ก่อนที่จะเปิดทำการเดินสายรถ APRL รัฐบาลสมัยนั้นต้องการจะต้องบริษัทใหม่ขึ้นมาเพื่อบริหารบริการสาธารณะตัวนี้โดยตรง แต่ทางสหภาพรถไฟคัดค้าน เพราะต้องการบริหารเอง ซึ่งผมเคยแสดงความคิดเห็นนานมาแล้วว่า ถ้าทางรถไฟบริหารเอง น่าจะไปไม่รอด ซึ่งดูได้จากผลงานบริหาร รฟท
เมื่อเร็วๆนี้ก็มีข่าวว่า มีรถเสียถึงสองขบวนไม่สามารถนำมาให้บริการได้ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าป่านนี้นำออกมาบริการได้หรือยัง? ที่เทอร์มิน่อลพญาไท น่าจะให้รถเข้าส่งผู้โดยสารที่ชานชลาคนละที่กับชานชลาที่ผู้โดยสารรอขึ้นขบวนรถ เพราะถ้ามาส่งฝั่งเดียวกัน คนที่รอมีขึ้นมีจำนวนเป็นร้อย คนออกจากขบวนก็มีจำนวนเป็นร้อย มองแล้วทุลักเต็มทน โดยเฉพาะผู้โดยสารชาวต่างชาติแทบจะไม่ที่ว่างให้ลากกระเป๋า บางครั้งผู้โดยสารในขบวนยังออกไม่หมด ผู้โดยสารที่เข้าขบวนก็สวนเข้าไปชนกันกึำกกัก ความจริงน่าจะทำแบบ BTS สถานี้ปลายทาง เขาจะส่งคนลงคนละชานชลาคนขึ้น เมื่อคนลงหมดแล้วก็เคลื่อนไปสับรางเข้ามารับคนที่จะขึ้น ซึ่งสะดวกเสียเวลาไม่เกิน 3นาที แต่สะดวกและเรียบร้อยกว่า และ รปภ สามารถเข้าไปเคลียความเรียบร้อยได้้ด้วย
สุดท้าย เรื่องบันไดเลื่อน ผมเห็นว่ามีหลายสถานี บันไดเลื่อนใช้งานไม่ได้ ว่าจะงดใช้เพราะรณรงค์ประหยัดพลังงานก็คงไม่ใช่ เพราะบันได้เลื่อนดังกล่าวถูกปิดก่อนที่มีข่าวเรื่องประหยัดไฟ ผู้โดยสารส่วนหนึ่งก็ไม่ใช่คนหนุ่มสาววัยทำงานเสมอไป บางท่านก็มีวัยสูงแล้ว ตอนขึ้นก็อาศัยใช้บันไดเลื่อน ผมเคยเจอคุณป้าท่านหนึ่ง กว่าจะเดินขึ้นได้แต่ละคั่นช้ามากเพราะท่านขาไม่ค่อยดี ผมต้องพาท่านมาถามพนักงานว่ามีบันได้เลื่อนอีกมั๊ย เขาบอกว่ามีลิฟท์อยู่อีกฝั่งหนึ่ง ผมจึงพาป้าไปขึ้นลิฟท์ ผมเองก็ใช้บริการมาตั้งแต่เขาเริ่มเปิดทดลองใช้ แต่ไม่เคยใช้ลิฟท์ วันนั้นถือโอกาสใช้ลิฟท์ จึงเห็นว่าลิฟท์ตัวเล็กนิดเดียว มีผู้โดยสารลากกระเป๋าเข้าไปสามสี่คนลิฟท์ก็เต็มซะแล้ว
บันไดเลื่อนเสียมาเป็นเวลานานเกือบสองเดือนแล้ว ผมเคยถามพนักงานว่าจะซ่อมเมื่อไหร่ เขาบอกว่ายังไม่ทราบกำหนด ผมเองนั้นก็ใช่ว่าแข็งแรงนัก เพราะเป็นโรคหอบหืด ซึ่งก็เห็นว่ามีผู้โดยสารอีกหลายท่านเช่นกัน ที่เดินขึ้นบันได้มายืนรอรถหายใจเสียงดังฟีดฟาด ทั้งๆที่เขายังดูหนุ่มแน่นกว่าผม ซึ่งเข้าใจว่าเขาก็คงมีโรคประจำตัวเหมือนกัน ผมว่าท่านผู้มีหน้าที่เกี่ยวข้องควรจะดูแลตรงนี้ด้วย หรือว่าไม่มีงบจะซ่อม เพราะผมเห็น BTS เขาจะใช้เวลาซ่อมเร็วมากในกรณีที่เกิดการขัดข้อง ทำให้ผมเข้าใจว่า APRL จะเจ๊งซะแล้วหรือ จึงไม่มีงบซ่อมบันไดเลื่อน!!!
หรือว่า แอร์ พอร์ต เรวลิ้งค์ กำลังจะเจ๊ง????
เมื่อเร็วๆนี้ก็มีข่าวว่า มีรถเสียถึงสองขบวนไม่สามารถนำมาให้บริการได้ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าป่านนี้นำออกมาบริการได้หรือยัง? ที่เทอร์มิน่อลพญาไท น่าจะให้รถเข้าส่งผู้โดยสารที่ชานชลาคนละที่กับชานชลาที่ผู้โดยสารรอขึ้นขบวนรถ เพราะถ้ามาส่งฝั่งเดียวกัน คนที่รอมีขึ้นมีจำนวนเป็นร้อย คนออกจากขบวนก็มีจำนวนเป็นร้อย มองแล้วทุลักเต็มทน โดยเฉพาะผู้โดยสารชาวต่างชาติแทบจะไม่ที่ว่างให้ลากกระเป๋า บางครั้งผู้โดยสารในขบวนยังออกไม่หมด ผู้โดยสารที่เข้าขบวนก็สวนเข้าไปชนกันกึำกกัก ความจริงน่าจะทำแบบ BTS สถานี้ปลายทาง เขาจะส่งคนลงคนละชานชลาคนขึ้น เมื่อคนลงหมดแล้วก็เคลื่อนไปสับรางเข้ามารับคนที่จะขึ้น ซึ่งสะดวกเสียเวลาไม่เกิน 3นาที แต่สะดวกและเรียบร้อยกว่า และ รปภ สามารถเข้าไปเคลียความเรียบร้อยได้้ด้วย
สุดท้าย เรื่องบันไดเลื่อน ผมเห็นว่ามีหลายสถานี บันไดเลื่อนใช้งานไม่ได้ ว่าจะงดใช้เพราะรณรงค์ประหยัดพลังงานก็คงไม่ใช่ เพราะบันได้เลื่อนดังกล่าวถูกปิดก่อนที่มีข่าวเรื่องประหยัดไฟ ผู้โดยสารส่วนหนึ่งก็ไม่ใช่คนหนุ่มสาววัยทำงานเสมอไป บางท่านก็มีวัยสูงแล้ว ตอนขึ้นก็อาศัยใช้บันไดเลื่อน ผมเคยเจอคุณป้าท่านหนึ่ง กว่าจะเดินขึ้นได้แต่ละคั่นช้ามากเพราะท่านขาไม่ค่อยดี ผมต้องพาท่านมาถามพนักงานว่ามีบันได้เลื่อนอีกมั๊ย เขาบอกว่ามีลิฟท์อยู่อีกฝั่งหนึ่ง ผมจึงพาป้าไปขึ้นลิฟท์ ผมเองก็ใช้บริการมาตั้งแต่เขาเริ่มเปิดทดลองใช้ แต่ไม่เคยใช้ลิฟท์ วันนั้นถือโอกาสใช้ลิฟท์ จึงเห็นว่าลิฟท์ตัวเล็กนิดเดียว มีผู้โดยสารลากกระเป๋าเข้าไปสามสี่คนลิฟท์ก็เต็มซะแล้ว
บันไดเลื่อนเสียมาเป็นเวลานานเกือบสองเดือนแล้ว ผมเคยถามพนักงานว่าจะซ่อมเมื่อไหร่ เขาบอกว่ายังไม่ทราบกำหนด ผมเองนั้นก็ใช่ว่าแข็งแรงนัก เพราะเป็นโรคหอบหืด ซึ่งก็เห็นว่ามีผู้โดยสารอีกหลายท่านเช่นกัน ที่เดินขึ้นบันได้มายืนรอรถหายใจเสียงดังฟีดฟาด ทั้งๆที่เขายังดูหนุ่มแน่นกว่าผม ซึ่งเข้าใจว่าเขาก็คงมีโรคประจำตัวเหมือนกัน ผมว่าท่านผู้มีหน้าที่เกี่ยวข้องควรจะดูแลตรงนี้ด้วย หรือว่าไม่มีงบจะซ่อม เพราะผมเห็น BTS เขาจะใช้เวลาซ่อมเร็วมากในกรณีที่เกิดการขัดข้อง ทำให้ผมเข้าใจว่า APRL จะเจ๊งซะแล้วหรือ จึงไม่มีงบซ่อมบันไดเลื่อน!!!