นคนนี้คือเพชร  คนอื่นแค่หินเกร็ด
ถึงวันเพชรแตกสลายไป   จะมองหินเกร็ดอย่างไร

เลิกล้าหลังดักดานทีเหอะ